Supreme Court dismissed cassation for lack of obvious legal error regarding contractual penalty mitigation.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court refused to accept the appellant's cassation complaint against the appellate court's decision to mitigate a contractual penalty. The appellant argued that the lower court failed to account for force majeure and lack of damage, violating clear statutory provisions on penalty reduction. The court determined the complaint merely repeated the cassation grounds without demonstrating an obvious legal error evident to any lawyer, thus failing the preliminary admissibility threshold.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c. A cassation complaint is inadmissible if the appellant fails to prove an obvious violation of law, as the complaint must demonstrate a clear error visible without deep analysis.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt II CSK 558/16 POSTANOWIENIE Dnia 22 lutego 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Irena Gromska-Szuster w sprawie z powództwa I. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w K. - następcy prawnego P. […] Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w K.przeciwko Gminie Miasto K.o zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 22 lutego 2017 r.,na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]z dnia 24 lutego 2016 r., sygn. akt I ACa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 26 sierpnia 2015 r. Sąd Okręgowy w K. oddalił powództwo P. […] sp. z o.o. w K. (obecnie: „I.” sp. z o.o. w K.) o zasądzenie od Gminy Miasta K. kwoty 176 856,25 zł z ustawowymi odsetkami tytułem reszty wynagrodzenia za wykonane przez powódkę roboty budowlane. Sąd pierwszej instancji uwzględnił zarzut potrącenia powyższej kwoty przez pozwaną tytułem kar umownych za opóźnienie w wykonaniu robót.Sąd Apelacyjny w […] uwzględniając częściowo apelację powódki, zmienił zaskarżony wyrok i zasądził od pozwanej na rzecz strony powodowej kwotę 88 428 zł. z ustawowymi odsetkami, a w pozostałym zakresie apelację oddalił.Sąd drugiej instancji uznał za uzasadniony wniosek powódki o miarkowanie kary umownej i obniżył ją o połowę biorąc pod uwagę to, że opóźnienie wykonania budowy o 22 dni nastąpiło z przyczyn niezależnych od powódki, pozwana nie poniosła szkody na skutek opóźnienia, budowa została wykonana w całości i prawidłowo a cała inwestycja ostatecznie ukończona planowo.
W skardze kasacyjnej opartej na pierwszej podstawie i zarzutach naruszenia art. 647 k.c. w zw. z § 9 ust. 1 umowy stron oraz art. 483 § 1 w zw. z art. 473 § 1 k.c. w zw. z §. 13 ust. 1 pkt 1 umowy stron, powódka jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania wskazała przesłankę przedsądu przewidzianą w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. Stwierdziła, że wobec ustalenia, iż opóźnienie o 22 dni budowy było spowodowane okolicznościami niezależnymi od powódki, kara umowna za ten okres w ogóle nie powinna być naliczona, a za pozostałe 22 dni opóźnienia powinna być miarkowana.
Nieuwzględnienie tych okoliczności było spowodowane naruszeniem przez Sąd wskazanych w skardze przepisów prawa materialnego i spowodowało wydanie krzywdzącego powódkę, niesprawiedliwego i oczywiście nieprawidłowego orzeczenia. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Analiza uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania prowadzi do oceny, że skarżąca nie wykazała, iż skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona, w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. Nie wykazała bowiem, że w sprawie doszło do kwalifikowanego: oczywistego naruszenia przepisów prawa, widocznego od razu, przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej, bez potrzeby głębszej analizy, a więc, że Sąd drugiej instancji w sposób oczywisty naruszył przepis jasny i jednoznaczny, którego wykładnia i stosowanie nie budzi żadnych wątpliwości oraz że w wyniku takiego naruszenia prawa wydał oczywiście wadliwy wyrok (porównaj między innymi postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 8 marca 2002 r.
I PKN 34/01, OSNP 2004/6/100, z dnia 10 stycznia 2003 r. V CZ 187/02, OSNC 2004/3/49 i z dnia 11 stycznia 2008 r. I UK 285/07, nie publ.). Uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania stanowi w istocie powtórzenie uzasadnienia podstaw kasacyjnych i kwestionuje dokonaną przez Sąd wykładnię umowy stron w zakresie kar umownych oraz wykładnię i zastosowanie przepisów wskazanych w podstawach kasacyjnych. Nie przedstawia natomiast takich argumentów, które uzasadniałyby twierdzenie o oczywistym naruszeniu tych przepisów oraz wydaniu przez Sąd drugiej instancji wyroku oczywiście wadliwego.Biorąc to pod uwagę Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, nie znajdując też okoliczności, które w ramach przedsądu obowiązany jest brać pod uwagę z urzędu. jw l.n