Legislator Case Law & Legislation
II CSK 665/18 AI generated

Supreme Court dismisses cassation appeal for failing to present a new legal issue under Civil Procedure Code.

Case Number II CSK 665/18
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court of Poland dismissed the appellant's cassation appeal, refusing to admit it to substantive review. The appellant argued that the enforceability of indefinite-term contractual penalties was a new legal question requiring clarification, but the court found this issue already settled by established case law. Consequently, the court determined the appeal lacked the necessary legal novelty and attempted to challenge factual findings, which are inadmissible in cassation proceedings.

Legislator headnote

AI generated

Art. 3989 § 1 pkt 1-4 k.p.c.; A cassation appeal is admissible only if it raises a new, significant legal issue not yet clarified by precedent, rather than rearguing established doctrine or contesting factual determinations.

Keywords

AI generated
cassation appeal admissibility new legal issue requirement indefinite term obligations contractual penalties enforceability inadmissible factual review legal novelty standard Civil Procedure Code

Cited Legislation

AI generated
art. 3989 § 1 pkt 1-4 k.p.c.
przedsądu, ustanowiona w art. 3989 k.p.c., w ramach której Sąd Najwyższy dokonuje wstępnej oceny skargi kasacyjnej.
art. 3989 § 2 k.p.c.
Z tych wszystkich względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do merytorycznego rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).Na wniosek pełnomocnika pozwanego zawarty w odpowiedzi na skargę kasacyjną Sąd Najwyższy orzekł o kosztach postępowania kasacyjnego na podstawie art.
art. 98 k.p.c.
3989 § 2 k.p.c.).Na wniosek pełnomocnika pozwanego zawarty w odpowiedzi na skargę kasacyjną Sąd Najwyższy orzekł o kosztach postępowania kasacyjnego na podstawie art. 98 i art.
art. 99 k.p.c.
art. 108 k.p.c.
art. 391 § 1 k.p.c.
z art. 391 § 1 k.p.c. i art.
art. 39821 k.p.c.
i art. 39821 k.p.c. oraz § 2 ust.
§ 2 ust. 1 pkt 6 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r.
art. 3989 k.p.c
przedsądu, ustanowiona w art. 3989 k.p.c., w ramach której Sąd Najwyższy dokonuje wstępnej oceny skargi kasacyjnej.
art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c
wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania oparł na przesłance wskazanej w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 grudnia 2008 r., III CSK 285/08
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 grudnia 2008 r., III CSK 285/08, IC BSN 2009, nr 4, s.
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002, nr 1, poz.
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13 kwietnia 2000 r., III CZP 2/00
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13 kwietnia 2000 r., III CZP 2/00, OSNC z 2000 r., nr 11, poz.
uchwała Sądu Najwyższego z dnia 5 listopada 2014 r., III CZP 76/14
wyrok Sądu Najwyższego z dnia 5 marca 2019 r., II CSK 41/18
III CSK 285/08
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 grudnia 2008 r., III CSK 285/08, IC BSN 2009, nr 4, s.
III CZP 2/00
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13 kwietnia 2000 r., III CZP 2/00, OSNC z 2000 r., nr 11, poz.
III CZP 76/14
Contractual penalty debt becomes enforceable only after a formal demand is made under Civil Code provisions.
II CSK 41/18
Supreme Court allows set-off of expired debt if creditor could have paid it at debt's creation.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II CSK 665/18 POSTANOWIENIE Dnia 9 października 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Henryk Pietrzkowski w sprawie z powództwa A.L. ‎przeciwko P.W. ‎o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 9 października 2019 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)‎z dnia 15 listopada 2017 r., sygn. akt I ACa (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądza od powoda na rzecz pozwanego kwotę 2.700 (dwa tysiące siedemset) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Skarga kasacyjna została ukształtowana w przepisach kodeksu postępowania cywilnego jako nadzwyczajny środek zaskarżenia, nakierowany na ochronę interesu publicznego przez zapewnienie rozwoju prawa, jednolitości orzecznictwa oraz prawidłowej wykładni, a także w celu usunięcia z obrotu prawnego orzeczeń wydanych w postępowaniu dotkniętym nieważnością lub oczywiście wadliwych, nie zaś jako ogólnie dostępny środek zaskarżenia orzeczeń umożliwiający rozpoznanie sprawy w kolejnej instancji sądowej. Koniecznej selekcji skarg pod kątem realizacji tego celu służy instytucja tzw. przedsądu, ustanowiona w art. 3989 k.p.c., w ramach której Sąd Najwyższy dokonuje wstępnej oceny skargi kasacyjnej.

Ten etap postępowania przed Sądem Najwyższym jest ograniczony - co należy podkreślić - wyłącznie do zbadania przesłanek przewidzianych w art. 3989 § 1 pkt 1 - 4 k.p.c., nie zaś merytorycznej oceny skargi kasacyjnej. W razie spełnienia co najmniej jednej z tych przesłanek, przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jest usprawiedliwione. Pełnomocnik powoda A.L. w skardze kasacyjnej wniesionej od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 15 listopada 2017 r. wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania oparł na przesłance wskazanej w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. Uzasadniając wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, pełnomocnik powoda sformułował pytanie, „czy wymagalność roszczenia można utożsamiać z terminem spełnienia świadczenia na gruncie zobowiązań bezterminowych w kontekście potrącenia?”.

