Polish Supreme Court dismisses cassation appeal for inadmissibility due to failure to substantiate legal grounds.
Legislator summary
AI generatedThe Polish Supreme Court rejected the appellant's cassation appeal, ruling it inadmissible because the applicant failed to provide the required detailed legal justification. Although the appellant cited Article 6 of the Civil Code and procedural articles regarding evidence, the court found the arguments merely stated that a legal issue existed without formulating the specific legal question or demonstrating why it required Supreme Court interpretation. Consequently, the appeal was dismissed as it did not meet the substantive prerequisites for admissibility under the Civil Procedure Code.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.; Art. 3989 k.p.c.: A cassation appeal is inadmissible if the applicant fails to substantiate the request for admission by formulating the specific legal issue, explaining why it is significant, or citing judicial inconsistencies.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt II CSK 603/07
POSTANOWIENIE
Dnia 6 lutego 2008 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
Prezes SN Tadeusz Ereciński
w sprawie z powództwa Koncernu Energetycznego „E.(...)” - Spółki Akcyjnej z siedzibą
w G. Oddział w K.
przeciwko „E.(...)” - Spółce Akcyjnej w P.
o zapłatę,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 6 lutego 2008 r.,
na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej
od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 28 marca 2007 r., sygn. akt I ACa (…),
odrzuca skargę kasacyjną oraz zasądza od strony powodowej na rzecz strony
pozwanej kwotę 3600 (trzy tysiące sześćset) zł z tytułu kosztów postępowania
kasacyjnego.
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 28 marca 2007 r. Sąd Apelacyjny zmienił wyrok Sądu
Okręgowego w K.
W skardze kasacyjnej powód zarzucił naruszenie prawa materialnego – art. 6
k.c., naruszenie przepisów postępowania – art. 232, 233, 318, 47912 k.p.c. i wnosił o
uchylenie zaskarżonego wyroku i orzeczenie co do istoty sprawy ewentualnie o
uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Apelacyjnemu do
ponownego rozpoznania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c., skarga kasacyjna powinna zawierać wniosek
o przyjęcie jej do rozpoznania i jego uzasadnienie. Wymaganie to związane jest z
instytucją tzw. przedsądu, uregulowaną w art. 3989 k.p.c., a jego spełnienie polega na
wskazaniu, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne lub, że istnieje potrzeba
wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących
rozbieżności w orzecznictwie sądów lub, że zachodzi nieważność postępowania lub, że
skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W uzasadnieniu wniosku należy
przedstawić odrębną, pogłębioną argumentację prawną wskazującą na zaistnienie
powołanej okoliczności uzasadniającej przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania (por.
uzasadnienie uchwały Połączonych Izb – Izby Administracyjnej, Pracy i Ubezpieczeń
Społecznych oraz Izby Cywilnej Sądu Najwyższego z dnia 17 grudnia 2002 r., III CZP
72/02, OSNC 2003, nr 7-8, poz. 92, postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 17
października 2001 r., III CZ 98/01, OSNC 2002, nr 5, poz. 71, z dnia 30 maja 2001 r., III
CZ 36/01, OSNC 2002, nr 2, poz. 22, z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002,
nr 1, poz. 11, z dnia 11 stycznia 2002 r., III CKN 570/01, OSNC 2002, nr 12, poz. 151).
Obowiązek ten nie został spełniony. Skarżący – przedstawiając okoliczności
uzasadniające
przyjęcie
skargi
kasacyjnej
–
ograniczył
się
do
stwierdzenia,
że w sprawie „istnieje istotne zagadnienie prawne” oraz „istnieje potrzeba wykładni
przepisu prawnego budzącego poważne wątpliwości i wywołującego rozbieżności
w orzecznictwie sądów – uzasadniając to koniecznością dokonania wykładni art. 6 k.c. w
kontekście ostatecznego rozkładu ciężaru dowodu w odniesieniu do ustalonego w
sprawie stanu faktycznego”.
Tymczasem, jak wyjaśniono w orzecznictwie Sądu Najwyższego na tle art. 393 §
1 pkt 1 k.p.c., przedstawienie okoliczności, uzasadniających rozpoznanie kasacji ze
względu na występujące w sprawie istotne zagadnienie prawne, polega na
sformułowaniu tego zagadnienia i wskazaniu argumentów, które prowadzą do
rozbieżnych ocen. Konieczne jest wyjaśnienie, jakie zagadnienie prawne występuje w
sprawie i dlaczego jest ono istotne, albo określenie, które przepisy wymagają wykładni
Sądu Najwyższego, ze wskazaniem, na czym polegają związane z tym poważne
wątpliwości, lub z przedstawieniem rozbieżności występujących w orzecznictwie sądów
(por. np. postanowienia z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002, nr 1, poz. 11 i
z dnia 11 stycznia 2002 r., III CKN 570/01, OSNC 2002, nr 12, poz. 151). Pogląd ten
pozostaje aktualny po wejściu w życie przepisów o skardze kasacyjnej. Natomiast
odwołanie się do przesłanki potrzeby wykładni przepisów prawnych budzących poważne
wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów wymaga wskazania,
że określony przepis prawa, mimo że budzi poważne wątpliwości, nie doczekał się
wykładni, bądź niejednolita jego wykładnia wywołuje rozbieżności w orzecznictwie
sądów, które należy przytoczyć (por. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia
15 października 2002 r., II CZ 102/02, nie publ.).
Skarga kasacyjna jest niedopuszczalna również z innych przyczyn. Zgodnie z art.
398 § 3 k.p.c. podstawą skargi kasacyjnej nie mogą być zarzuty dotyczące ustalenia
faktów lub oceny dowodów (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 września
2005 r., III CSK 13/05, OSNC 2006, nr 4, poz. 76). Wskazane przez skarżącego jako
podstawa skargi przepisy dotyczą ustalenia faktów lub oceny dowodów.
Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu (art. 3986 § 3 k.p.c.).
O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono stosownie do art. 98 § 1 w zw. z art.
391 § 1 i art. 39319 k.p.c.