Legislator Case Law & Legislation
II CSK 705/18 AI generated

Supreme Court dismissed cassation appeal regarding civil claim against municipalities for payment of debt and interest.

Case Number II CSK 705/18
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the appellant's cassation appeal against the Court of Appeal's judgment reducing the awarded debt and interest amounts. The appellant argued that the lower court incorrectly excluded expert evidence and undervalued the debt based on witness testimony, violating procedural and substantive laws. The court rejected this claim, noting that the appeal focused on evidentiary assessment rather than a clear legal error, which is insufficient for cassation under Polish law.

Legislator headnote

AI generated

Art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.; Art. 3986 § 3 k.p.c.; A cassation appeal is obviously justified only if it reveals a clear, obvious contradiction between the judgment and non-interpretation-able legal provisions, without requiring deeper analysis.

Keywords

AI generated
cassation appeal civil claim municipal debt expert evidence witness testimony partially allowed procedural error

Cited Legislation

AI generated
Art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
wskazał przyczynę kasacyjną określoną w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. Jego zdaniem skarga jest oczywiście uzasadniona, gdyż rażące naruszenie przepisów prawa procesowego polegające na uznaniu przez Sąd Apelacyjny za bezzasadny wniosku L.
Art. 3986 § 3 k.p.c.
Z tych względów, na podstawie art. 3986 § 3 oraz art.
Art. 3984 § 2 k.p.c.
Wyłączną podstawą oceny pod kątem przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania są wskazane w niej przyczyny kasacyjne wraz z uzasadnieniem (art. 3984 § 2 k.p.c.).Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona w rozumieniu art.
Art. 3983 § 3 k.p.c.
Art. 65 k.c.
G., jak również błędnym przyjęciu, że pozwany nie udowodnił, iż strony uzgodniły wyższe wynagrodzenie, spowodowały naruszenie art. 65 k.c. i bezzasadne obniżenie wysokości tego wynagrodzenia – oraz kwoty wskazanej w fakturze nr […], którą pozwany przedstawił skutecznie do potrącenia - o połowę.
art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c
wskazał przyczynę kasacyjną określoną w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
art. 65 k.c
G., jak również błędnym przyjęciu, że pozwany nie udowodnił, iż strony uzgodniły wyższe wynagrodzenie, spowodowały naruszenie art. 65 k.c.
art. 3981 § 1 k.p.c
108; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 25 lutego 2015 r., V CSK 450/14, niepubl.; wyrok Sądu Najwyższego z dnia 2 lipca 2015 r., V CSK 421/14, niepubl.).Z art. 3981 § 1 k.p.c.
art. 3989 § 1 k.p.c
Jednakże zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c.
art. 3984 § 2 k.p.c
Wyłączną podstawą oceny pod kątem przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania są wskazane w niej przyczyny kasacyjne wraz z uzasadnieniem (art. 3984 § 2 k.p.c.).Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona w rozumieniu art.

