Legislator Case Law & Legislation
II CSK 520/15 AI generated

Cassation appeal dismissed for lack of significant legal issue and obvious merit under Polish Civil Procedure Code.

Case Number II CSK 520/15
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the appellant's cassation appeal, refusing to admit it for review. The appellant argued that the lower court violated Article 5 of the Civil Code by ignoring procedural facts raised only during the appeal stage. The court rejected this, ruling that the issue was procedural rather than material and did not constitute a significant legal question requiring cassation review. Consequently, the appeal was rejected as it lacked the necessary legal grounds for admission.

Legislator headnote

AI generated

Art. 3984 § 2 k.p.c.; Art. 3989 § 1 k.p.c.: A cassation appeal is admitted only if it raises a significant legal issue, creates serious doubts in legal interpretation, or involves procedural invalidity; mere procedural omissions by the second instance court do not constitute such issues.

Keywords

AI generated
cassation appeal admission significant legal issue procedural vs material Civil Procedure Code appellate court error

Cited Legislation

AI generated
art. 3984 § 2 k.p.c.
Określone w art. 3984 § 2 k.p.c.
art. 3989 § 1 k.p.c.
może być zatem osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które - zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. - będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania.
art. 3989 § 2 k.p.c.
Z przytoczonych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).
art. 39813 § 1 k.p.c.
art. 98 § 1 i 3 w zw. z art. 99, art. 391 § 1, art. 39821 k.p.c.
Na wniosek pozwanej zawarty w odpowiedzi na skargę kasacyjną Sąd Najwyższy orzekł o kosztach postępowania kasacyjnego na podstawie art. 98 § 1 i 3 w zw. z art. 99, art. 391 § 1, art. 39821 k.p.c. oraz przepisów § 12 ust.
art. 5 k.c.
Należy bowiem zauważyć, że Sąd drugiej instancji ostatecznie ocenił merytorycznie zasadność powołania się przez powódkę na naruszenie art. 5 k.c.
art. 3984 § 2 k.p.c
Określone w art. 3984 § 2 k.p.c.
art. 3989 § 1 k.p.c
może być zatem osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które - zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c.
art. 5 k.c
Należy bowiem zauważyć, że Sąd drugiej instancji ostatecznie ocenił merytorycznie zasadność powołania się przez powódkę na naruszenie art. 5 k.c.
art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c
Podkreślić bowiem należy, że wyróżniona w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II CSK 520/15 POSTANOWIENIE Dnia 18 lutego 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Dończyk w sprawie z powództwa "D." Spółki Jawnej w Z.‎przeciwko Gminie S.‎o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 18 lutego 2016 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]‎z dnia 25 marca 2015 r., sygn. akt I ACa […], 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2) zasądza od powódki na rzecz pozwanej kwotę 1800 (tysiąc osiemset) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania przed Sądem Najwyższym.

UZASADNIENIE

Określone w art. 3984 § 2 k.p.c. wymaganie uzasadnienia w skardze kasacyjnej wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania zostaje spełnione, jeśli skarżący wykaże, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być zatem osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które - zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. - będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania.

Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.Powódka „D.” A. K., W. N. spółka jawna z siedzibą w Z. we wniesionej skardze kasacyjnej od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 25 marca 2015 r. wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania oparła na przesłankach wskazanych w art. 3989 § 1 pkt 1 i 4 k.p.c. Szczegółowa analiza uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie pozwala na stwierdzenie, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, tj. zagadnienie nowe dotychczas nierozwiązane w orzecznictwie sądowym i nauce prawa oraz budzące poważne wątpliwości co do sposobu jego rozwiązania, a ponadto przydatne dla rozstrzygnięcia o zasadności skargi kasacyjnej.

Należy bowiem zauważyć, że Sąd drugiej instancji ostatecznie ocenił merytorycznie zasadność powołania się przez powódkę na naruszenie art. 5 k.c. Kwestia pominięcia przez Sąd drugiej instancji okoliczności podniesionych przez stronę dopiero na etapie postępowania apelacyjnego - czego dotyczy sformułowane w skardze kasacyjnej istotne zagadnienie prawne - odnosi się do zagadnienia proceduralnego, a nie materialnoprawnego, niebędącego przedmiotem unormowania zawartego w art. 5 k.c., którego naruszenie zarzucono w skardze kasacyjnej i z którym związane jest sformułowane w skardze kasacyjnej zagadnienie prawne.

Z tej przyczyny zagadnienie to nie jest przydatne dla rozstrzygnięcia skargi kasacyjnej.Odwołując się do treści wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania i jego uzasadnienia, stwierdzić również należy, że nie zostały przez skarżącą przedstawione wystraczające motywy, które pozwalają na uznanie, iż skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Podkreślić bowiem należy, że wyróżniona w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. przesłanka przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania zachodzi wtedy, gdy zasadność zarzutów podniesionych w skardze kasacyjnej wynika prima facie, bez głębszej analizy prawnej.

Dotyczy to więc jedynie uchybień przepisom prawa materialnego albo procesowego, zarzucanym sądowi drugiej instancji w skardze kasacyjnej, o charakterze elementarnym polegających w szczególności na oparciu rozstrzygnięcia na wykładni przepisu oczywiście sprzecznej z jednolitą i ugruntowaną jego wykładnią przyjmowaną w orzecznictwie i nauce prawa, na zastosowaniu przepisu, który już nie obowiązywał względnie na oczywiście błędnym zastosowaniu określonego przepisu w ustalonym stanie faktycznym. Tych elementów nie można przypisać przedstawionemu przez skarżącą uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania.

W szczególności, podnosząc że w sprawie ustalono, iż wynagrodzenie należne wykonawcy wynosi 32,02 zł i wobec tej kwoty nastąpił skutek w postaci przelewu wierzytelności na powódkę nie wskazano wynikających z tego konsekwencji, a mianowicie, który z podniesionych w skardze przepisów i w jaki sposób naruszył w sposób oczywisty Sąd drugiej instancji, oddalając apelację w całości.Wskazać należy, że nie zachodzi także nieważność postępowania, którą Sąd Najwyższy bierze pod rozwagę - w granicach zaskarżenia - z urzędu (art. 39813 § 1 k.p.c.).

Z przytoczonych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.). Na wniosek pozwanej zawarty w odpowiedzi na skargę kasacyjną Sąd Najwyższy orzekł o kosztach postępowania kasacyjnego na podstawie art. 98 § 1 i 3 w zw. z art. 99, art. 391 § 1, art. 39821 k.p.c. oraz przepisów § 12 ust. 4 pkt 2 w zw. z § 2 ust. 2 i § 6 pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (tekst jedn.

Dz.U. z 2013 r., poz. 490 ze zm.). [l.n]