Legislator Case Law & Legislation
II CSK 603/07 AI generated

Polish Supreme Court dismisses cassation appeal for inadmissibility due to failure to substantiate legal grounds.

Case Number II CSK 603/07
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Inadmissible

Legislator summary

AI generated

The Polish Supreme Court rejected the appellant's cassation appeal, ruling it inadmissible because the applicant failed to provide the required detailed legal justification. Although the appellant cited Article 6 of the Civil Code and procedural articles regarding evidence, the court found the arguments merely stated that a legal issue existed without formulating the specific legal question or demonstrating why it required Supreme Court interpretation. Consequently, the appeal was dismissed as it did not meet the substantive prerequisites for admissibility under the Civil Procedure Code.

Legislator headnote

AI generated

Art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.; Art. 3989 k.p.c.: A cassation appeal is inadmissible if the applicant fails to substantiate the request for admission by formulating the specific legal issue, explaining why it is significant, or citing judicial inconsistencies.

Keywords

AI generated
cassation appeal admissibility substantiation of legal grounds Civil Procedure Code legal issue formulation judicial inconsistency requirement evidence assessment inadmissibility Supreme Court jurisdiction

Cited Legislation

AI generated
Art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.
Zgodnie z art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c., skarga kasacyjna powinna zawierać wniosek
Art. 3989 k.p.c.
przedsądu, uregulowaną w art. 3989 k.p.c., a jego spełnienie polega na
Art. 393 § 1 pkt 1 k.p.c.
Tymczasem, jak wyjaśniono w orzecznictwie Sądu Najwyższego na tle art. 393 §
Art. 398 § 3 k.p.c.
Zgodnie z art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c., skarga kasacyjna powinna zawierać wniosek
Art. 3986 § 3 k.p.c.
Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu (art. 3986 § 3 k.p.c.).
Art. 98 § 1 k.p.c.
O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono stosownie do art. 98 § 1 w zw.
Art. 391 § 1 k.p.c.
Art. 393 § 19 k.p.c.
Tymczasem, jak wyjaśniono w orzecznictwie Sądu Najwyższego na tle art. 393 §
art. 6 k.c
w orzecznictwie sądów – uzasadniając to koniecznością dokonania wykładni art. 6 k.c.
art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c
Zgodnie z art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c., skarga kasacyjna powinna zawierać wniosek

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II CSK 603/07

POSTANOWIENIE

Dnia 6 lutego 2008 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

Prezes SN Tadeusz Ereciński

w sprawie z powództwa Koncernu Energetycznego „E.(...)” - Spółki Akcyjnej z siedzibą

w G. Oddział w K.

przeciwko „E.(...)” - Spółce Akcyjnej w P.

o zapłatę,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 6 lutego 2008 r.,

na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej

od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 28 marca 2007 r., sygn. akt I ACa (…),

odrzuca skargę kasacyjną oraz zasądza od strony powodowej na rzecz strony

pozwanej kwotę 3600 (trzy tysiące sześćset) zł z tytułu kosztów postępowania

kasacyjnego.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 28 marca 2007 r. Sąd Apelacyjny zmienił wyrok Sądu

Okręgowego w K.

W skardze kasacyjnej powód zarzucił naruszenie prawa materialnego – art. 6

k.c., naruszenie przepisów postępowania – art. 232, 233, 318, 47912 k.p.c. i wnosił o

uchylenie zaskarżonego wyroku i orzeczenie co do istoty sprawy ewentualnie o

uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Apelacyjnemu do

ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c., skarga kasacyjna powinna zawierać wniosek

o przyjęcie jej do rozpoznania i jego uzasadnienie. Wymaganie to związane jest z

instytucją tzw. przedsądu, uregulowaną w art. 3989 k.p.c., a jego spełnienie polega na

wskazaniu, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne lub, że istnieje potrzeba

wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących

rozbieżności w orzecznictwie sądów lub, że zachodzi nieważność postępowania lub, że

skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W uzasadnieniu wniosku należy

przedstawić odrębną, pogłębioną argumentację prawną wskazującą na zaistnienie

powołanej okoliczności uzasadniającej przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania (por.

uzasadnienie uchwały Połączonych Izb – Izby Administracyjnej, Pracy i Ubezpieczeń

Społecznych oraz Izby Cywilnej Sądu Najwyższego z dnia 17 grudnia 2002 r., III CZP

72/02, OSNC 2003, nr 7-8, poz. 92, postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 17

października 2001 r., III CZ 98/01, OSNC 2002, nr 5, poz. 71, z dnia 30 maja 2001 r., III

CZ 36/01, OSNC 2002, nr 2, poz. 22, z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002,

nr 1, poz. 11, z dnia 11 stycznia 2002 r., III CKN 570/01, OSNC 2002, nr 12, poz. 151).

Obowiązek ten nie został spełniony. Skarżący – przedstawiając okoliczności

uzasadniające

przyjęcie

skargi

kasacyjnej

–

ograniczył

się

do

stwierdzenia,

że w sprawie „istnieje istotne zagadnienie prawne” oraz „istnieje potrzeba wykładni

przepisu prawnego budzącego poważne wątpliwości i wywołującego rozbieżności

w orzecznictwie sądów – uzasadniając to koniecznością dokonania wykładni art. 6 k.c. w

kontekście ostatecznego rozkładu ciężaru dowodu w odniesieniu do ustalonego w

sprawie stanu faktycznego”.

Tymczasem, jak wyjaśniono w orzecznictwie Sądu Najwyższego na tle art. 393 §

1 pkt 1 k.p.c., przedstawienie okoliczności, uzasadniających rozpoznanie kasacji ze

względu na występujące w sprawie istotne zagadnienie prawne, polega na

sformułowaniu tego zagadnienia i wskazaniu argumentów, które prowadzą do

rozbieżnych ocen. Konieczne jest wyjaśnienie, jakie zagadnienie prawne występuje w

sprawie i dlaczego jest ono istotne, albo określenie, które przepisy wymagają wykładni

Sądu Najwyższego, ze wskazaniem, na czym polegają związane z tym poważne

wątpliwości, lub z przedstawieniem rozbieżności występujących w orzecznictwie sądów

(por. np. postanowienia z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002, nr 1, poz. 11 i

z dnia 11 stycznia 2002 r., III CKN 570/01, OSNC 2002, nr 12, poz. 151). Pogląd ten

pozostaje aktualny po wejściu w życie przepisów o skardze kasacyjnej. Natomiast

odwołanie się do przesłanki potrzeby wykładni przepisów prawnych budzących poważne

wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów wymaga wskazania,

że określony przepis prawa, mimo że budzi poważne wątpliwości, nie doczekał się

wykładni, bądź niejednolita jego wykładnia wywołuje rozbieżności w orzecznictwie

sądów, które należy przytoczyć (por. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia

15 października 2002 r., II CZ 102/02, nie publ.).

Skarga kasacyjna jest niedopuszczalna również z innych przyczyn. Zgodnie z art.

398 § 3 k.p.c. podstawą skargi kasacyjnej nie mogą być zarzuty dotyczące ustalenia

faktów lub oceny dowodów (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 września

2005 r., III CSK 13/05, OSNC 2006, nr 4, poz. 76). Wskazane przez skarżącego jako

podstawa skargi przepisy dotyczą ustalenia faktów lub oceny dowodów.

Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu (art. 3986 § 3 k.p.c.).

O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono stosownie do art. 98 § 1 w zw. z art.

391 § 1 i art. 39319 k.p.c.