Cited Case Law

AI generated
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24 sierpnia 2016 r., II CSK 94/16
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24 sierpnia 2016 r., II CSK 94/16, nie publ.) i w wyniku takiego naruszenia prawa zapadło w drugiej instancji orzeczenie oczywiście wadliwe (por.
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 października 2015 r., III CSK 198/15
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13 kwietnia 2016 r., V CSK 622/15
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 29 września 2017 r., V CSK 162/17
wyrok Sądu Najwyższego z dnia 25 lutego 2015 r., V CSK 450/14
wyrok Sądu Najwyższego z dnia 2 lipca 2015 r., V CSK 421/14
108; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 25 lutego 2015 r., V CSK 450/14, niepubl.; wyrok Sądu Najwyższego z dnia 2 lipca 2015 r., V CSK 421/14, niepubl.).Z art.
III CZP 88/13
Civil appeal admissibility requires gravamen unless public interest mandates substantive review.
V CSK 450/14
Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of interest in challenging the defendant's favorable appeal judgment.
V CSK 421/14
Supreme Court allows restitution claim against joint creditors when debt extinguished by paying one creditor. The court ruled that legal satisfaction of one joint creditor extinguishes the debt for all, making subsequent payment to another unjust enrichment. The court clarified that physical receipt is irrelevant; legal satisfaction of one joint creditor extinguishes the debt for all, rendering a later claim for return of that payment unjust enrichment. The court held that the legal effect of satisfying one joint creditor extinguishes the debt for all, making a subsequent claim for return of that payment unjust enrichment. The court held that the legal effect of satisfying one joint creditor extinguishes the debt for all, making a subsequent claim for return of that payment unjust enrichment.
II CSK 94/16
Supreme Court dismisses cassation appeal for failure to cite legal basis and demonstrate obvious law violation.
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II CSK 705/18 POSTANOWIENIE Dnia 28 czerwca 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Roman Trzaskowski w sprawie z powództwa M. K.‎przeciwko Gminie R. i L. W.‎o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 28 czerwca 2019 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej pozwanego L. W.od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]‎z dnia 25 maja 2018 r., sygn. akt I AGa […], 1) odrzuca skargę kasacyjną w części dotyczącej oddalenia powództwa ponad kwotę 59932,78 (pięćdziesiąt dziewięć tysięcy dziewięćset trzydzieści dwa 78/100) zł należności głównej oraz co do odsetek liczonych od dnia 10 czerwca 2010 r. od kwoty przekraczającej 3033,77 (trzy tysiące trzydzieści trzy 77/100) zł, 2) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania w pozostałym zakresie.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 13 kwietnia 2016 r. Sąd Okręgowy w S. zasądził od Gminy R. i L. W. (pozwani) solidarnie na rzecz M. K. (powód) kwotę 147.052,88 zł z odsetkami ustawowymi liczonym wobec Gminy R. od dnia 3 lutego 2011 r., natomiast wobec L. W. - od kwoty 90.152,87 zł od dnia 10 czerwca 2010 r. i od kwoty 56.900,01 zł od dnia 15 września 2010 r. (pkt I), oddalił powództwo w pozostałym zakresie (pkt II) i orzekł o kosztach postępowania (pkt III).Wyrokiem z dnia 25 maja 2018 r. Sąd Apelacyjny w […] zmienił wyrok Sądu Okręgowego w punkcie pierwszym w ten sposób, że zasądził od pozwanych solidarnie na rzecz powoda kwotę 59.932,78 zł z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi wobec Gminy od dnia 3 kwietnia 2011 r., a wobec L.

W. - od kwoty 3.033,77 zł od dnia 10 czerwca 2010 r. i od kwoty 56.900,01 zł od dnia 15 września 2010 r. oraz oddalił powództwo w pozostałym zakresie, jak również skorygował rozstrzygnięcie o kosztach postępowania pierwszoinstancyjnego (pkt I), oddalił apelacje pozwanych w pozostałym zakresie (pkt II) i orzekł o kosztach postępowania apelacyjnego (pkt III).W skardze kasacyjnej, w uzasadnieniu wniosku o jej przyjęcie do rozpoznania, L. W. wskazał przyczynę kasacyjną określoną w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. Jego zdaniem skarga jest oczywiście uzasadniona, gdyż rażące naruszenie przepisów prawa procesowego polegające na uznaniu przez Sąd Apelacyjny za bezzasadny wniosku L.

W. o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego z zakresu budownictwa na okoliczność istnienia po stronie L. W. wierzytelności przedstawionych do potrącenia i ich wysokości, oraz poczynieniu ustaleń co do wysokości uzgodnienia wynagrodzenia, którego dotyczyła faktura nr […], wyłącznie na podstawie twierdzeń świadka A. G., jak również błędnym przyjęciu, że pozwany nie udowodnił, iż strony uzgodniły wyższe wynagrodzenie, spowodowały naruszenie art. 65 k.c. i bezzasadne obniżenie wysokości tego wynagrodzenia – oraz kwoty wskazanej w fakturze nr […], którą pozwany przedstawił skutecznie do potrącenia - o połowę.

