Supreme Court dismisses cassation appeal for failure to substantiate legal grounds under Civil Procedure Code.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the defendant's cassation appeal against the appellate court's judgment in a contract dispute. The appellant argued that lower court decisions created legal inconsistencies requiring Supreme Court interpretation, but failed to provide the required detailed legal reasoning. The court ruled that merely stating a legal issue exists without specific arguments or citing relevant precedents does not satisfy the statutory requirement for admitting a cassation appeal.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.; Art. 3989 k.p.c.: A cassation appeal must include a substantiated request for admission, detailing specific legal issues, serious interpretative doubts, or inconsistencies in case law, rather than merely asserting the appeal is obviously justified.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt II CSK 51/07
POSTANOWIENIE
Dnia 15 marca 2007 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
Prezes SN Tadeusz Ereciński
w sprawie z powództwa J.M.
przeciwko E. Spółce Jawnej
o zapłatę,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 15 marca 2007 r.,
na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej
od wyroku Sądu Apelacyjnego
z dnia 20 czerwca 2006 r., sygn. akt [...],
odrzuca skargę kasacyjną oraz zasądza od strony pozwanej na
rzecz powódki kwotę 3600 (trzy tysiące sześćset) zł z tytułu
kosztów postępowania kasacyjnego
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 20 czerwca 2006 r. Sąd Apelacyjny zmienił wyrok Sądu
Okręgowego w P.
W skardze kasacyjnej strona pozwana zarzuciła naruszenie prawa
materialnego – art. 559, 60 i 556 k.c. i wnosiła o uchylenie zaskarżonego wyroku
i orzeczenie co do istoty sprawy "przez utrzymanie w mocy wyroku Sądu
Okręgowego" ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie
sprawy do ponownego rozpoznania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c., skarga kasacyjna powinna zawierać
wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania i jego uzasadnienie. Wymaganie to
związane jest z instytucją tzw. przedsądu, uregulowaną w art. 398 9 k.p.c., a jego
spełnienie polega na wskazaniu, że w sprawie występuje istotne zagadnienie
prawne lub, że istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących
poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów lub,
że zachodzi nieważność postępowania lub, że skarga kasacyjna jest oczywiście
uzasadniona. W uzasadnieniu wniosku należy przedstawić odrębną, pogłębioną
argumentację
prawną
wskazującą
na
zaistnienie
powołanej
okoliczności
uzasadniającej przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania (por. uzasadnienie
uchwały Połączonych Izb – Izby Administracyjnej, Pracy i Ubezpieczeń
Społecznych oraz Izby Cywilnej Sądu Najwyższego z dnia 17 grudnia 2002 r.,
III CZP 72/02, OSNC 2003, nr 7-8, poz. 92, postanowienia Sądu Najwyższego
z dnia 17 października 2001 r., III CZ 98/01, OSNC 2002, nr 5, poz. 71, z dnia
30 maja 2001 r., III CZ 36/01, OSNC 2002, nr 2, poz. 22, z dnia 10 maja 2001 r.,
II CZ 35/01, OSNC 2002, nr 1, poz. 11, z dnia 11 stycznia 2002 r., III CKN 570/01,
OSNC 2002, nr 12, poz. 151).
Obowiązek ten nie został spełniony.
Strona skarżąca wnosząc o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania
odwołała się do podstaw skargi i stwierdziła, że "wdaje się, że poruszone w pkt 1
i 2 zarzutów skargi problemy wywołały rozbieżności w orzecznictwie, wobec
czego istnieje potrzeba dokonania aktualnej wykładni (art. 398.9. §1 ust.2).
Dotyczy to przede wszystkim kwestii ciężaru dowodu koniecznego dla ustalenia,
czy ewentualna wada przedmiotu umowy sprzedaży wynikła z przyczyny tkwiącej
w rzeczy sprzedanej w sytuacji przeniesienia już posiadania tej rzeczy na
nabywcę".
Jak wyjaśniono w orzecznictwie Sądu Najwyższego na tle art. 393 § 1 pkt 1
k.p.c. przedstawienie okoliczności, uzasadniających rozpoznanie kasacji ze
względu na występujące w sprawie istotne zagadnienie prawne, polega na
sformułowaniu tego zagadnienia i wskazaniu argumentów, które prowadzą do
rozbieżnych ocen. Konieczne jest wyjaśnienie, jakie zagadnienie prawne
występuje w sprawie i dlaczego jest ono istotne, albo określenie, które przepisy
wymagają wykładni Sądu Najwyższego, ze wskazaniem, na czym polegają
związane z tym poważne wątpliwości, lub z przedstawieniem rozbieżności
występujących w orzecznictwie sądów (por. np. postanowienia z dnia 10 maja
2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002, nr 1, poz. 11 i z dnia 11 stycznia 2002 r.,
III CKN 570/01, OSNC 2002, nr 12, poz. 151). Pogląd ten pozostaje aktualny po
wejściu w życie przepisów o skardze kasacyjnej.
Jeżeli zaś przesłanką wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania
jest twierdzenie skarżącego, że skarga jest oczywiście uzasadniona, powinien on
w uzasadnieniu wniosku zawrzeć wywód prawny wskazujący w czym wyraża się
ta "oczywistość" i przedstawić argumenty wykazujące, iż rzeczywiście skarga jest
oczywiście uzasadniona. Ograniczenie się tylko do stwierdzenia, że skarga
kasacyjna jest oczywiście uzasadniona nie spełnia wymagania uzasadnienia
wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania (postanowienia Sądu Najwyższego z dnia
26 kwietnia 2006 r., II CZ 28/06, z dnia 18 stycznia 2006 r., II CSK 166/05 oraz
z dnia 3 kwietnia 2006 r., III CSK 85/06, nie publ.).
Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu (art. 398 6 § 3
k.p.c.). O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono stosownie do art. 98 § 1
w zw. z art. 391 § 1 i art. 39319 k.p.c.