Supreme Court dismisses cassation appeal regarding improper authorization of opposing party's counsel.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland refused to accept the cassation appeal for substantive review. The appellants argued that the lower court proceedings were void due to the plaintiff's improper authorization of counsel. The court held that such procedural defects must be raised by the party benefiting from the unauthorized counsel, not the opposing side. Consequently, the appeal lacked the necessary statutory grounds for admission.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 pkt 3 k.p.c.; Art. 379 pkt 2 k.p.c. - A cassation appeal based on the invalidity of proceedings due to improper authorization of the opposing party's counsel is inadmissible, as such defects must be contested by the party who benefits from the unauthorized representation.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt II CSK 57/16 POSTANOWIENIE Dnia 20 lipca 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Henryk Pietrzkowski w sprawie z powództwa A. w W.przeciwko S. B. i J. B.o zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 20 lipca 2016 r.,na skutek skargi kasacyjnej pozwanych od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)z dnia 30 czerwca 2015 r., sygn. akt I ACa (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Skarga kasacyjna została ukształtowana w przepisach kodeksu postępowania cywilnego jako nadzwyczajny środek zaskarżenia, nakierowany na ochronę interesu publicznego przez zapewnienie rozwoju prawa, jednolitości orzecznictwa oraz prawidłowej wykładni, a także w celu usunięcia z obrotu prawnego orzeczeń wydanych w postępowaniu dotkniętym nieważnością lub oczywiście wadliwych, nie zaś jako ogólnie dostępny środek zaskarżenia orzeczeń umożliwiający rozpoznanie sprawy w kolejnej instancji sądowej. Koniecznej selekcji skarg pod kątem realizacji tego celu służy instytucja tzw. przedsądu, ustanowiona w art. 3989 k.p.c., w ramach której Sąd Najwyższy dokonuje wstępnej oceny skargi kasacyjnej.
Ten etap postępowania przed Sądem Najwyższym jest ograniczony - co należy podkreślić - wyłącznie do zbadania przesłanek przewidzianych w art. 3989 § 1 pkt 1 - 4 k.p.c., nie zaś merytorycznej oceny skargi kasacyjnej. W razie spełnienia co najmniej jednej z tych przesłanek, przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jest usprawiedliwione. Pełnomocnik pozwanych S. B. i J. B. w skardze kasacyjnej wniesionej od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 30 czerwca 2015 r. wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania oparł na przesłance wskazanej w art. 3989 § 1 pkt 3 k.p.c. W ocenie pełnomocnika pozwanych „w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym doszło do nieważności postępowania ze względu na brak należytego umocowania pełnomocnika powódki”.
W orzecznictwie Sądu Najwyższego przyjmuje się, że strona skarżąca nie może w skardze kasacyjnej skutecznie podnieść zarzutu nieważności postepowania z powodu niewłaściwego umocowania pełnomocnika strony przeciwnej. Przewidziane w art. 379 pkt 2 k.p.c. wymaganie należytego umocowania pełnomocnika procesowego pod rygorem nieważności postępowania ustanowione zostało bowiem w interesie tej strony, która z pełnomocnika korzysta (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 10 lutego 2011 r., IV CSK 263/10, nie publ.; wyrok Sądu Najwyższego z dnia 21 grudnia 2000 r., IV CKN 209/00, nie publ.; wyrok Sądu Najwyższego z dnia 7 kwietnia 2004 r., IV CK 661/03, nie publ.).
Zawarte w skardze kasacyjnej argumenty, niezależnie od oceny, czy rzeczywiście pełnomocnik powodów był niewłaściwie umocowany, nie uzasadniały zatem wystąpienia w sprawie przesłanki z art. 3989 § 1 pkt 3 k.p.c. Z przytoczonych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do merytorycznego rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.). jw