Zgodnie z ugruntowanym w orzecznictwie Sądu Najwyższego poglądem, za istotne zagadnienie prawne w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. uznaje się zagadnienie nowe i dotychczas niewyjaśnione. Zagadnienie to musi mieć charakter istotny i być zagadnieniem ściśle jurydycznym, dającym się przedstawić w sposób syntetyczny i oderwany od kontrowersji dotyczących ustaleń faktycznych lub oceny dowodów (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 grudnia 2008 r., III CSK 285/08, IC BSN 2009, nr 4, s. 48). Musi to być zagadnienie o charakterze abstrakcyjnym, którego wyjaśnienie przyczyni się do rozwoju jurysprudencji, a jego rozstrzygnięcie będzie miało znaczenie nie tylko dla oceny konkretnej, jednostkowej sprawy, ale także dla innych podobnych spraw.

Przedstawienie istotnego zagadnienia prawnego wymaga precyzyjnego sformułowania poprzez wskazanie przepisu prawa materialnego lub procesowego, z którym jest związane, i wskazania argumentów prawnych, które prowadzą do rozbieżnych ocen (zob. m.in. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002, nr 1, poz. 11). Uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania tych wymagań nie spełnia. W orzecznictwie Sądu Najwyższego ugruntowany jest pogląd, zgodnie z którym skonstruowanie zagadnienia prawnego następuje przez przedstawienie pytań „do rozstrzygnięcia” to znaczy pytań, których konstrukcja powoduje, że rozstrzygnięcie zagadnienia prawnego dokonywane jest przez wybór towarzyszącej mu odpowiedzi (por. m.in. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13 kwietnia 2000 r., III CZP 2/00, OSNC z 2000 r., nr 11, poz. 200).

Podnoszona przez skarżącego kwestia nie ma wymaganego charakteru. Była przedmiotem wypowiedzi zarówno Sądu Najwyższego, jak i doktryny i obecnie nie budzi wątpliwości. W uchwale z dnia 5 listopada 2014 r., III CZP 76/14 (OSNC 2015, nr 7-8, poz.

86) Sąd Najwyższy wyjaśnił, że skoro strony w umowie nie oznaczyły terminu spełnienia świadczenia z tytułu kar umownych, zobowiązanie takie ma charakter bezterminowy. Wymagalność roszczeń wynikających z zobowiązań bezterminowych, jak również początek biegu przedawnienia takich roszczeń należy określać przy uwzględnieniu art. 455 k.c. Roszczenie takie staje się zatem wymagalne w dniu, w którym świadczenie powinno być spełnione, gdyby wierzyciel wezwał dłużnika do wykonania zobowiązania w najwcześniej możliwym terminie (art. 120 § 1 zd. 2 w zw. z art. 455 k.c.).

Przedstawiona linia orzecznicza jest obecnie jednolita i utrwalona, co potwierdza stanowisko Sądu Najwyższego wyrażone w wyroku z dnia 5 marca 2019 r., II CSK 41/18 (Biul. SN 2019, nr 5, s. 20).Skarżący w skardze w rzeczywistości prezentuje postulowany przez siebie sposób rozstrzygnięcia sprawy, opierając swój pogląd na dawnej linii orzecznictwa, tj. sprzed podjęcia uchwały Sądu Najwyższego z dnia 5 listopada 2014 r., III CZP 76/14, co w istocie zmierza do zainicjowania kontroli instancyjnej względem dotychczas wydanych orzeczeń i przeprowadzonego w sprawie postępowania.

Sformułowane zagadnienie prawne ma zatem charakter pozorny. Nie można także nie dostrzec, że zarzuty sformułowane w podstawach skargi kasacyjnej w rzeczywistości zmierzają do zakwestionowania ustaleń Sądu drugiej instancji i dokonanej oceny materiału dowodowego, co - zgodnie z art. 3983 § 3 k.p.c. - w postępowaniu kasacyjnym jest niedopuszczalne. Na marginesie należy dodać, że autor skargi kasacyjnej jej podstawy opiera na „art. 3933 § 1 pkt 1 k.p.c.”, który nie obowiązuje. Z tych wszystkich względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do merytorycznego rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).Na wniosek pełnomocnika pozwanego zawarty w odpowiedzi na skargę kasacyjną Sąd Najwyższy orzekł o kosztach postępowania kasacyjnego na podstawie art. 98 i art. 99 w zw. z art. 108 w zw. z art. 391 § 1 k.p.c. i art. 39821 k.p.c. oraz § 2 ust. 1 pkt 6 w zw. z § 10 ust. 4 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. z 2015 r., poz. 1800 ze zm.). as]jw