Legislator Case Law & Legislation
II CSK 739/16 AI generated

Supreme Court dismisses cassation appeal as no significant legal issue exists regarding notarial court jurisdiction.

Case Number II CSK 739/16
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal against a lower court's refusal to register a property ownership transfer. The appellant argued that Article 6268 of the Civil Procedure Code restricts the notarial court to purely registry functions, preventing substantive evidence review. The court rejected this claim, noting that the scope of the notarial court's jurisdiction has already been extensively clarified in its own jurisprudence, rendering further interpretation unnecessary.

Legislator headnote

AI generated

Art. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: The Supreme Court may only accept a cassation appeal if it raises a significant legal issue or requires interpretation of laws causing serious doubts or divergences in case law.

Keywords

AI generated
cassation appeal notarial court jurisdiction property registration significant legal issue Civil Procedure Code jurisprudence dismissal of appeal

Cited Legislation

AI generated
art. 3989 § 1 k.p.c.
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c.
art. 3989 § 2 k.p.c.
319).Z przytoczonych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, nie znajdując też okoliczności, które w ramach przedsądu jest obowiązany brać pod uwagę z urzędu, o kosztach postępowania kasacyjnego orzekając na podstawie art.
art. 520 § 3 k.p.c.
odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, nie znajdując też okoliczności, które w ramach przedsądu jest obowiązany brać pod uwagę z urzędu, o kosztach postępowania kasacyjnego orzekając na podstawie art. 520 § 3 k.p.c. w zw.
art. 391 § 1 k.p.c.
z art. 391 § 1 k.p.c. i art.
art. 39821 k.p.c.
i art. 39821 k.p.c. oraz § 10 ust.
§ 10 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r.
art. 3989 § 1 k.p.c
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c.
art. 3984 § 2 k.p.c
Cel wymagania określonego w art. 3984 § 2 k.p.c.
art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c.
art. 6268 k.p.c
Zdaniem skarżącego w sprawie, w której wniesiono skargę występuje istotne zagadnienie prawne w postaci konieczności odpowiedzi na pytanie, czy art. 6268 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
postanowienia Sądu Najwyższy z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01
postanowienia Sądu Najwyższy z dnia 11 stycznia 2002 r., III CKN 570/01
uchwały Sądu Najwyższy z dnia 27 listopada 1984 r., III CZP 70/84
uchwały Sądu Najwyższy z dnia 23 września 1993 r., III CZP 81/93
postanowienia Sądu Najwyższy z dnia 19 października 2000 r., II CKN 451/00
postanowienia Sądu Najwyższy z dnia 22 maja 2003 r., II CKN 109/01
postanowienia Sądu Najwyższy z dnia 2 lipca 2004 r., II CK 265/04
postanowienia Sądu Najwyższy z dnia 18 czerwca 2009 r., II CSK 4/09
postanowienia Sądu Najwyższy z dnia 18 czerwca 2009, II CSK 4/09
postanowienia Sądu Najwyższy z dnia 17 lipca 2009 r., IV CSK 36/09
postanowienia Sądu Najwyższy z dnia 18 lutego 2010 r., II CSK 406/09
postanowienia Sądu Najwyższy z dnia 7 grudnia 2011 r., II CSK 604/10
postanowienia Sądu Najwyższy z dnia 20 stycznia 2016 r., IV CSK 438/15

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II CSK 739/16 POSTANOWIENIE Dnia 25 kwietnia 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Monika Koba w sprawie z wniosku W. L. ‎przy uczestnictwie L. S., H. S., A. W., K. L. i Skarbu Państwa - Starosty Powiatu P.‎o wpis prawa własności,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 25 kwietnia 2017 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy od postanowienia Sądu Okręgowego w P. ‎z dnia 24 maja 2016 r., sygn. akt II Ca (…), 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2) zasądza od wnioskodawcy na rzecz Skarbu Państwa - Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Sąd Najwyższy w ramach przedsądu bada tylko wskazane w skardze kasacyjnej okoliczności uzasadniające jej przyjęcie do rozpoznania, a nie podstawy kasacyjne i ich uzasadnienie.

