Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of serious legal doubt regarding property division.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal against a lower court's decision on marital property division. The appellant argued for unequal shares based on Article 43 of the Family and Guardianship Code, but failed to provide sufficient legal reasoning to prove a clear violation of law. The court determined that the lower court's detailed justification did not warrant a cassation review as no serious legal doubt existed.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.; A cassation appeal is admissible only if it raises a significant legal issue or serious doubt regarding statutory interpretation, and the Supreme Court rejected the appeal here as the appellant's arguments did not demonstrate a clear and obvious legal error warranting review.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt II CSK 489/14 POSTANOWIENIE Dnia 19 marca 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Antoni Górski w sprawie z wniosku V. K.przy uczestnictwie J. K.o podział majątku wspólnego,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 19 marca 2015 r.,na skutek skargi kasacyjnej uczestnika postępowania od postanowienia Sądu Okręgowego w P. z dnia 20 grudnia 2013 r., sygn. akt II Ca [...], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; oddala wniosek o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego na rzecz wnioskodawczyni.
UZASADNIENIE
Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania jeżeli: w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodni nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 k.p.c.).Instytucja przedsądu, jak wynika z orzecznictwa Trybunału Konstytucyjnego, jest zgodna z normami konstytucyjnymi, a także z zaleceniami Rady Europy zezwalającymi na wprowadzenie środków eliminujących dostęp do sądu najwyższego szczebla.
Skarga kasacyjna służy od prawomocnego orzeczenia, ma ograniczony zasięg, a jej podstawowym celem jest ochrona interesu publicznego przez zapewnienie jednolitości wykładni i twórczy wkład Sądu Najwyższego w rozwój prawa.Choć skarżący wskazał na oczywistą zasadność skargi kasacyjnej to nie występuje ta przesłanka przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.).Zaskarżone skargą kasacyjną orzeczenie oczywiście narusza prawo, gdy jest niewątpliwie sprzeczne z zasadniczymi i niepodlegającymi różnej wykładni przepisami, albo zostało wydane w wyniku błędnej wykładni lub niewłaściwego zastosowania prawa, które jest w sposób pewny i niewątpliwy z góry widoczne dla prawnika, bez potrzeby głębszej analizy jurydycznej (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 marca 2003 r., I PKN 341/01, OSNP 2004, nr 6, poz. 100).
W skardze nie zostały przytoczone wystarczające argumenty (wywód prawny) świadczące o kwalifikowanym naruszeniu prawa przez Sąd Apelacyjny. Przypomnieć należy, że jeżeli przesłanką wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jest stanowisko skarżącego, że jest ona oczywiście uzasadniona, to w uzasadnieniu wniosku powinien on zawrzeć wywód prawny wykazujący takie kardynalne naruszenie prawa (por np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 20 października 2005 r., II CZ 89/2005, OSNC 2006, nr 7-8, poz. 135, z dnia 10 sierpnia 2006 r., V CSK 2004/06, LEX nr 421035, z dnia 24 lutego 2006 r., IV CSK 8/06, LEX nr 201037).
Skarga kasacyjna takiego przekonywującego wywodu nie zawiera.W ocenie skarżącego oczywista zasadność skargi, wynika z błędnego zastosowania art. 43 § 2 i 3 k.r.o., uprawniającego sąd do ustalenia nierównych udziałów w majątku wspólnym. Stanowiska skarżącego nie sposób jednak podzielić.Wbrew zarzutom skarżącego Sąd Okręgowy w obszernym uzasadnieniu bardzo szczegółowo odniósł się do zgłoszonego przez uczestnika postępowania żądania ustalenia nierównych udziałów w majątku wspólnym i wyjaśnił dlaczego w okolicznościach sprawy nie zachodzą ważne powody uzasadniające takie rozstrzygnięcie.Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).Wniosek o zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego podlegał oddaleniu, jako przedwczesny.
Na obecnym etapie sprawa dotyczy rozstrzygnięcia o wydanym postanowieniu wstępnym; rozliczenie kosztów nastąpi zatem w orzeczeniu kończącym postępowanie.