Supreme Court dismisses appeal as obviously unfounded, upholding lower court's rejection of claim against municipality.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court refused to accept the cassation appeal, ruling it obviously unfounded. The appellant argued the contractor should not be paid for work done with knowledge of project defects, while the appellee maintained the contract remained valid and the project flaws were their responsibility. The court held that since the contract was not rescinded, the contractor was obligated to perform, and the appeal failed to meet the strict legal threshold for Supreme Court review.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 k.p.c.; A cassation appeal is only accepted if it raises a significant legal issue or is obviously justified; otherwise, it is dismissed as obviously unfounded.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt II CSK 49/19 POSTANOWIENIE Dnia 25 października 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Pietrzykowski w sprawie z powództwa W. P. przeciwko Gminie N. o zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 25 października 2019 r.,na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)z dnia 24 września 2018 r., sygn. akt I AGa (…), 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. zasądza od pozwanej na rzecz powoda kwotę 2700 (dwa tysiące siedemset) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W niniejszej sprawie pozwana wniosła skargę kasacyjną, a jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania powołała się wyłącznie na oczywistą zasadność skargi.
W jej ocenie ma ona wynikać stąd, że nie sposób zaakceptować, iż powodowi należy się wynagrodzenie, ponieważ wykonał prace wiedząc o wadach dokumentacji projektowej, w sposób powodujący naruszenie przepisów techniczno-budowlanych, sztuki budowlanej, uzasadnionych interesów osób trzecich (osób korzystających z parkingów spółdzielni mieszkaniowej) oraz tym, że obiekt nie spełnia celu społeczno-gospodarczego. Skarga nie jest jednak oczywiście uzasadniona. Jak trafnie wskazał w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku Sąd II instancji, pozwana nie odstąpiła skutecznie od zawartej z powodem umowy.
Oznacza to, że umowa w przewidzianym kształcie wiązała strony, zatem powód nie tylko miał prawo, lecz również obowiązek wykonać prace zgodnie z umową. Nie ulega przy tym wątpliwości, że problem wady projektu leżał po stronie pozwanej i to ona powinna go rozwiązać. Nie można przy tym wspierać działań podejmowanych przez pozwaną, a zmierzających do wymuszenia wykonania dodatkowych prac przez powoda według cen zgodnych z wolą pozwanej – skoro prac tych nie obejmował wcześniejszy przetarg i umowa, to cena mogła być swobodnie negocjowana (powód proponował średnie ceny S., co świadczy o tym, że nie zamierzał wykorzystać położenia pozwanej w sposób nieuczciwy).
W tym stanie rzeczy, o ile oczywiście można polemizować z przyjętą przez Sąd II instancji interpretacją przepisów prawa i jego zastosowaniem, niewątpliwie zaskarżone orzeczenie nie jest oczywiście nieprawidłowe i nie dowodzi oczywiście nieprawidłowego wyłożenia lub zastosowania prawa.W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania. as