Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of legal issue and insufficient argumentation under Civil Procedure Code.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's cassation appeal against a second-instance judgment regarding compensation for unauthorized use of property. The appellant argued that compensation should account for the degree of interference with ownership rights, citing specific articles of the Civil Procedure Code. The court rejected this because the appellant failed to provide deep legal argumentation demonstrating why existing case law required reinterpretation or if serious legal doubts existed.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3981 § 1 k.p.c.; Art. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3984 § 2 k.p.c.: A cassation appeal based on the existence of a legal issue is inadmissible if the appellant fails to formulate the legal issue, identify the relevant provisions, and provide juridical argumentation proving the necessity of interpretation or divergence in case law.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt II CSK 607/19 POSTANOWIENIE Dnia 15 czerwca 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Roman Trzaskowski w sprawie z powództwa E.O.przeciwko Gminie K., ,,A.” Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w J. oraz ,,P.” Spółce Akcyjnej z siedzibą w W.o zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 15 czerwca 2020 r.,na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego w [...]z dnia 25 kwietnia 2019 r., sygn. akt I ACa […], I ACz […], 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2) nie obciąża powoda kosztami postępowania kasacyjnego na rzecz pozwanej ,,A.” sp. z o.o.
3) oddala wniosek adw. M.K. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej powodowi z urzędu w postępowaniu kasacyjnym.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 26 marca 2018 r. Sąd Okręgowy w sprawie z powództwa E.O. przeciwko Gminie K., ,,A.” Sp. z o.o. w J. i ,,P.” S.A. w W. o zapłatę zasądził na rzecz powoda tytułem wynagrodzenia za bezumowne korzystanie z nieruchomości:1.od pozwanego Gminy K. kwotę 291,50 zł wraz z ustawowymi odsetkami liczonymi od 20 marca 2014 r. do 31 grudnia 2015 r., a następnie z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od 1 stycznia 2016 r. do dnia zapłaty, 2.od pozwanego ,,A.” sp. z o.o. w J. kwotę 577,50 zł złotych wraz z ustawowymi odsetkami liczonymi od 7 czerwca 2011 r. do 31 grudnia 2015 r., a następnie z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od 1 stycznia 2016 r. do dnia zapłaty oraz3.od pozwanego ,,P.” Spółki Akcyjnej w W. kwotę 488,50 zł wraz z ustawowymi odsetkami liczonymi od 20 marca 2014 r. do 31 grudnia 2015 r., a następnie ustawowymi odsetkami za opóźnienie od 1 stycznia 2016 r. do dnia zapłaty (punkt I).
W pozostałym zakresie powództwo zostało oddalone (punkt II).Powyższy wyrok, w części oddalającej powództwo, powód zaskarżył apelacją, która została oddalona przez Sąd Okręgowy w P. wyrokiem z dnia 25 kwietnia 2019 r. W skardze kasacyjnej, w uzasadnieniu wniosku o jej przyjęcie do rozpoznania, powód wskazał, że w sprawie konieczne jest rozważenie kwestii, czy w świetle dyspozycji przepisów art. 225 w związku z art. 224 § 2 k.c. wynagrodzenie dla właściciela nieruchomości zajętej pod infrastrukturę przesyłową winno uwzględniać stopień ingerencji w prawo własności rozumianej jako czynnik powodujący obniżenie wartości całej nieruchomości, co odpowiada przyczynie kasacyjnej określonej w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Z art. 3981 § 1 k.p.c. wynika, że skarga kasacyjna przysługuje co do zasady od prawomocnych orzeczeń sądów drugiej instancji, a więc orzeczeń wieńczących dwuinstancyjne postępowanie sądowe, w którym sądy obu instancji dysponują pełną kognicją w zakresie faktów i dowodów.
Jednakże zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania tylko wtedy, gdy w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W zamyśle ustawodawcy skarga kasacyjna stanowi zatem nadzwyczajny środek zaskarżenia, którego rozpoznanie przez Sąd Najwyższy musi być uzasadnione względami o szczególnej doniosłości, wykraczającymi poza indywidualny interes skarżącego, a mającymi swoje źródło w interesie publicznym, w szczególności przez zapewnienie jednolitej wykładni i stosowania prawa.
Wyłączną podstawą oceny pod kątem przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania są wskazane w niej przyczyny kasacyjne wraz z uzasadnieniem (art. 3984 § 2 k.p.c.).Zgodnie z utrwalonym stanowiskiem Sądu Najwyższego, skarżący, który jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania wskazał przyczynę określoną w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c., powinien odpowiednio sformułować zagadnienie prawne, wskazać przepisy prawa, na których tle zagadnienie się wyłoniło oraz przedstawić argumentację jurydyczną uzasadniającą możliwość rozbieżnych ocen prawnych oraz świadczącą o istotności tego zagadnienia (zob. np. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002, Nr 1, poz. 11; z dnia 2 grudnia 2014 r., II CSK 376/14, nie publ.; z dnia 9 kwietnia 2015 r., V CSK 547/14, nie publ.).
Zagadnienie jest istotne, jeżeli jego rozstrzygnięcie ma znaczenie dla ukierunkowania praktyki sądowej i rozstrzygnięcia sprawy, w której zagadnienie powstało (zob. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 18 września 2012 r., II CSK 180/12, nie publ. oraz z dnia 2 grudnia 2014 r., II CSK 376/14, nie publ.), wywołuje poważne wątpliwości, a zarazem nie było dotychczas rozstrzygnięte w judykaturze albo dotychczasowe orzecznictwo wymaga zmiany (zob. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24 sierpnia 2016 r., II CSK 94/16, nie publ.).
Uzasadnienie wniosku o przyjęcie niniejszej skargi kasacyjnej do rozpoznania nie czyni zadość wskazanym wymaganiom, gdyż skarżący nie zawarł w nim pogłębionej argumentacji jurydycznej uzasadniającej możliwość rozbieżnych ocen prawnych i istnienie w tym zakresie – z uwzględnieniem dotychczasowego dorobku orzecznictwa - poważnej wątpliwości. W istocie ograniczył się wyłącznie do sformułowania pytania, zgodnie zaś z art. 3984 § 2 k.p.c. wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania ma mieć własne uzasadnienie, odrębne od uzasadnienia podstaw kasacyjnych.Z tych względów, na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. oraz – co do kosztów – art. 102 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji.
Wobec oczywistych niedostatków argumentacji, która miała uzasadniać przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania oddalono wniosek pełnomocnika skarżącego o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej mu z urzędu w postępowaniu kasacyjnym (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 12 lutego 1999 r., II CKN 341/98, OSNC 1999, Nr 6, poz. 123, z dnia 20 września 2007 r., II CZ 69/07, OSNC 2008, Nr 3, poz. 41, z dnia 18 grudnia 2007 r., III CSK 336/07, nie publ., z dnia 11 maja 2011 r., II CSK 699/10, OSCN-ZD 2011, nr C, poz. 72, z dnia 16 listopada 2016 r., I CZ 74/16, nie publ., z dnia 21 marca 2018 r., V CZ 71/17, nie publ., z dnia 19 czerwca 2019 r., V CZ 38/19, nie publ., z dnia 28 czerwca 2019 r., II CSK 700/18, nie publ. i z dnia 28 czerwca 2019 r., II CSK 703/18, nie publ.). aj