Supreme Court dismissed cassation appeal due to failure to substantiate legal grounds under Civil Procedure Code.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court rejected the cassation appeal because the appellant failed to provide a properly substantiated legal argument for its admissibility. Although the appellant cited procedural violations, it merely referenced a commentary on the Civil Procedure Code without explaining how these specific breaches affected the case outcome. Consequently, the court determined the appeal lacked the necessary legal reasoning required by Article 3989 of the Civil Procedure Code.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 k.p.c.; A cassation appeal must be substantiated with specific legal arguments demonstrating how the lower court's decision violated the law or why a specific legal provision requires Supreme Court interpretation.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt II CSK 660/13 POSTANOWIENIE Dnia 29 maja 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Grzegorz Misiurek w sprawie z powództwa K. J.przeciwko R. K.o pozbawienie tytułu wykonawczego wykonalności ,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 29 maja 2014 r.,na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)z dnia 21 czerwca 2013 r., sygn. akt I ACa (…), odrzuca skargę kasacyjną.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.W orzecznictwie Sądu Najwyższego wyjaśniono, jakim wymaganiom powinien odpowiadać prawidłowo sformułowany wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania. Należy nadać mu postać wyodrębnionego wywodu prawnego wskazującego na wystąpienie jednej lub kilku z czterech przesłanek przyjęcia skargi do rozpoznania w konkretnej sprawie wraz z uzasadnieniem, na czym w konkretnej sprawie polega naruszenie prawa wypełniające wymagania konstrukcyjne określonej przesłanki (zob. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 grudnia 2013 r., III SK 19/13, nie publ.).Aby uzasadnić występowanie przesłanki z art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c., należy nie tylko sformułować samo istotne zagadnienie prawne, ale także przedstawić w uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania odpowiednią jurydyczną argumentację wskazującą na dopuszczalność i celowość rozwiązania problemu prawnego w sposób preferowany przez skarżącego, a odmienny od sposobu rozstrzygnięcia tego problemu przy wykorzystaniu zapatrywań wyrażonych przez sąd drugiej instancji (por. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24 września 2013 r., III SK 5/13, nie publ.).Jeżeli podstawą wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania jest potrzeba wykładni przepisów prawa (art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.), konieczne jest określenie, które przepisy wymagają wykładni Sądu Najwyższego, ze wskazaniem, na czym polegają związane z tym poważne wątpliwości, lub przedstawienie rozbieżności w orzecznictwie sądów (zob. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 października 2013 r., II UK 235/13, nie publ.).W przypadku zaś, gdy skarżący powołuje się na przesłankę nieważności postępowania, powinien opisać, na czym, jego zdaniem, polega nieważność w przedstawionej sprawie, przy czym w art. 3989 § 1 pkt 3 k.p.c. chodzi o nieważność przed sądem odwoławczym.
Nieważność postępowania przed sądem pierwszej instancji może być wzięta pod uwagę przez Sąd Najwyższy, wówczas gdy skarżący, w ramach podstawy kasacyjnej przewidzianej w art. 3983 § 1 pkt 2 k.p.c., wskaże ją jako naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 29 stycznia 2013 r., V CSK 192/12, nie publ.).Z kolei w razie powołania się na przesłankę, o której mowa w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., skarżący powinien nie tylko wskazać konkretne przepisy prawa, ale także przytoczyć odpowiednie argumenty wyjaśniające dlaczego te przepisy zostały jego zdaniem w ewidentny sposób naruszone przez sąd drugiej instancji (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24 września 2013 r., III SK 4/13, nie publ.).W niniejszej sprawie skarżący nie przytoczył argumentacji usprawiedliwiającej wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania, a nawet nie wskazał przesłanki z art. 3989 § 1, na podstawie której wniosek ten sformułował.
Jedynie w uzasadnieniu podstaw skargi zamieścił lakoniczną wzmiankę o konieczności przyjęcia skargi do rozpoznania ze względu na naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 233 §1 k.p.c. w zw. z art. 391 oraz art. 378 §1 i art. 382 k.p.c.Skarżący w istocie ograniczył się do przytoczenia komentarza do art. 3981 Kodeksu postępowania cywilnego opublikowanego w serwisie prawniczym Lex.Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).