Legislator Case Law & Legislation
II CSK 549/16 AI generated

Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of obvious legal error and procedural defects.

Case Number II CSK 549/16
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal filed by the plaintiffs against the defendant. The plaintiffs argued that the lower court's decision violated the law, but failed to cite specific provisions or provide arguments demonstrating an obvious legal error. The court ruled that such appeals require clear evidence of illegality visible to any average lawyer, which was absent here, and excluded review of evidence evaluation at this stage.

Legislator headnote

AI generated

Art. 3989 § 1, 2 k.p.c.; The Supreme Court may only admit a cassation appeal if it involves a serious legal issue or an obvious violation of law, excluding mere disputes over evidence evaluation.

Keywords

AI generated
cassation appeal admissibility obvious legal error Supreme Court function evidence evaluation review procedural prerequisites

Cited Legislation

AI generated
Art. 3989 § 1 k.p.c.
Mając na uwadze powyższe, należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art.
Art. 3989 § 2 k.p.c.
Mając na uwadze powyższe, należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art.
Art. 98 § 1, 3 k.p.c.
3989 § 2 k.p.c.).O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 § 1 i 3 k.p.c.
§ 2 pkt 6 § 10 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie
art. 3989 § 1 k.p.c
Mając na uwadze powyższe, należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art.
art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c
3989 § 1 k.p.c.).Powodowie wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania uzasadnili przesłanką z art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., to jest oczywistą jej zasadnością.Przesłanka ujęta we wskazanym przepisie stanowi jedynie pozorne odstępstwo od modelu publicznoprawnych funkcji skargi kasacyjnej.
art. 3989 § 2 k.p.c
Mając na uwadze powyższe, należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art.

Cited Case Law

AI generated
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24 września 2013 r., III SK 4/13, nie publ.
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24 września 2013 r., III SK 4/13, nie publ.).

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II CSK 549/16 POSTANOWIENIE Dnia 5 kwietnia 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Anna Kozłowska w sprawie z powództwa B. S. i M. S. ‎przeciwko M. D. ‎o zobowiązanie do złożenia oświadczenia woli,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 5 kwietnia 2017 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej powodów od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)‎z dnia 25 lutego 2016 r., sygn. akt I ACa (…), 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2. zasądza od powodów na rzecz pozwanej kwotę 3600 (trzy tysiące sześćset) zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym.

UZASADNIENIE

Skarga kasacyjna wobec tego, że przysługuje od prawomocnego orzeczenia, ma ograniczony zakres, a jej podstawowym celem jest zapewnienie jednolitości wykładni i twórczy wkład Sądu Najwyższego w rozwój prawa. Sąd Najwyższy nie jest trzecią instancją sądową i nie jest jego rolą korygowanie ewentualnych błędów w zakresie stosowania czy wykładni prawa w każdej indywidualnej sprawie. Publicznoprawny charakter skargi powoduje, że Sąd Najwyższy dokonując, w ramach przesądu, oceny skargi, bada jedynie czy wystąpiły ustawowe przesłanki przyjęcia jej do rozpoznania, to jest czy w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, czy istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, czy zachodzi nieważność postępowania lub czy skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 k.p.c.).Powodowie wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania uzasadnili przesłanką z art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., to jest oczywistą jej zasadnością.Przesłanka ujęta we wskazanym przepisie stanowi jedynie pozorne odstępstwo od modelu publicznoprawnych funkcji skargi kasacyjnej.

Ma ona swoją normatywną treść, nie chodzi bowiem o sprawy, w których rozstrzygnięcie zostało oparte na błędnej subsumcji czy wadliwej wykładni prawa, ale o sprawy, w których zapadłe orzeczenie może być kwalifikowane jako bezprawne. Ocena ta ma być przy tym dokonana bez wnikliwej analizy, taka wadliwość orzeczenia musi być bowiem widoczna od razu, dla każdego przeciętnego prawnika. Potrzeba wyeliminowania z obrotu orzeczeń naruszających elementarne reguły porządku prawnego jest niewątpliwa. Rzeczą skarżących było wskazanie konkretnych, naruszonych przez sąd przepisów i przytoczenie odpowiednich argumentów wyjaśniających dlaczego te przepisy zostały, ich zdaniem, w tak bezdyskusyjny sposób naruszone (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24 września 2013 r., III SK 4/13, nie publ.).

W skardze nie zostały jednak przytoczone wystarczające argumenty świadczące o takim kwalifikowanym naruszeniu prawa przez Sąd Apelacyjny i Sąd Najwyższy nie dostrzega, aby w sprawie przesłanka oczywistej zasadności skargi kasacyjnej, w rozumieniu wyżej podanym, była spełniona. Dodać przy tym należy, że wszelkie zarzuty wiążące się z podważaniem oceny dowodów są wyłączone również na etapie tzw. przedsądu, to jest przy uzasadnianiu przesłanek przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Mając na uwadze powyższe, należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 § 1 i 3 k.p.c. w związku z § 2 pkt 6 i § 10 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. z 2015 r., poz.1800).aj