Supreme Court dismisses cassation appeal as obviously unfounded regarding mediation interpretation and procedural errors.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland refused to accept the cassation appeal for examination, ruling it obviously unfounded. The appellant argued that mediation interrupted the prescription period under Article 123 § 1 of the Civil Code, but the court clarified that private agreements without a mediator do not constitute legal mediation. Furthermore, the court rejected the appellant's attempt to challenge factual findings, noting that such arguments are inadmissible in cassation proceedings.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3984 § 2 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is considered obviously unfounded if the challenged decision was not issued in violation of legal provisions that can be ascertained without deep legal analysis, and the appellant fails to demonstrate a serious legal issue or procedural invalidity.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt II CSK 751/16 POSTANOWIENIE Dnia 12 maja 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Józef Frąckowiak w sprawie z wniosku P. P.przy uczestnictwie E. […] Spółki Akcyjnej w G.o ustanowienie służebności przesyłu,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 12 maja 2017 r.,na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy od postanowienia Sądu Okręgowego w K.z dnia 13 maja 2016 r., sygn. akt I […]Ca […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Określone w art. 3984 § 2 k.p.c. wymaganie uzasadnienia w skardze kasacyjnej wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania zostaje spełnione, jeśli skarżący wykaże, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być zatem osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania.
Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.Wnioskodawca P. P. we wniesionej skardze kasacyjnej od postanowienia Sądu Okręgowego w K. z dnia 13 maja 2016 r. wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania oparł na przesłance wskazanej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. Szczegółowa analiza uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie pozwala na stwierdzenie, że skarga wnioskodawcy jest oczywiście uzasadniona. Brak podstaw do uznania, że zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem przepisów prawa, które może być stwierdzone bez potrzeby prowadzenia pogłębiony analizy prawnej.
Skarżący uzasadnia swój wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej, jako oczywiście uzasadnionej, wskazaniem na budzącą wątpliwości wykładnię art. 123 § 1 k.c. w zakresie przerwania biegu zasiedzenia wskutek rozpoczęcia mediacji z uczestnikiem postepowania. Sam przyznaje, że przez mediację rozumie zgłoszenie wniosku o ustanowienie służebności uczestnikowi postępowania. Przez mediacje, o której mowa w art. 123 § 1 pkt 3 k.c., należy zaś rozumieć mediację, w rozumieniu art. 1831 k.p.c. Uzgodnienia dokonywane przez strony bez udziału mediatora, wbrew opinii skarżącego nie są wobec tego mediacją i nie mogły przerwać biegu przedawnienia.
Zaskarżone postanowienie, jako zgodne z właściwym rozumieniem art. 123 § 1 pkt 3, nie może stanowić podstawy do przyjęcia skargi kasacyjnej, jako oczywiście uzasadnionej. Tym bardziej, że w pozostałych zarzutach skarżący polemizuje z ustaleniami sądu, co w skardze kasacyjnej jest niedopuszczalne (art. 3983 § 3 k.p.c. Wskazać należy, że nie zachodzi również nieważność postępowania, którą Sąd Najwyższy bierze pod rozwagę – w granicach zaskarżenia - z urzędu (art. 39813 § 1 k.p.c.).Z przytoczonych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.). awaj