Legislator Case Law & Legislation
II CSK 660/17 AI generated

Supreme Court dismisses appeal as no legal issue exists; written form of contract amendment was mandatory.

Case Number II CSK 660/17
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court of Poland refused to accept the cassation appeal against the appellate court's judgment. The appellant argued that the lower court erred in applying Article 5 of the Civil Code regarding the abuse of rights. However, the court found no serious legal question requiring cassation review because the contract modification was clearly invalid due to the lack of a written form mandated by the parties' agreement.

Legislator headnote

AI generated

Art. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 5 k.c.: A cassation appeal is rejected if it does not raise a significant legal issue or obvious error, and Article 5 of the Civil Code cannot serve as an independent basis for a claim when the underlying contract modification lacked the required written form.

Keywords

AI generated
cassation appeal rejection abuse of rights doctrine written form requirement contract modification validity legal issue threshold

Cited Legislation

AI generated
Art. 3989 § 1 k.p.c.
Z tych względów, Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).
Art. 3989 § 2 k.p.c.
Z tych względów, Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).
Art. 5 k.c.
Skarga kasacyjna takiego przekonywującego wywodu nie zawiera.Skarżący upatrują oczywistej zasadności skargi kasacyjnej w zarzucie naruszenia art. 5 k.c. Dla zastosowania art.
art. 3989 § 1 k.p.c
Z tych względów, Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).
art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c
Z tych względów, Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).
art. 5 k.c
Skarga kasacyjna takiego przekonywującego wywodu nie zawiera.Skarżący upatrują oczywistej zasadności skargi kasacyjnej w zarzucie naruszenia art. 5 k.c.
art. 3989 § 2 k.p.c
Z tych względów, Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).

Cited Case Law

AI generated
I PKN 341/01
Supreme Court dismissed cassation as obviously unfounded due to lack of clear legal error.
II CZ 89/2005
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 20 października 2005 r., II CZ 89/2005, OSNC 2006, nr 7 - 8, poz.
V CSK 2004/06
135, z dnia 10 sierpnia 2006 r., V CSK 2004/06, LEX nr 421035, z dnia 24 lutego 2006 r., IV CSK 8/06, LEX nr 201037).
IV CSK 8/06
135, z dnia 10 sierpnia 2006 r., V CSK 2004/06, LEX nr 421035, z dnia 24 lutego 2006 r., IV CSK 8/06, LEX nr 201037).
I CK 279/04
Supreme Court allows claim by allowing creditor's reliance on balance confirmation as non-acknowledgment due to abuse of law.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II CSK 660/17 POSTANOWIENIE Dnia 5 kwietnia 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jan Górowski w sprawie z powództwa "P" Materiały Budowlane T. Spółki Jawnej w L.‎przeciwko ,,D” Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w T. i W.W.‎o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 5 kwietnia 2018 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej pozwanych od wyroku Sądu Apelacyjnego w P.‎z dnia 11 kwietnia 2017 r., sygn. akt I ACa […]/16, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i odstępuje od obciążenia skarżących kosztami postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania jeżeli: w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 k.p.c.).Instytucja przedsądu, jak wynika z orzecznictwa Trybunału Konstytucyjnego, jest zgodna z normami konstytucyjnymi, a także z zaleceniami Rady Europy zezwalającymi na wprowadzenie środków eliminujących dostęp do sądu najwyższego szczebla.

Skarga kasacyjna służy od prawomocnego orzeczenia, ma ograniczony zasięg, a jej podstawowym celem jest ochrona interesu publicznego przez zapewnienie jednolitości wykładni i twórczy wkład Sądu Najwyższego w rozwój prawa.Choć skarżący wskazali na oczywistą zasadność skargi kasacyjnej to nie występuje ta przesłanka przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania ‎(art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.). Zaskarżone skargą kasacyjną orzeczenie oczywiście narusza prawo, gdy jest niewątpliwie sprzeczne z zasadniczymi i niepodlegającymi różnej wykładni przepisami, albo zostało wydane w wyniku błędnej wykładni lub niewłaściwego zastosowania prawa, które jest w sposób pewny i niewątpliwy z góry widoczne dla prawnika, bez potrzeby głębszej analizy jurydycznej (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 marca 2003 r., I PKN 341/01, OSNP 2004, nr 6, poz. 100).

W skardze nie zostały przytoczone wystarczające argumenty (wywód prawny) świadczące o kwalifikowanym naruszeniu prawa przez Sąd Apelacyjny. Przypomnieć należy, że jeżeli przesłanką wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jest stanowisko skarżącego, że jest ona oczywiście uzasadniona, to w uzasadnieniu wniosku powinien on zawrzeć wywód prawny wykazujący takie kardynalne naruszenie prawa (por. np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 20 października 2005 r., II CZ 89/2005, OSNC 2006, nr 7 - 8, poz. 135, z dnia 10 sierpnia 2006 r., V CSK 2004/06, LEX nr 421035, z dnia 24 lutego 2006 r., IV CSK 8/06, LEX nr 201037).

Skarga kasacyjna takiego przekonywującego wywodu nie zawiera.Skarżący upatrują oczywistej zasadności skargi kasacyjnej w zarzucie naruszenia art. 5 k.c. Dla zastosowania art. 5 k.c. konieczne jest wystąpienie trzech podstawowych przesłanek:1) istnienie prawa, które zostaje nadużyte,2) czynienie z niego użytku oraz3) sprzeczność tego użytku z zasadami współżycia społecznego (orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 26 listopada 2004 r., I CK 279/04, Lex nr 277859).Stosowanie przepisu art. 5 k.c. i jego wykładnia w orzecznictwie, także Sądu Najwyższego, przeszła istotną ewolucję.

Aktualnie utrwalony jest zarówno w orzecznictwie, jak również w doktrynie pogląd, że art. 5 k.c. nie może stanowić samodzielnej podstawy uwzględnienia powództwa.Zauważyć przy tym trzeba, że z porozumienia z dnia 12 lutego 2014 r. wynikało wprost, iż zmiana umowy mogła nastąpić tylko w formie pisemnej pod rygorem nieważności. Jak ustalił Sąd Apelacyjny, a tym ustaleniem faktycznym Sąd Najwyższy jest związany, żaden aneks do umowy nie został podpisany przez strony, zatem strony obowiązywały takie warunki spłaty, jakie wynikały z zawartego porozumienia z dnia 12 lutego 2014 r.

Z tych względów, Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.). aj a.ł.