Legislator Case Law & Legislation
II CSK 660/13 AI generated

Supreme Court dismissed cassation appeal due to failure to substantiate legal grounds under Civil Procedure Code.

Case Number II CSK 660/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court rejected the cassation appeal because the appellant failed to provide a properly substantiated legal argument for its admissibility. Although the appellant cited procedural violations, it merely referenced a commentary on the Civil Procedure Code without explaining how these specific breaches affected the case outcome. Consequently, the court determined the appeal lacked the necessary legal reasoning required by Article 3989 of the Civil Procedure Code.

Legislator headnote

AI generated

Art. 3989 § 1 k.p.c.; A cassation appeal must be substantiated with specific legal arguments demonstrating how the lower court's decision violated the law or why a specific legal provision requires Supreme Court interpretation.

Keywords

AI generated
cassation appeal admissibility Civil Procedure Code substantiation of legal grounds procedural violation argument Supreme Court review

Cited Legislation

AI generated
art. 3989 § 1 k.p.c.
3981 Kodeksu postępowania cywilnego opublikowanego w serwisie prawniczym Lex.Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).
art. 3989 § 2 k.p.c.
3981 Kodeksu postępowania cywilnego opublikowanego w serwisie prawniczym Lex.Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).
art. 3983 § 1 pkt 2 k.p.c.
Nieważność postępowania przed sądem pierwszej instancji może być wzięta pod uwagę przez Sąd Najwyższy, wówczas gdy skarżący, w ramach podstawy kasacyjnej przewidzianej w art. 3983 § 1 pkt 2 k.p.c., wskaże ją jako naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy (por.
art. 233 § 1 k.p.c.
art. 391 k.p.c.
art. 378 § 1 k.p.c.
391 oraz art. 378 §1 i art.
art. 382 k.p.c.
378 §1 i art. 382 k.p.c.Skarżący w istocie ograniczył się do przytoczenia komentarza do art.
art. 3989 § 1 k.p.c
3981 Kodeksu postępowania cywilnego opublikowanego w serwisie prawniczym Lex.Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).
art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c
3981 Kodeksu postępowania cywilnego opublikowanego w serwisie prawniczym Lex.Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).
art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c
3981 Kodeksu postępowania cywilnego opublikowanego w serwisie prawniczym Lex.Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).

Cited Case Law

AI generated
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 grudnia 2013 r., III SK 19/13
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 grudnia 2013 r., III SK 19/13, nie publ.).Aby uzasadnić występowanie przesłanki z art.
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24 września 2013 r., III SK 5/13
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24 września 2013 r., III SK 5/13, nie publ.).Jeżeli podstawą wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania jest potrzeba wykładni przepisów prawa (art.
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 października 2013 r., II UK 235/13
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 października 2013 r., II UK 235/13, nie publ.).W przypadku zaś, gdy skarżący powołuje się na przesłankę nieważności postępowania, powinien opisać, na czym, jego zdaniem, polega nieważność w przedstawionej sprawie, przy czym w art.
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 29 stycznia 2013 r., V CSK 192/12
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 29 stycznia 2013 r., V CSK 192/12, nie publ.).Z kolei w razie powołania się na przesłankę, o której mowa w art.
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24 września 2013 r., III SK 4/13
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24 września 2013 r., III SK 4/13, nie publ.).W niniejszej sprawie skarżący nie przytoczył argumentacji usprawiedliwiającej wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania, a nawet nie wskazał przesłanki z art.
II UK 235/13
Supreme Court dismisses cassation appeal as it re-evaluates established facts regarding social insurance status under contract law.
V CSK 192/12
Supreme Court dismissed cassation appeal regarding court costs, finding no legal issue of general significance.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II CSK 660/13 POSTANOWIENIE Dnia 29 maja 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Grzegorz Misiurek w sprawie z powództwa K. J.‎przeciwko R. K.‎o pozbawienie tytułu wykonawczego wykonalności ,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 29 maja 2014 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)‎z dnia 21 czerwca 2013 r., sygn. akt I ACa (…), odrzuca skargę kasacyjną.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.W orzecznictwie Sądu Najwyższego wyjaśniono, jakim wymaganiom powinien odpowiadać prawidłowo sformułowany wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania. Należy nadać mu postać wyodrębnionego wywodu prawnego wskazującego na wystąpienie jednej lub kilku z czterech przesłanek przyjęcia skargi do rozpoznania w konkretnej sprawie wraz z uzasadnieniem, na czym w konkretnej sprawie polega naruszenie prawa wypełniające wymagania konstrukcyjne określonej przesłanki (zob. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 grudnia 2013 r., III SK 19/13, nie publ.).Aby uzasadnić występowanie przesłanki z art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c., należy nie tylko sformułować samo istotne zagadnienie prawne, ale także przedstawić w uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania odpowiednią jurydyczną argumentację wskazującą na dopuszczalność i celowość rozwiązania problemu prawnego w sposób preferowany przez skarżącego, a odmienny od sposobu rozstrzygnięcia tego problemu przy wykorzystaniu zapatrywań wyrażonych przez sąd drugiej instancji (por. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24 września 2013 r., III SK 5/13, nie publ.).Jeżeli podstawą wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania jest potrzeba wykładni przepisów prawa (art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.), konieczne jest określenie, które przepisy wymagają wykładni Sądu Najwyższego, ze wskazaniem, na czym polegają związane z tym poważne wątpliwości, lub przedstawienie rozbieżności w orzecznictwie sądów (zob. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 października 2013 r., II UK 235/13, nie publ.).W przypadku zaś, gdy skarżący powołuje się na przesłankę nieważności postępowania, powinien opisać, na czym, jego zdaniem, polega nieważność w przedstawionej sprawie, przy czym w art. 3989 § 1 pkt 3 k.p.c. chodzi o nieważność przed sądem odwoławczym.

Nieważność postępowania przed sądem pierwszej instancji może być wzięta pod uwagę przez Sąd Najwyższy, wówczas gdy skarżący, w ramach podstawy kasacyjnej przewidzianej w art. 3983 § 1 pkt 2 k.p.c., wskaże ją jako naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 29 stycznia 2013 r., V CSK 192/12, nie publ.).Z kolei w razie powołania się na przesłankę, o której mowa w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., skarżący powinien nie tylko wskazać konkretne przepisy prawa, ale także przytoczyć odpowiednie argumenty wyjaśniające dlaczego te przepisy zostały jego zdaniem w ewidentny sposób naruszone przez sąd drugiej instancji (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24 września 2013 r., III SK 4/13, nie publ.).W niniejszej sprawie skarżący nie przytoczył argumentacji usprawiedliwiającej wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania, a nawet nie wskazał przesłanki z art. 3989 § 1, na podstawie której wniosek ten sformułował.

Jedynie w uzasadnieniu podstaw skargi zamieścił lakoniczną wzmiankę o konieczności przyjęcia skargi do rozpoznania ze względu na naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 233 §1 k.p.c. w zw. z art. 391 oraz art. 378 §1 i art. 382 k.p.c.Skarżący w istocie ograniczył się do przytoczenia komentarza do art. 3981 Kodeksu postępowania cywilnego opublikowanego w serwisie prawniczym Lex.Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).