Supreme Court dismisses cassation appeal as no significant legal issue or obvious procedural error exists.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland rejected the plaintiff's cassation appeal against a lower court's judgment awarding damages. The plaintiff argued that the lower court erred by applying different legal grounds than those cited in the initial complaint, claiming this required prior notification to the defendant. The court found no significant legal issue or obvious procedural violation justifying the appeal. Consequently, the cassation was dismissed without ruling on the merits of the underlying claim.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.: A cassation appeal is admissible only if it raises a significant unresolved legal issue or an obvious procedural error visible without deep analysis.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt II CSK 650/13 POSTANOWIENIE Dnia 22 maja 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Zawada w sprawie z powództwa I. K.przeciwko […] Szpitalowi […] w Ł. - […]z udziałem interwenienta ubocznego po stronie pozwanej - "[…]" Towarzystwa Ubezpieczeń - Spółki Akcyjnej w Ł.o zadośćuczynienie i odszkodowanie,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 22 maja 2014 r.,na skutek skargi kasacyjnej powódki od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]z dnia 12 lutego 2013 r., sygn. akt I ACa […], 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2) nie obciąża powódki kosztami postępowania kasacyjnego, 3) przyznaje adwokat M. Z. od Skarbu Państwa - Sądu Apelacyjnego w […] kwotę 3600 (trzy tysiące sześćset) zł, powiększoną o należny podatek od towarów i usług, tytułem zwrotu kosztów pomocy prawnej udzielonej powódce z urzędu w postępowaniu kasacyjnym.
UZASADNIENIE
Według art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Przepis ten pozostaje w zgodzie z zaleceniami Rady Europy zezwalającymi na wprowadzanie środków ograniczających dostęp do sądu najwyższego szczebla.Powódka uzasadniła wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania oczywistą jej zasadnością oraz występowaniem w sprawie istotnego zagadnienia prawnego, sprowadzającego się do pytania: czy orzekanie przez sąd na tej samej podstawie faktycznej, ale na innej podstawie prawnej niż wskazana w pozwie wymaga zawsze uprzedzenia pozwanego o takiej możliwości przed zamknięciem rozprawy.Tak umotywowany wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie.
Istotnym zagadnieniem prawnym w rozumieniu art. 3989 §1 pkt 1 k.p.c. jest objęte podstawami kasacyjnymi, doniosłe z punktu widzenia rozstrzygnięcia sprawy zagadnienie nierozwiązane dotąd w orzecznictwie, którego wyjaśnienie może się przyczynić do rozwoju prawa. Zagadnienie objęte wnioskiem skarżącej nie spełnia tych wymagań. Odwołuje się do okoliczności nie występującej w sprawie. Jak wyjaśnił Sąd Apelacyjny w zaskarżonym wyroku (s. 5 in fine uzasadnienia), zasądzenie przez Sąd Okręgowy zadośćuczynienia na podstawie art. 448 k.c. w związku z art. 24 k.c. i art. 19a ustawy o z.o.z. było bezzasadne przede wszystkim dlatego, że zostało oparte na innej podstawie faktycznej niż wskazana przez powódkę w pozwie.
Nie jest w sprawie spełniona także przesłanka oczywistej zasadności skargi kasacyjnej. W art. 3989 §1 pkt 4 k.p.c., dotyczącym tej przesłanki, chodzi o łatwo dostrzegalne, mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy uchybienia przepisom prawa. Według utrwalonej linii orzecznictwa Sądu Najwyższego, skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona w rozumieniu art. 3989 §1 pkt 4 k.p.c. tylko wtedy, gdy wskazana w niej wadliwość zaskarżonego orzeczenia jest dostrzegalna prima facie, bez potrzeby dokonywania głębszej analizy (zob. np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 28 lutego 2011 r., I PK 237/10, z dnia 23 listopada 2011 r., III PK 44/11, z dnia 24 lutego 2012 r., V CSK 225/11, z dnia 18 lipca 2013 r., III CSK 143/13).
W sprawie nie ma podstaw do stwierdzenia takiego naruszenia żadnego z powołanych w skardze przepisów art. 217, 227, 231, 321, 328 § 2, art. 379 pkt 5, art. 386 § 2 i art. 391 § 1 k.p.c., art. 24, 415, 430, 444 § 1 i 2, art. 445 § 1 i art. 448 k.c. oraz art. 19a ustawy o z.o.z.Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, a o kosztach postępowania kasacyjnego orzekł stosownie do art. 102 k.p.c.; ponadto rozstrzygnął o zwrocie kosztów pomocy prawnej udzielonej powódce z urzędu w postępowaniu kasacyjnym (§ 2 ust. 3, 6 pkt 7, § 13 ust. 4, § 19 i § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej powódce z urzędu (Dz.
U. 2013. 461).[aw]