Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of significant legal issue regarding force majeure and statute of limitations.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland refused to accept the cassation appeal for examination, citing insufficient legal grounds. The appellant argued that a force majeure event prevented them from filing a lawsuit before August 3, 2008, thereby suspending the statute of limitations. The court rejected this claim, noting the absence of juridical arguments and referencing prior precedent that landowners could pursue claims against any infringer regardless of procedural hurdles. Consequently, the appeal was dismissed under Article 3989 of the Code of Civil Procedure.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3984 § 2 k.p.c.; Art. 3989 § 1, § 2 k.p.c.: A cassation appeal is admissible only if it raises a significant legal issue or proves procedural invalidity; mere assertions of force majeure without juridical support do not satisfy this requirement.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt II CSK 786/14 POSTANOWIENIE Dnia 26 czerwca 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Dończyk w sprawie z wniosku E. Spółki Akcyjnej z siedzibą w G. przy uczestnictwie V.Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w K. o stwierdzenie zasiedzenia służebności gruntowej,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 26 czerwca 2015 r.,na skutek skargi kasacyjnej uczestnika postępowania od postanowienia Sądu Okręgowego w Koszaliniez dnia 19 maja 2014 r., sygn. akt VII Ca 672/13, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Określone w art. 3984 § 2 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. wymaganie uzasadnienia w skardze kasacyjnej wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania zostaje spełnione, jeśli skarżący wykaże, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być zatem osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które - zgodnie z art. 3989 § 1 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. - będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania.
Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.Uczestnik postępowania we wniesionej skardze kasacyjnej od postanowienia Sądu Okręgowego w Koszalinie z dnia 19 maja 2014 r. wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania oparł na przesłankach wskazanych w art. 3989 § 1 pkt 1, 2 i 4 k.p.c. Uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania ogranicza się jednak jedynie do wykazania, że w sprawie zachodzi przesłanka określona w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. Szczegółowa analiza uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie pozwala na stwierdzenie, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, tj. zagadnienie nowe dotychczas nierozwiązane w orzecznictwie sądowym i nauce prawa i budzące poważne wątpliwości co do sposobu jego rozwiązania.
Skarżący oparł swoją argumentację co do istnienia istotnego zagadnienia prawnego o konieczność wyjaśnienia, czy przed 3 sierpnia 2008 r. właściciel nieruchomości, na której posadowione było urządzenie przesyłowe, nie mógł dochodzić swoich praw na drodze postępowania sądowego, co w jego ocenie uzasadnia istnienie siły wyższej w rozumieniu art. 121 k.c. i zawieszenie biegu przedawnienia. W ocenie skarżącego, do momentu wejścia w życie przepisów regulujących służebność przesyłu, istniał stan siły wyższej, albowiem nie było możliwości zgłoszenia - przed 3 sierpnia 2008 r. - powództwa o wydanie nieruchomości.
Odnosząc się do tak sformułowanego stanowiska, należy wskazać, że brak jest argumentów jurydycznych na poparcie postawionej przez skarżącego tezy. Właściciel gruntu, na którym wzniesiono budynek lub inne urządzenie, mógł bowiem realizować przysługujące mu roszczenia przeciwko każdemu podmiotowi, który naruszał jego prawa. Kwestia ta została szczegółowo wyjaśniona w uzasadnieniu uchwały składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 26 listopada 2014 r., III CZP 45/14 (OSNC 2015, nr 5, poz. 54).Wskazać należy, że nie zachodzi również nieważność postępowania, którą Sąd Najwyższy bierze pod rozwagę - w granicach zaskarżenia - z urzędu (art. 39813 § 1 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.).Z przytoczonych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.).