Naruszenia te doprowadziły do bezzasadnego, częściowego uwzględnienia powództwa.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Powód zaskarżył wyrok Sądu Apelacyjnego w całości, a więc także w korzystnej dla niego części uwzględniającej częściowo jego apelację, w czym nie ma interesu prawnego (gravamen) i już z tego względu skarga podlegała w tym zakresie odrzuceniu (por. uchwała składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 15 maja 2014 r., III CZP 88/13, OSNC 2014, nr 11, poz. 108; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 25 lutego 2015 r., V CSK 450/14, niepubl.; wyrok Sądu Najwyższego z dnia 2 lipca 2015 r., V CSK 421/14, niepubl.).Z art. 3981 § 1 k.p.c. wynika, że skarga kasacyjna przysługuje co do zasady od prawomocnych orzeczeń sądów drugiej instancji, a więc orzeczeń wieńczących dwuinstancyjne postępowanie sądowe, w którym sądy obu instancji dysponują pełną kognicją w zakresie faktów i dowodów.

Jednakże zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania tylko wtedy, gdy w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W zamyśle ustawodawcy skarga kasacyjna stanowi zatem nadzwyczajny środek zaskarżenia, którego rozpoznanie przez Sąd Najwyższy musi być uzasadnione względami o szczególnej doniosłości, wykraczającymi poza indywidualny interes skarżącego, a mającymi swoje źródło w interesie publicznym, w szczególności przez zapewnienie jednolitej wykładni i stosowania prawa.

Wyłączną podstawą oceny pod kątem przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania są wskazane w niej przyczyny kasacyjne wraz z uzasadnieniem (art. 3984 § 2 k.p.c.).Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., jeżeli zachodzi niewątpliwa, widoczna na pierwszy rzut oka, tj. bez konieczności głębszej analizy, sprzeczność orzeczenia z przepisami prawa nie podlegającymi różnej wykładni (zob. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24 sierpnia 2016 r., II CSK 94/16, nie publ.) i w wyniku takiego naruszenia prawa zapadło w drugiej instancji orzeczenie oczywiście wadliwe (por. np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 15 października 2015 r., III CSK 198/15, nie publ., z dnia 13 kwietnia 2016 r., V CSK 622/15, nie publ., z dnia 2 czerwca 2016 r., III CSK 113/16, nie publ., z dnia 27 października 2016 r., III CSK 217/16, nie publ., z dnia 29 września 2017 r., V CSK 162/17, nie publ., z dnia 7 marca 2018 r., I CSK 664/17, nie publ., z dnia 18 kwietnia 2018 r., II CSK 726/17, nie publ., z dnia 5 października 2018 r., V CSK 168/18, nie publ.).Skarżący nie wykazał, by kwestionowane przezeń orzeczenie dotknięte było tego rodzaju nieprawidłowościami.

Z wywodów skarżącego wynika, że w istocie kwestionuje on dokonaną przez Sąd Apelacyjny ocenę wiarygodności uzupełniających zeznań A. G. i jego własnych, co jest w postępowaniu kasacyjnym w ogóle niedopuszczalne (por. art. 3983 § 3 k.p.c.). Zasadniczym powodem uznania potrącenia kwoty wskazanej w fakturze nr […] tylko za częściowo skuteczne było niewykazanie istnienia tej wierzytelności w wyższej wysokości niż przyznana przez A. G.. W tej sytuacji o oczywistej zasadności skargi nie może też świadczyć oddalenie przez Sąd odwoławczy zarzutu naruszenia przepisów postępowania przez oddalenie dowodu z opinii biegłego z zakresu budownictwa, skoro kwestią sporną nie był zakres, jakość ani wartość wykonanych prac, lecz wysokość uzgodnionego przez strony wynagrodzenia.

Z tych względów, na podstawie art. 3986 § 3 oraz art. 3989 § 2 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji. jw[aw]