Supreme Court dismisses cassation appeal as legal interpretation needs are not met and violation is not obvious.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland refused to accept the appellant's cassation appeal for examination. The appellant argued that negotiations conducted by a local government body violated good morals and law, necessitating a specific legal interpretation of liability rules. The court determined that no uniform judicial practice exists requiring interpretation and that the alleged violation was not sufficiently obvious to warrant immediate review.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 k.p.c.; Interpretation of law is required only when judicial practice is non-uniform or controversial and the issue is significant for the case outcome; a cassation appeal is obviously justified only when the error is readily apparent without deeper analysis.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt II CSK 671/15 POSTANOWIENIE Dnia 21 kwietnia 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Zawada w sprawie z powództwa W. […] Spółki komandytowej w S. przeciwko Gminie K.o zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 21 kwietnia 2016 r.,na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]z dnia 23 kwietnia 2015 r., sygn. akt I ACa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Według art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Przepis ten pozostaje w zgodzie z zaleceniami Rady Europy zezwalającymi na wprowadzanie środków ograniczających dostęp do sądu najwyższego szczebla.Strona powodowa zarzuciła zaskarżonemu wyrokowi naruszenie art. 72 § 2 w związku z art. 417 k.c., a wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania uzasadniła potrzebą wykładni tych przepisów - budzących jej zdaniem wątpliwości w zakresie, w jakim prowadzenie negocjacji z naruszeniem dobrych obyczajów i w sposób sprzeczny z prawem przez organ jednostki samorządu terytorialnego uzasadnia przyjęcie odpowiedzialności odszkodowawczej władzy publiczne za szkodę wyrządzoną kontrahentowi - oraz oczywistą zasadnością wniesionej skargi kasacyjnej.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Potrzeba wykładni, o której mowa w art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c., występuje wtedy, gdy w odniesieniu do określonych przepisów brak jednolitej lub utrwalonej judykatury albo gdy przyjęta w orzecznictwie wykładnia jest kontrowersyjna. Potrzeba wykładni, o której mowa w art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c., musi być oczywiście również doniosła z punktu widzenia rozstrzygnięcia sprawy, tj. mieć znaczenie dla jej rozstrzygnięcia. W art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., dotyczącym przesłanki oczywistej zasadności skargi kasacyjnej, chodzi natomiast o łatwo dostrzegalne, mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy uchybienia przepisom prawa.
Według utrwalonej linii orzecznictwa Sądu Najwyższego, skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. tylko wtedy, gdy wskazana w niej wadliwość zaskarżonego orzeczenia jest dostrzegalna, bez potrzeby dokonywania głębszej analizy (zob. np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 28 lutego 2011 r., I PK 237/10, 23 listopada 2011 r., III PK 44/11, 24 lutego 2012 r., V CSK 225/11).Żadna z wskazanych przez stronę powodową przesłanek uzasadniających przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie jest spełniona.
Z dokonanych w sprawie ustaleń wynika, że A. J. nie złożył żadnego takiego oświadczenia, które by było wiążące dla strony pozwanej w zakresie dotyczącym rekompensaty różnicy pomiędzy podatkiem należnym a wynikającym ze stawki objętej jego oświadczeniem. W tym stanie faktycznym podejmowanie przez Sąd Najwyższy wykładni wnioskowanej w skardze kasacyjnej byłoby bezprzedmiotowe, jak też nie może być mowy o podnoszonym przez stronę skarżącą oczywistym naruszeniu prawa. Mając to na względzie, Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej strony powodowej do rozpoznania. jw