Supreme Court dismisses cassation appeal for failure to substantiate admissibility request with legal reasoning.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's cassation appeal because the request for admission lacked the required legal substantiation. The appellant merely cited statutory provisions and claimed obviousness without providing the necessary legal argumentation to demonstrate why the lower court's decision was erroneous. The court ruled that such a superficial approach fails to meet the procedural standards for admitting a cassation case for review.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.; Art. 3989 k.p.c.: A cassation appeal must be admitted only if the applicant provides a separate, deep legal argumentation demonstrating the existence of a significant legal issue, serious interpretative doubts, or obvious merit, rather than merely stating the claim is obvious.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt II CSK 60/08
POSTANOWIENIE
Dnia 8 kwietnia 2008 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
Prezes SN Tadeusz Ereciński
w sprawie z powództwa „U.(...)” Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w S.
przeciwko Miastu S.
o zapłatę,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 8 kwietnia 2008 r.,
na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej
od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 26 kwietnia 2007 r., sygn. akt I ACa (…),
odrzuca skargę kasacyjną
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 26 kwietnia 2007 r. Sąd Apelacyjny oddalił apelację strony
powodowej.
W
skardze
kasacyjnej
strona
powodowa
zarzuciła
naruszenie
prawa
materialnego – art. 513 § 2 k.c. w zw. z art. 19 ust. 13 pkt 2 lit. d ustawy z dnia 11 marca
2004 r. o podatku od towarów i usług oraz w związku z brzmieniem § 15 ust. 1 w zw. z §
13 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 25 maja 2005 r. w sprawie zwrotu podatku
niektórym podatnikom, art. 498, 509 § 1 i art. 647 k.c., naruszenie przepisów
postępowania – art. 233 k.p.c. i wnosiła o uchylenie wyroków Sądów obu instancji i
przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu ewentualnie o
zmianę zaskarżonego wyroku i orzeczenie co do istoty w sposób opisany w skardze.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c., skarga kasacyjna powinna zawierać wniosek
o przyjęcie jej do rozpoznania i jego uzasadnienie. Wymaganie to związane jest z
instytucją tzw. przedsądu, uregulowaną w art. 398 9 k.p.c., a jego spełnienie polega na
wskazaniu, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne lub, że istnieje potrzeba
wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących
rozbieżności w orzecznictwie sądów lub, że zachodzi nieważność postępowania lub, że
skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W uzasadnieniu wniosku należy
przedstawić odrębną, pogłębioną argumentację prawną wskazującą na zaistnienie
powołanej okoliczności uzasadniającej przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania (por.
uzasadnienie uchwały Połączonych Izb – Izby Administracyjnej, Pracy i Ubezpieczeń
Społecznych oraz Izby Cywilnej Sądu Najwyższego z dnia 17 grudnia 2002 r., III CZP
72/02, OSNC 2003, nr 7-8, poz. 92, postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 17
października 2001 r., III CZ 98/01, OSNC 2002, nr 5, poz. 71, z dnia 30 maja 2001 r., III
CZ 36/01, OSNC 2002, nr 2, poz. 22, z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002,
nr 1, poz. 11, z dnia 11 stycznia 2002 r., III CKN 570/01, OSNC 2002, nr 12, poz. 151).
Obowiązek ten nie został spełniony. Skarżąca spółka jako okoliczność
uzasadniającą przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania wskazała „naruszenie
wspomnianych w petitum skargi przepisów prawa materialnego poprzez naruszenie
dyspozycji art. 513 § 2 k.c. oraz dyspozycji art. 19 ust. 13 pkt 2 lit. d ustawy z dnia 11
marca 2004 r. o podatku od towarów i usług oraz brzmienia § 15 ust. 1 w zw. z § 13
rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 25 maja 2005 r. w sprawie zwrotu podatku
niektórym podatnikom”. Uzasadnienie tych zarzutów sprowadza się jedynie do polemiki
z ustaleniami Sądu. Tymczasem jeżeli przesłanką wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej
do rozpoznania jest twierdzenie, że skarga jest oczywiście uzasadniona, w
uzasadnieniu wniosku należy zawrzeć wywód prawny wskazujący w czym wyraża się ta
„oczywistość" i przedstawić argumenty wykazujące, iż rzeczywiście skarga jest
oczywiście uzasadniona. Ograniczenie się tylko do stwierdzenia, że skarga kasacyjna
jest oczywiście uzasadniona nie spełnia wymagania uzasadnienia wniosku o przyjęcie
jej do rozpoznania (postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 26 kwietnia 2006 r., II CZ
28/06, z dnia 18 stycznia 2006 r., II CSK 166/05 oraz z dnia 3 kwietnia 2006 r., III CSK
85/06, nie publ.).
Skarżąca postawiła też pytanie „czy fakturę VAT za roboty budowlane wykonane
przez zbywcę wierzytelności (...), w przelanej części – na podstawie przelewu
wierzytelności przyszłej – miałby wystawić nabywca wierzytelności”, stanowiące, jej
zdaniem,
zagadnienie
prawne.
Jak
wyjaśniono
jednak
w orzecznictwie
Sądu
Najwyższego na tle art. 393 § 1 pkt 1 k.p.c. przedstawienie okoliczności,
uzasadniających rozpoznanie kasacji ze względu na występujące w sprawie istotne
zagadnienie prawne, polega na sformułowaniu tego zagadnienia i wskazaniu
argumentów, które prowadzą do rozbieżnych ocen. Konieczne jest wyjaśnienie, jakie
zagadnienie prawne występuje w sprawie i dlaczego jest ono istotne, albo określenie,
które przepisy wymagają wykładni Sądu Najwyższego, ze wskazaniem, na czym
polegają związane z tym poważne wątpliwości, lub z przedstawieniem rozbieżności
występujących w orzecznictwie sądów (por. np. postanowienia z dnia 10 maja 2001 r., II
CZ 35/01, OSNC 2002, nr 1, poz. 11 i z dnia 11 stycznia 2002 r., III CKN 570/01, OSNC
2002, nr 12, poz. 151). Pogląd ten pozostaje aktualny po wejściu w życie przepisów o
skardze kasacyjnej.
Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu (art. 398 6 § 3 k.p.c.).