Supreme Court dismisses cassation appeal on acquisition by prescription by co-owner due to settled legal doctrine.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal filed by a co-owner regarding the acquisition of shares in co-owned property by prescription. The applicant argued that the established legal doctrine requiring stricter proof of intent for co-owners was unreasonable and created significant legal uncertainty. The court rejected this claim, noting that the legal issue had already been thoroughly clarified in prior precedent, leaving no room for reinterpretation or new arguments.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 k.p.c.; The Supreme Court may accept a cassation appeal only if it raises a significant legal issue or resolves serious interpretative doubts; where the law is already settled by precedent, the appeal is inadmissible.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt II CSK 548/17 POSTANOWIENIE Dnia 11 stycznia 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Pietrzykowski w sprawie z wniosku B. Ż.przy uczestnictwie J. C., Skarbu Państwa - Prezydenta Miasta Ł. i B. T.o stwierdzenie nabycia udziału we współwłasności nieruchomości przez zasiedzenie,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 11 stycznia 2018 r.,na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy od postanowienia Sądu Okręgowego w Ł.z dnia 8 lutego 2017 r., sygn. akt III Ca […], 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. zasądza od wnioskodawcy na rzecz uczestniczki B. T. kwotę 1350 (tysiąc trzysta pięćdziesiąt) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego;
3. zasądza od wnioskodawcy na rzecz Skarbu Państwa - Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej kwotę 2025 (dwa tysiące dwadzieścia pięć) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W niniejszej sprawie wnioskodawca wniósł skargę kasacyjną, a jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania powołał się na występowanie na tle tej sprawy istotnych zagadnień prawnych.
Mają one dotyczyć przede wszystkim przyjętej w utrwalonym orzecznictwie sytuacji prawnej współwłaściciela zasiadującego udziały innych współwłaścicieli. Skarżący wskazuje, że trudniej mu je zasiedzieć niż osobie trzeciej i że trudniej mu je zasiedzieć, niż całe prawo. W imię ochrony praw wszystkich współwłaścicieli rzeczywiście takie zaostrzone wymagania co do zamanifestowania woli zasiadania udziałów innych współwłaścicieli wynikają z orzecznictwa. Trudno zatem jednak przyjąć, że istnieje wątpliwość na tle wykładni przepisów, bo ta wątpliwość została już w orzecznictwie wyjaśniona, tyle że w kierunku odmiennym od woli skarżącego.
Zgodzić się z nim natomiast trzeba, że może budzić wątpliwość, czy takie zaostrzenie rygoru dotyczącego nabycia przez zasiedzenie przez współwłaściciela jest zasadne. Tym niemniej, wobec wyjaśnienia już tej kwestii w orzecznictwie, nie można oczekiwać reasumpcji stanowiska, gdyż skarżący nie podnosi nowych argumentów, nieznanych wcześniej, a jedynie wspiera ten z poglądów, który w dotychczasowym orzecznictwie Sądu Najwyższego nie znalazł uznania.W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania. awjw