Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of legal issue and obvious merit under Polish Civil Procedure Code.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland refused to accept the cassation appeal for examination, citing the absence of a significant legal issue. The appellant argued that the lower court deprived her of defense rights and failed to ascertain her true will regarding inheritance. The court determined that the appellant participated in proceedings and that the alleged errors did not meet the strict criteria for obvious merit under Article 3989 of the Civil Procedure Code.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 k.p.c.; A cassation appeal is accepted only if a significant legal issue exists, or if the appeal is obviously meritorious, meaning the judgment is unquestionably contrary to fundamental legal provisions or clearly erroneous without deep analysis.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt II CSK 684/18 POSTANOWIENIE Dnia 25 czerwca 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Zawada w sprawie z wniosku K. K.o uchylenie postanowienia o stwierdzenie nabycia spadku,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 25 czerwca 2019 r.,na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawczyni od postanowienia Sądu Okręgowego w P.z dnia 19 kwietnia 2018 r., sygn. akt II Ca […], 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2) przyznaje radcy prawnemu T. S. od Skarbu Państwa - Sądu Okręgowego w P. kwotę 120 (sto dwadzieścia) zł, powiększoną o należny podatek od towarów i usług, tytułem zwrotu kosztów pomocy prawnej udzielonej wnioskodawczyni z urzędu w postępowaniu kasacyjnym.
UZASADNIENIE
Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 k.p.c.). Wnioskodawczyni K.K. zarzuciła zaskarżonemu postanowieniu Sądu Okręgowego z dnia 19 kwietnia 2018 r. naruszenie art. 5, 13 § 2, art. 130 § 1 zd. 2, art. 212 § 2, art. 378 § 1 i art. 386 § 2 i 4 k.p.c. – w różnych konfiguracjach - oraz art. 65 k.c. Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania wnioskodawczyni uzasadniła wystąpieniem przesłanek, o których mowa w art. 3989 § 1 pkt 3 i 4 k.p.c. Wskazała, że Sąd Okręgowy pozbawił ją możności obrony swych praw, mimo iż jej zachowanie uzasadniało co najmniej pouczenie jej o możliwości ubiegania się o pełnomocnika z urzędu.
W ocenie wnioskodawczyni, skarga kasacyjna jest także oczywiście uzasadniona, ponieważ sąd odwoławczy „zaniechał dokonania ustalenia rzeczywistej woli wnioskodawczyni, co ab initio dyskwalifikuje zaskarżone orzeczenie”.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Pozbawienie strony możności obrony swych praw polega na tym, że strona na skutek wadliwości procesowych sądu lub przeciwnika w sporze nie brała udziału w całym postępowaniu lub jego znacznej części. Ocena w tym względzie musi uwzględniać całokształt okoliczności sprawy.
Nie dochodzi do nieważności postępowania, gdy strona podjęła czynności w postępowaniu (tak np. Sąd Najwyższy w wyroku z 1 marca 2017 r., IV CSK 350/16). W art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., dotyczącym przesłanki oczywistej zasadności skargi kasacyjnej, chodzi o łatwo dostrzegalne, mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy uchybienia przepisom prawa. Według utrwalonej linii orzecznictwa Sądu Najwyższego, skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona w rozumieniu art. 3989 §1 pkt 4 k.p.c. tylko wtedy, gdy zaskarżone orzeczenie jest niewątpliwie sprzeczne z zasadniczymi i niepodlegającymi różnej wykładni przepisami prawa albo wydane zostało w wyniku dostrzegalnej w sposób pewny i niewątpliwy bez potrzeby głębszej analizy jurydycznej błędnej wykładni lub niewłaściwego zastosowania prawa (zob. np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 28 lutego 2011 r., I PK 237/10, 23 listopada 2011 r., III PK 44/11, 24 lutego 2012 r., V CSK 225/11, 13 kwietnia 2016 r., V CSK 622/15).
Przytoczone okoliczności powinny jednoznacznie wskazywać na to, że w zasadniczym postępowaniu skarga kasacyjna zostanie rozstrzygnięta na korzyść strony, która ją wniosła (por. np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 20 października 2005 r., II CZ 89/2005, z dnia 10 sierpnia 2006 r., V CSK 2004/06, i z dnia 24 lutego 2006 r., IV CSK 8/06).W sprawie tak rozumiane przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej nie wystąpiły. Mając to na względzie, Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.Podstawę rozstrzygnięcia o kosztach pomocy prawnej udzielonej wnioskodawczyni z urzędu w postępowaniu kasacyjnym stanowił art. 223 ust. 1 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych (Dz.U.2018.2115) oraz § 4 ust. 1 i 3, § 12 pkt 2 i § 16 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz.U.2019.68). awaj