Supreme Court dismisses cassation appeal for failure to meet procedural admissibility requirements under Civil Procedure Code.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland refused to accept the cassation appeal for non-compliance with procedural prerequisites. The appellant argued that the lower court erred in valuing a business asset and misapplied civil law provisions regarding marital property division. The court rejected the appeal because the cassation petition failed to clearly distinguish between legal and factual issues and lacked specific statutory citations required for admissibility.
Legislator headnote
AI generatedArt. 398 § 1 k.p.c.; Art. 398 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is inadmissible if the petition fails to clearly distinguish legal from factual issues and does not cite specific statutory provisions as grounds for rejection.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt II CSK 710/17 POSTANOWIENIE Dnia 11 kwietnia 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Wojciech Katner w sprawie z wniosku E. R.przy uczestnictwie J. R.o podział majątku wspólnego,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 11 kwietnia 2018 r.,na skutek skargi kasacyjnej uczestnika postępowania od postanowienia Sądu Okręgowego w P.z dnia 9 czerwca 2017 r., sygn. akt XV Ca (...), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 9 czerwca 2017 r. Sąd Okręgowy w P. oddalił apelację uczestnika postępowania J. R. od wyroku Sądu Rejonowego w P. z dnia 25 maja 2016 r., którym dokonany został podział majątku wspólnego uczestników przez przyznanie im odpowiednio prawa wieczystego użytkowania nieruchomości położonej w P., samochodów i wymienionych ruchomości oraz przedsiębiorstwa handlowego w P.; orzekł o dopłatach, oddalił wniosek wnioskodawczyni o zwrot pożytków z prowadzonej działalności gospodarczej, a także wniosek uczestnika o zwrot nakładów na nieruchomość wspólną, zobowiązał uczestnika do wydania wnioskodawczyni opisanej w postanowieniu nieruchomości, orzekł także o kosztach postępowania.
W wyniku rozpoznania apelacji Sąd Okręgowy podzielił w całości dokonane ustalenia faktyczne i oceny prawne Sądu pierwszej instancji.W skardze kasacyjnej uczestnik postępowania zarzucił Sądowi Okręgowemu naruszenie zaskarżonym postanowieniem przepisów prawa materialnego, tj. art. 33 pkt 2 oraz art. 33 pkt 10 k.r.o. przez ich niezastosowanie; art. 42 § 2 k.r.o. przez oddalenie wniosku uczestnika; art. 46 k.r.o. w związku z art. 684 k.p.c. i art. 551 k.c. przez niewłaściwe zastosowanie; art. 551 k.c. przez nieuwzględnienie wszystkich okoliczności na wartość przedsiębiorstwa.
Naruszenie przepisów postępowania dotyczy art. 217 § 1 i 3 w związku z art. 227, art. 233 § 1 i art. 279 k.p.c.; art. 233 § 1 w związku z art. 278 § 1 k.p.c. oraz samodzielnie art. 233 k.p.c. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania wraz z zasądzeniem kosztów postępowania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarga kasacyjna nie mogła zostać przyjęta do rozpoznania ze względu na brak spełnienia przesłanek określonych w art. 398 § 1 k.p.c.Wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania jest tak sformułowany, że nie wiadomo, czy jedyną podstawą dla przyjęcia skargi ma być jej oczywista zasadność, co wynikałoby z ostatniego zdania uzasadnienia wniosku, czy także zagadnienie prawne.
W uzasadnieniu wniosku nie są przywołane żadne przepisy dotyczące podstaw przyjęcia skargi, a zagadnienie prawne jest sformułowane jakby „przy okazji”, w sposób to zagadnienie dyskwalifikujący. Chodzić by miało o wyrażenie „wątpliwości, jakie przysparza wykładnia zasady ustalania wartości majątku wspólnego według stanu z chwili ustania wspólności majątkowej oraz według cen z chwili dokonania podziału, w odniesieniu do wchodzącego w skład majątku wspólnego przedsiębiorstwa, w sytuacji, gdy wyceniane przedsiębiorstwo w czasie od ustania wspólności do czasu orzeczenia podziału zmierza bezsprzecznie do likwidacji z powodu systematycznej utraty rentowności, gdy przyczyny takiego stanu rzeczy tkwiły jeszcze przed ustaniem wspólności majątkowej i są one co najmniej w części niezależne od działań lub zaniechań strony.” Tak przedstawione zagadnienie - odbiegające swym sformułowaniem od utrwalonego i znanego od lat stanowiska Sądu Najwyższego, wyrażonego w bardzo licznych orzeczeniach co do sposobu prezentowania zagadnień prawnych - nie zostało we wniosku w ogóle uzasadnione.
Podobnie, jak kolejne zagadnienie dotyczące wyceny składników majątkowych przedsiębiorstwa określonych w art. 551 pkt 2 k.c.Z kolei, oczywiste uzasadnienie skargi zostało skwitowane stwierdzeniem, że wskazane wyżej, co należy chyba rozumieć w podstawach skargi „rażące naruszenia prawa materialnego, jak i procesowego miały niewątpliwy wpływ na treść wydanego przez Sąd Okręgowy rozstrzygnięcia, które z uwagi na charakter tych naruszeń czynią orzeczenie Sądu Okręgowego oczywiście błędne i niezgodne z obowiązującymi przepisami prawa”.
Brak bliższego uzasadnienia wniosku podważa jego zasadność i nie wypełnia w prawidłowy sposób obowiązku nałożonego przez art. 3984 § 2 k.p.c.Z uzasadnienia podstaw kasacyjnych nie można również dopatrzeć się uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi, gdyż jest w nim głównie dyskusja z ustaleniami faktycznymi i oceną dowodów, a zasadność samej skargi ma wynikać z odmiennej oceny przez skarżącego zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, a to jest wyłączone z podstaw kasacyjnych (art. 3983 § 3 i art. 39813 § 2 k.p.c.).W tym stanie rzeczy należało na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. orzec jak w postanowieniu.aj r.g.