Supreme Court dismisses appeal for lack of general legal significance and obvious error under Civil Procedure Code.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal filed by the plaintiffs against the district court's judgment. The plaintiffs argued that the lower court's decision violated specific provisions of the Civil Procedure Code, but the Supreme Court found the legal issue raised lacked the general significance required for cassation review. Consequently, the court ruled that the appeal did not meet the statutory prerequisites for admission to the Supreme Court's docket.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 pkt 1, 4 k.p.c.; A cassation appeal is admissible only if the legal issue raised possesses general significance for the development of law or precedential value, or if the alleged error is obvious and clearly violates the legal order.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt II CSK 573/16 POSTANOWIENIE Dnia 24 lutego 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Iwona Koper w sprawie z powództwa K. D. i S. D. przeciwko W. B. o zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 24 lutego 2017 r.,na skutek skargi kasacyjnej powodów od wyroku Sądu Okręgowego w Z.z dnia 21 stycznia 2016 r., sygn. akt VI Ca […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Zaskarżonym wyrokiem Sąd Okręgowy w Z. na skutek apelacji pozwanego W. B. zmienił wyrok Sądu Rejonowego w Z. przez oddalenie powództwa K. D. i S. D. o zapłatę.W skardze kasacyjnej wniesionej przez powodów od wyroku Sądu Okręgowego skarżący uzasadniali wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania występowaniem przesłanek określonych w art. 3989 § 1 pkt 1 i 4 k.p.c. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarga kasacyjna jest kwalifikowanym środkiem prawnym, którego rozpoznanie przez Sąd Najwyższy musi być uzasadnione względami o szczególnej doniosłości, wykraczającymi poza indywidualny interes skarżącego, a leżącymi w interesie powszechnym.
Rozpoznanie skargi kasacyjnej powinno służyć ochronie obowiązującego porządku prawnego przed dowolnością orzekania, oraz zapewnieniu jednolitości orzecznictwa sądowego w takich sprawach, w których możliwe jest dokonanie zasadniczej wykładni przepisu prawa, mającej walor generalny i abstrakcyjny (post. SN z dnia 7 kwietnia 2009 r., II CSK 13/09, wyrok SN z dnia 23 lutego 2006 r. II CSK 126/05, post. SN z dnia 4 lutego 2000 r., nie publ.).Przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania ze względu na przesłankę z art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. wymaga, by przedstawione w niej zagadnienie prawne było istotne, co wyraża się w jego znaczeniu dla rozwoju prawa lub precedensowym charakterze.
Chodzi więc o zagadnienie prawne, które będzie miało znaczenie nie tylko dla rozstrzygnięcia konkretnej skargi kasacyjnej lecz także dla praktyki sądowej w ogólności. Dla wykazania takiej jego kwalifikacji skarżący powinien określić treść i zakres zagadnienia prawnego oraz przytoczyć wyczerpujące argumenty prawne prowadzące do rozbieżnych ocen i wątpliwości związanych z rozumieniem, czy stosowaniem przepisów prawa, których zagadnienie dotyczy i wskazać czy były one już przedmiotem wypowiedzi judykatury.Wymogów tych nie spełnia wniosek o przyjęcie wniesionej skargi kasacyjnej do rozpoznania ze względu na występujące w sprawie zagadnienie prawne już z tej przyczyny, że zagadnienia tego nie precyzuje.Skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.), jeżeli bez wątpliwości nastąpiły podnoszone w niej uchybienia lub gdy jest pewne, że miały one wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia, albo też podniesione zarzuty oczywiście uzasadniają wniesioną skargę.
Dotyczy to takiego orzeczenia, które w sposób widoczny już na pierwszy rzut oka narusza porządek prawny w praworządnym państwie. Oceny takiej nie uzasadnia wspólna dla obu przyczyn kasacyjnych argumentacja uzasadnienia wniosku o przyjęcie wniesionej skargi kasacyjnej do rozpoznania. Skarżący nie może bowiem dla oceny oczywistej zasadności skargi ograniczyć się do powtarzania uzasadnienia podnoszonych w niej zarzutów, nie uzasadniając ich kwalifikowanego charakteru. Natomiast same podstawy skargi na tym etapie postępowania nie podlegają właściwemu dla jej rozpoznania merytorycznemu badaniu i nie stanowią podstawy tej oceny.
W sprawie nie zachodzi nieważność postępowania, którą Sąd Najwyższy, w granicach zaskarżenia bierze pod uwagę z urzędu.Z tych przyczyn na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. orzeczono jak w sentencji. jw l.n