Supreme Court dismisses cassation appeal as not obviously justified under civil procedure law.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland refused to accept the cassation appeal filed by a hospital against a civil judgment. The appellant argued for increased damages and interest calculations, but the court found no obvious legal error in the lower courts' findings on fault or causation. Since the appellant acknowledged the discretion of courts in setting compensation amounts and the minority nature of the interest calculation method, the appeal lacked the necessary legal issues to warrant Supreme Court review.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 k.p.c.; A cassation appeal is not obviously justified when the lower court's application of law does not constitute an obvious error, especially where statutory discretion exists and factual findings are not clearly flawed.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt II CSK 591/19 POSTANOWIENIE Dnia 21 maja 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Pietrzykowski w sprawie z powództwa T. A. przeciwko Zakładowi Opieki Zdrowotnej i Medycyny Pracy […]. Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w K. o zapłatę i ustalenie,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 21 maja 2020 r.,na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)z dnia 23 kwietnia 2019 r., sygn. akt I ACa (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W niniejszej sprawie pozwany szpital wniósł skargę kasacyjną, a dla uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania wskazał na jej oczywistą zasadność. Skarga nie jest jednak oczywiście uzasadniona, a lektura zaskarżonego orzeczenia nie dowodzi, aby w sposób oczywiście nieprawidłowy wyłożono lub zastosowano prawo.
Co więcej, sam skarżący dostrzega, że ustawodawca pozostawił sądom dużą swobodę co do ustalenia należnego w danych okolicznościach zadośćuczynienia, a proste porównanie wysokości kwot z potencjalnie podobnymi sprawami nie może prowadzić jednak do wniosku o oczywistej zasadności skargi, ponieważ ustalając taką wysokość sąd bierze pod uwagę całokształt okoliczności konkretnej sprawy. Nie ma racji skarżący twierdząc, że oczywiście nieprawidłowe było ustalenie przez sąd wystąpienia w tej sprawie przesłanki winy oraz przesłanki adekwatnego związku przyczynowego - z dokonaniem takiego ustalenia można oczywiście polemizować w ramach podstaw kasacyjnych, natomiast w okolicznościach faktycznych sprawy na pewno nie było ono oczywiście nieprawidłowe.
Nie świadczy o oczywistej zasadności skargi ustalenie przez sąd terminu liczenia należnych odsetek od daty wcześniejszej od uprawomocnienia się orzeczenia zasądzającego - jest to pogląd mniejszościowy, krytykowany, ale występujący w doktrynie i judykaturze, a zatem nie oczywiście nieprawidłowy. Wreszcie, wbrew twierdzeniom zawartym w skardze, nie doszło do oczywiście nieprawidłowego naruszenia przepisów postępowania cywilnego, ponieważ sądy wyraźnie i obszernie wskazały, jakie okoliczności i przesłanki uwzględniły przy wydawaniu orzeczenia.W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania. aj