Supreme Court dismissed cassation appeal as clearly unfounded with no significant legal issues raised.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland dismissed the defendant's cassation appeal against the appellate court's judgment. The appellant argued violations of civil and procedural codes regarding expert opinions and cost sharing, claiming obvious justifiability under Article 3989 § 1(4) of the Civil Procedure Code. The court rejected these claims because the alleged errors were not obvious without deeper analysis and the questions raised were merely disputes over factual findings rather than unresolved legal issues.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.; A cassation appeal is clearly justifiable only when the alleged defect is immediately apparent without requiring deeper analysis and would inevitably lead to a ruling favorable to the appellant.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt II CSK 718/15 POSTANOWIENIE Dnia 12 maja 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Zawada w sprawie z powództwa Gminy K. przeciwko P. […] Spółce Akcyjnej w B. Oddział Kopalni […] B. o zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 12 maja 2016 r.,na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]z dnia 15 maja 2015 r., sygn. akt I ACa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Według art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Przepis ten pozostaje w zgodzie z zaleceniami Rady Europy zezwalającymi na wprowadzanie środków ograniczających dostęp do sądu najwyższego szczebla.Strona pozwana zarzuciła zaskarżonemu wyrokowi naruszenie art. 6, 56, 65 § 2 i art. 3531 k.c. oraz art. 233 § 1, art. 328 § 2 i art. 382 k.p.c., a wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania uzasadniła oczywistą jej zasadnością oraz występowaniem w sprawie istotnych zagadnień prawnych.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
W art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., dotyczącym przesłanki oczywistej zasadności skargi kasacyjnej, chodzi o łatwo dostrzegalne, mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy uchybienia przepisom prawa. Według utrwalonej linii orzecznictwa Sądu Najwyższego, skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona w rozumieniu art. 3989 §1 pkt 4 k.p.c. tylko wtedy, gdy wskazana w niej wadliwość zaskarżonego orzeczenia jest dostrzegalna bez potrzeby dokonywania głębszej analizy (zob. np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 28 lutego 2011 r., I PK 237/10, z dnia 23 listopada 2011 r., III PK 44/11, z dnia 24 lutego 2012 r., V CSK 225/11).
Innymi słowy, przytoczone w skardze kasacyjnej okoliczności powinny jednoznacznie wskazywać na to, że w zasadniczym postępowaniu skarga kasacyjna zostanie rozstrzygnięta na korzyść strony, która ją wniosła (por. T. Wiśniewski, w: H. Dolecki, T. Wiśniewsku, red., Kodeksu postępowania cywilnego. Komentarz, t. II, Warszawa 2010, s. 233 i 234). W sprawie nie ma podstaw do stwierdzenia takiego naruszenia żadnego z powołanych w skardze przepisów prawa. Nie występują także wskazane w skardze kasacyjnej istotne zagadnienia prawne. Istotnym zagadnieniem prawnym w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. jest zagadnienie objęte podstawami kasacyjnymi, doniosłe z punktu widzenia rozstrzygnięcia sprawy i nierozwiązane dotąd w orzecznictwie, którego wyjaśnienie może się przyczynić do rozwoju prawa.
Postawione zaś w skardze kasacyjnej pytania o możliwość uznania za nieprzydatną przez sąd opinii biegłego rzeczoznawcy majątkowego oraz o dopuszczalność nałożenia przez sąd na przedsiębiorcę obowiązku partycypacji w kosztach budowy drogi publicznej, są w istocie – co potwierdza przytoczenie jako podstawy kasacyjnej naruszenia przepisu art. 233 § 1 k.p.c. - przejawem polemiki z dokonanymi w sprawie ustaleniami faktycznymi (co do naruszenia art. 233 § 1, art. 328 § 2 i art. 382 k.p.c. jako podstaw kasacyjnych zob. np. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 18 stycznia 2013 r., IV CSK 269/12), a nie wyrazem sformułowania rzeczywistych zagadnień prawnych w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej strony pozwanej. aj