Supreme Court dismisses cassation appeal as inadmissible due to lack of obvious legal error and factual dispute.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland refused to accept the appellant's cassation appeal for examination. The appellant alleged violations of civil procedure codes regarding inheritance acquisition, but the court found no obvious legal error warranting review. Consequently, the appeal was rejected as inadmissible because it constituted an impermissible dispute over established facts and evidence.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.; Art. 3983 § 3 k.p.c.: A cassation appeal is obviously justified only if the alleged defect is immediately apparent without deeper analysis, and appeals challenging factual findings or evidence assessments are inadmissible.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt II CSK 766/14 POSTANOWIENIE Dnia 25 czerwca 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Zawada w sprawie z wniosku E. K. przy uczestnictwie K. P. o zmianę postanowienia o stwierdzenie nabycia spadku po J.J.,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 25 czerwca 2015 r.,na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawczyni od postanowienia Sądu Okręgowego w Płockuz dnia 15 maja 2014 r., sygn. akt IV Ca 245/14, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Według art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Przepis ten pozostaje w zgodzie z zaleceniami Rady Europy zezwalającymi na wprowadzanie środków ograniczających dostęp do sądu najwyższego szczebla.Wnioskodawczyni zarzucając - w nawiązaniu do swych wcześniejszych twierdzeń, wysuwanych w postępowaniu apelacyjnym – naruszenie, w różnych układach i zestawieniach, przepisów art. 13 § 2, art. 278, 286, 232, 233 § 1, art. 382 i 391 § 1 k.p.c. uzasadniła wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania oczywistą jej zasadnością.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
W art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., dotyczącym przyjęcia skargi kasacyjnym do rozpoznania ze względu na oczywistą jej zasadność, chodzi o łatwo dostrzegalne, mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy uchybienia przepisom prawa. Według utrwalonej linii orzecznictwa Sądu Najwyższego, skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona w rozumieniu art. 3989 §1 pkt 4 k.p.c. tylko wtedy, gdy wskazana w niej wadliwość zaskarżonego orzeczenia jest dostrzegalna bez potrzeby dokonywania głębszej analizy (zob. np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 28 lutego 2011 r., I PK 237/10, z dnia 23 listopada 2011 r., III PK 44/11, z dnia 24 lutego 2012 r., V CSK 225/11, a także T.
Ereciński, w: T. Ereciński, J. Gudowski, M. Jędrzejewska, Kodeks postępowania cywilnego. Komentarz, t. 2, Warszawa 2007, s. 242 i 243). W sprawie nie ma podstaw do stwierdzenia takiego naruszenia żadnego z przytoczonych w skardze kasacyjnej przepisów prawnych. Skarga kasacyjna wnioskodawczyni stanowi w istocie niedopuszczalną w świetle art. 3983 § 3 k.p.c. polemikę z dokonanymi w sprawie ustaleniami co do faktów i ocenami dowodów (por. w związku z tym np. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 18 stycznia 2013 r., IV CSK 269/12). Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.