Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of cross-case interpretative divergence under Art. 3989 § 1(2) CPC.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's cassation appeal, refusing to admit it for trial. The appellant argued that divergent interpretations of civil code provisions between the district and appellate courts in the same case warranted Supreme Court review. The Court rejected this, ruling that Art. 3989 § 1(2) of the Civil Procedure Code requires divergent interpretations across multiple distinct cases, not merely conflicting rulings within a single proceeding.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.; The requirement for interpretative divergence under Art. 3989 § 1(2) of the Civil Procedure Code is satisfied only by conflicting interpretations of the same legal provisions in separate cases, not by contradictory rulings within the same case.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt II CSK 602/19 POSTANOWIENIE Dnia 16 stycznia 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Grela w sprawie z powództwa Spółdzielni Mleczarskiej w Ż.przeciwko B. Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w P.o zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 stycznia 2020 r.,na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)z dnia 24 kwietnia 2019 r., sygn. akt I AGa (…), 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. zasądza od powódki na rzecz pozwanej kwotę 4050 (cztery tysiące pięćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Powódka Spółdzielnia Mleczarska w Ż. wniosła o zasądzenie od pozwanego B. sp. z o.o. z siedzibą w P. kwoty 75.871,05 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od 1 kwietnia 2015 r. do dnia zapłaty.Wyrokiem z 5 lutego 2018 r. Sąd Okręgowy w P. zasądził od pozwanej na rzecz powódki kwotę 75.871,05 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od 16 grudnia 2016 r. do dnia zapłaty oraz oddalił powództwo w pozostałej części.Wyrokiem z 24 kwietnia 2019 r. Sąd Apelacyjny w (…) zmienił wyrok Sądu Okręgowego w ten sposób, że oddalił powództwo.W skardze kasacyjnej powódka jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania wskazał na przesłankę przedsądu przewidzianą w art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.W ocenie skarżącej przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania uzasadnione jest potrzebą wykładni przepisów prawnych wywołujących istotne rozbieżności w orzecznictwie sądowym zaistniałym pomiędzy wyrokiem Sądu Okręgowego w P. z 5 lutego 2018 r., a wyrokiem z 24 kwietnia 2019 r.
Sądu Apelacyjnego w (…), wydanych w przedmiotowej sprawie. Rozbieżności spowodowane są odmienną interpretacją przepisów art. 535 k.c., art. 488 § 1 k. c., art.116 k.c. i art. 94 k.c., polegającą na odmiennej ocenie zagadnienia prawnego czy zapłata ceny należnej sprzedawcy z tytułu wykonania umowy sprzedaży może być zastrzeżona w umowie sprzedaży pod warunkiem zawieszającym, czy też warunek zawieszający w umowie sprzedaży powoduje nieważność umowy sprzedaży zawartej pod warunkiem zawieszającym.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
W judykaturze już wielokrotnie wypowiadano się na temat charakterystyki skargi kasacyjnej (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 13 czerwca 2018 r., II CSK 71/18, niepubl.). Wskazano tam m.in., że skarga kasacyjna została ukształtowana w przepisach kodeksu postępowania cywilnego jako nadzwyczajny środek zaskarżenia, nakierowany na ochronę interesu publicznego przez zapewnienie rozwoju prawa, jednolitości orzecznictwa oraz prawidłowej wykładni, a także w celu usunięcia z obrotu prawnego orzeczeń wydanych w postępowaniu dotkniętym nieważnością lub oczywiście wadliwych, nie zaś jako ogólnie dostępny środek zaskarżenia orzeczeń umożliwiający rozpoznanie sprawy w kolejnej instancji sądowej.Koniecznej selekcji skarg pod kątem realizacji tego celu służy instytucja tzw. przedsądu, ustanowiona w art. 3989 k.p.c., w ramach której Sąd Najwyższy dokonuje wstępnej oceny skargi kasacyjnej.
Ten etap postępowania przed Sądem Najwyższym jest ograniczony - co należy podkreślić - wyłącznie do zbadania przesłanek przewidzianych w art. 3989 § 1 pkt 1 - 4 k.p.c., nie zaś merytorycznej oceny skargi kasacyjnej. W razie spełnienia co najmniej jednej z tych przesłanek, przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jest usprawiedliwione.Powołanie się na przesłankę przedsądu przewidzianą w art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. wymaga wskazania przepisu prawa, którego wykładnia budzi wątpliwości, określenia zakresu koniecznej wykładni, wykazania, że wątpliwości interpretacyjne mają poważny charakter i wymagają zajęcia stanowiska przez Sąd Najwyższy, a jeżeli podstawą wniosku w tym zakresie jest twierdzenie o występujących w orzecznictwie sądowym rozbieżnościach wynikających z dokonywania przez sądy różnej wykładni przepisu, konieczne jest wskazanie rozbieżnych orzeczeń, dokonanie ich analizy i wykazanie, że rozbieżność wynika z różnej wykładni przepisu (por. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego: z 15 października 2002 r., II CZ 102/02, z 28 marca 2007r.
II CSK 84/07, z 11 stycznia 2008 r. I UK 283/07 i z 8 lipca 2008 r. I CSK 111/08, niepubl.).Należy podkreślić, że nie chodzi tu o rozbieżności w wykładni pomiędzy sądem pierwszej i drugiej instancji, które orzekały w danej sprawie (zob. np. postanowienia Sądu Najwyższego: z 20 lutego 2014 r., IV CSK 505/13; z 5 lipca 2019 r., IV CSK 46/19; z 25 września 2019 r., IV CSK 573/18; z 5 lipca 2019 r., IV CSK 35/19; z 25 kwietnia 2018 r., V CSK 609/17). Rozbieżność w orzecznictwie sądów, o której mowa jest w 3989 § 1 pkt 2 k.p.c., jako o przesłance prawnej mogącej uzasadniać przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, nie może być utożsamiana jedynie z faktem istnienia rozbieżności w sposobie interpretacji lub stosowania określonych przepisów prawnych przez sąd pierwszej instancji oraz sąd drugiej instancji w związku z orzekaniem przez nie w tej samej (konkretnej) sprawie - przeciwnie, potrzeba wykładni przepisów prawnych wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów istnieje dopiero wówczas, gdy rozbieżna jest interpretacja i stosowanie tych samych przepisów prawnych przez sądy orzekające w (co najmniej w dwóch) różnych sprawach (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 24 kwietnia 2003 r., I PK 557/02).
Warunków tych nie spełnia wniosek powódki i jego uzasadnienie o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, w którym powołano się jedynie na rozbieżność w orzecznictwie pomiędzy sądem pierwszej i drugiej instancji, które orzekały w sprawie.Biorąc to pod uwagę, Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. odmówił przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej, nie znajdując też okoliczności, które obowiązany jest brać pod uwagę z urzędu w ramach przedsądu.O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 w związku z art. 108 § 1, art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c.aj