Cel wymagania określonego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być osiągnięty tylko przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania.Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżący oparł na przesłance uregulowanej w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.W judykaturze Sądu Najwyższego utrwalił się pogląd, iż wskazanie przyczyny określonej w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. nakłada na skarżącego obowiązek przedstawienia zagadnienia o charakterze abstrakcyjnym wraz z argumentami prowadzącymi do rozbieżnych ocen prawnych, wykazania, że nie zostało ono rozstrzygnięte w dotychczasowym orzecznictwie, a wyjaśnienie go ma znaczenie nie tylko dla rozstrzygnięcia tej konkretnej sprawy, ale także innych podobnych spraw, przyczyniając się do rozwoju prawa (por. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002, nr 1, poz. 11 i z dnia 11 stycznia 2002 r., III CKN 570/01, OSNC 2002, nr 12, poz. 151).Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie spełnia tych wymagań.

Zdaniem skarżącego w sprawie, w której wniesiono skargę występuje istotne zagadnienie prawne w postaci konieczności odpowiedzi na pytanie, czy art. 6268 k.p.c. winien być rozumiany w sposób sprowadzający rolę sądu w postępowaniu wieczystoksięgowym do realizacji wyłącznie funkcji rejestracyjno -ewidencyjnych, czy fakt, że określony w tym przepisie zakres kognicji sądu wyklucza przeprowadzenia własnych dowodów stoi na przeszkodzie wyjaśnieniu i sprawdzeniu poprawności danych widniejących w księgach wieczystych.Zakres kognicji sądu wieczystoksięgowego w postępowaniu o wpis stanowił już przedmiot obszernych wyjaśnień w orzecznictwie Sądu Najwyższego.

Przyjmuje się w nim, że art. 6268 § 2 k.p.c., nie może być rozumiany, jako ograniczający rolę sądu w postępowaniu wieczystoksięgowym do realizacji wyłącznie funkcji rejestracyjno – ewidencyjnych, skoro Sąd ten obowiązany jest badać nie tylko treść wniosku, lecz także treść i formę załączonych do niego dokumentów. Kognicja tego sądu nie obejmuje natomiast badania ani rozstrzygania jakichkolwiek sporów o istnienie lub nieistnienie prawa, które ma być wpisane, zarówno w charakterze przesłanki rozstrzygnięcia jak i samego rozstrzygnięcia.

Takie też stanowisko zostało wyrażone w uzasadnieniach orzeczeń sądów obu instancji (por. m.in. uchwały Sądu Najwyższego z dnia 27 listopada 1984 r., III CZP 70/84, OSNC 1985, nr 8, poz. 108 i z dnia 23 września 1993 r., III CZP 81/93, OSNC 1994, nr 2, poz. 27, postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 19 października 2000 r., II CKN 451/00, nie publ., z dnia 22 maja 2003 r., II CKN 109/01, nie publ., z dnia 2 lipca 2004 r. II CK 265/04, nie publ., z dnia 18 czerwca 2009 r. II CSK 4/09, nie publ., z dnia 18 czerwca 2009, II CSK 4/09, nie publ., z dnia 17 lipca 2009 r., IV CSK 36/09, nie publ., z dnia 18 lutego 2010 r., II CSK 406/09, nie publ., z dnia 7 grudnia 2011 r.

II CSK 604/10, nie publ. i z dnia 20 stycznia 2016 r., IV CSK 438/15, nie publ.). Nie zachodzi, zatem potrzeba kolejnej wypowiedzi Sądu Najwyższego w tym przedmiocie. Ponadto zagadnienie podniesione przez skarżącego nie ma wpływu na rozstrzygnięcie sprawy, w której wniesiono skargę, skoro wniosek ostatecznie nie został oddalony, a odrzucony.Ubocznie zauważenia wymaga, iż w poprzednio wniesionej skardze kasacyjnej, skarżący sformułował tożsame zagadnienie prawne, a Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (k. 319).Z przytoczonych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, nie znajdując też okoliczności, które w ramach przedsądu jest obowiązany brać pod uwagę z urzędu, o kosztach postępowania kasacyjnego orzekając na podstawie art. 520 § 3 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 k.p.c. i art. 39821 k.p.c. oraz § 10 ust. 4 pkt 2 w zw. z § 5 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.

U. z 2015, poz. 1800). aj