Supreme Court dismisses cassation appeal for failure to substantiate legal grounds under Civil Procedure Code.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the plaintiff's cassation appeal against the appellate court's decision to reject the bankruptcy-related lawsuit. The appellant argued for a violation of substantive law regarding declaration of will and procedural rules, but failed to meet the statutory requirement for a preliminary examination. The court ruled that the appeal lacked the necessary deep legal argumentation to justify its admission for review.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.; Art. 3989 k.p.c.: A cassation appeal must include a request for admission and a separate, substantiated legal argument demonstrating a significant legal issue, serious interpretative doubts, or inconsistency in case law to be accepted for review.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt II CSK 570/07
POSTANOWIENIE
Dnia 24 stycznia 2008 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
Prezes SN Tadeusz Ereciński
w sprawie z powództwa B. K.
przeciwko Bankowi (…) - Spółce Akcyjnej z siedzibą w W. Oddział w B., L. K. i
Syndykowi Masy Upadłości upadłego przedsiębiorcy L. K.
o ustalenie,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 24 stycznia 2008 r.,
na skutek skargi kasacyjnej powódki
od wyroku Sądu Apelacyjnego w z dnia 27 lutego 2007 r., sygn. akt I ACa (…),
odrzuca skargę kasacyjną oraz nie obciąża powódki kosztami postępowania
kasacyjnego.
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 27 lutego 2007 r. Sąd Apelacyjny zmienił wyrok Sądu
Okręgowego w P. i oddalił powództwo.
W skardze kasacyjnej powódka zarzuciła naruszenie prawa materialnego – art.
82 k.c., naruszenie przepisów postępowania – art. 386 § 4 k.p.c. i wnosiła o uchylenie
zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c., skarga kasacyjna powinna zawierać wniosek
o przyjęcie jej do rozpoznania i jego uzasadnienie. Wymaganie to związane jest z
instytucją tzw. przedsądu, uregulowaną w art. 398 9 k.p.c., a jego spełnienie polega na
wskazaniu, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne lub, że istnieje
potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub
wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów lub, że zachodzi nieważność
postępowania lub, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W uzasadnieniu
wniosku należy przedstawić odrębną, pogłębioną argumentację prawną wskazującą na
zaistnienie powołanej okoliczności uzasadniającej przyjęcie skargi kasacyjnej do
rozpoznania (por. uzasadnienie uchwały Połączonych Izb – Izby Administracyjnej,
Pracy i Ubezpieczeń Społecznych oraz Izby Cywilnej Sądu Najwyższego z dnia 17
grudnia 2002 r., III CZP 72/02, OSNC 2003, nr 7-8, poz. 92, postanowienia Sądu
Najwyższego z dnia 17 października 2001 r., III CZ 98/01, OSNC 2002, nr 5, poz. 71, z
dnia 30 maja 2001 r., III CZ 36/01, OSNC 2002, nr 2, poz. 22, z dnia 10 maja 2001 r.,
II CZ 35/01, OSNC 2002, nr 1, poz. 11, z dnia 11 stycznia 2002 r., III CKN 570/01,
OSNC 2002, nr 12, poz. 151).
Obowiązek ten nie został spełniony. Skarżąca ograniczyła się jedynie do
stwierdzenia, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne dotyczące wady
oświadczenia woli, wymagające oceny i rozstrzygnięcia Sądu Najwyższego. Jak
wyjaśniono w orzecznictwie Sądu Najwyższego na tle art. 393 § 1 pkt 1 k.p.c.
przedstawienie okoliczności, uzasadniających rozpoznanie kasacji ze względu
na występujące w sprawie istotne zagadnienie prawne, polega na sformułowaniu tego
zagadnienia i wskazaniu argumentów, które prowadzą do rozbieżnych ocen.
Konieczne jest wyjaśnienie, jakie zagadnienie prawne występuje w sprawie i dlaczego
jest ono istotne, albo określenie, które przepisy wymagają wykładni Sądu
Najwyższego, ze wskazaniem, na czym polegają związane z tym poważne
wątpliwości, lub z przedstawieniem rozbieżności występujących w orzecznictwie sądów
(por. np. postanowienia z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002, nr 1, poz. 11
i z dnia 11 stycznia 2002 r., III CKN 570/01, OSNC 2002, nr 12, poz. 151). Pogląd ten
pozostaje aktualny po wejściu w życie przepisów o skardze kasacyjnej.
Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu (art. 398 6 § 3 i art.
102 k.p.c.).