Legislator Case Law & Legislation
II CSK 487/19 AI generated

Supreme Court dismisses cassation appeal for failure to prove obvious legal error prima facie.

Case Number II CSK 487/19
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court refused to accept the cassation appeal, ruling that the appellant failed to meet the statutory threshold for obvious legal error. The appellant argued that expert opinions were flawed and violated the principle of immediacy, but the court found these claims insufficient without detailed legal analysis. Consequently, the appeal was rejected because the appellant did not demonstrate a prima facie obvious violation of substantive or procedural law.

Legislator headnote

AI generated

Art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.; Art. 3984 § 2 k.p.c.: A cassation appeal based on obvious legal error requires a prima facie demonstration of a qualified violation of law using basic legal knowledge, without needing deep textual analysis.

Keywords

AI generated
cassation appeal admissibility obvious legal error prima facie violation principle of immediacy expert opinion validity Supreme Court review procedural law Poland

Cited Legislation

AI generated
Art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
Konkludując trzeba stwierdzić, że w sprawie nie zachodzi wskazana przez skarżącą przesłanka opisana w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. ani brana pod rozwagę z urzędu nieważność postępowania.
Art. 3984 § 2 k.p.c.
Określone w art. 3984 § 2 k.p.c.
Art. 3983 § 3 k.p.c.
W końcu trzeba mieć na względzie, że przytoczone wywody skarżącego w istotnej części sprowadzają się do niedopuszczalnego w postępowaniu kasacyjnym (art. 3983 § 3 k.p.c.) kwestionowania oceny dowodów.
Art. 13 § 2 k.p.c.
z art. 13 § 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.Uwzględniając trudną sytuację rodzinną i materialną powoda Sąd Najwyższy na podstawie art.
Art. 120 k.p.c.
odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.Uwzględniając trudną sytuację rodzinną i materialną powoda Sąd Najwyższy na podstawie art. 120 w zw.
Art. 391 § 1 k.p.c.
z art. 391 § 1, 39821 k.p.c.
Art. 39821 k.p.c.
§ 8 pkt 7, 15 ust. 4 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r.
art. 3989 § 1 k.p.c
W związku z tym jednym z koniecznych elementów skargi kasacyjnej jest wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania oraz jego uzasadnienie, w którym skarżący powinien wskazać, że zachodzi przynajmniej jedna z okoliczności wymienionych w art. 3989 § 1 k.p.c.
art. 3984 § 2 k.p.c
Określone w art. 3984 § 2 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
IV CZ 100/03
Sąd Najwyższy w postanowieniach z dnia 16 września 2003 r., IV CZ 100/03, nie publ.; z dnia 26 kwietnia 2006 r., II CZ 28/06, nie publ; z dnia 10 sierpnia 2006 r., V CSK 204/06, nie publ.; z dnia 5 października 2007 r., III CSK 216/07, nie publ.; z dnia 20 czerwca 2007 r.
II CZ 28/06
Supreme Court dismissed cassation appeal for failure to separately argue admissibility under Civil Procedure Code.
V CSK 204/06
Sąd Najwyższy w postanowieniach z dnia 16 września 2003 r., IV CZ 100/03, nie publ.; z dnia 26 kwietnia 2006 r., II CZ 28/06, nie publ; z dnia 10 sierpnia 2006 r., V CSK 204/06, nie publ.; z dnia 5 października 2007 r., III CSK 216/07, nie publ.; z dnia 20 czerwca 2007 r.
III CSK 216/07
Cassation appeal dismissed for lack of obvious merit under Polish Civil Procedure Code Article 3989.
II CSK 184/07
Cassation appeal dismissed for improper scope of appeal and failure to demonstrate obvious legal error.
III PK 70/07
I UK 283/07
I UK 218/07
II UK 317/07
II PK 352/07
II PK 11/08
I UK 11/08
II UK 38/08
i z dnia 9 czerwca 2008 r., II UK 38/08, nie publ.).

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II CSK 487/19 POSTANOWIENIE Dnia 15 maja 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Strzelczyk w sprawie z powództwa M. P. ‎przeciwko Skarbowi Państwa - Dyrektorowi Aresztu Śledczego w P. i Prezesowi Sądu Rejonowego w C. ‎o zadośćuczynienie, oraz z powództwa M. P. ‎przeciwko E. S. o zadośćuczynienie, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 15 maja 2020 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)‎z dnia 28 lutego 2019 r., sygn. akt I ACa (…), 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2) nie obciąża powoda kosztami postępowania kasacyjnego, 3) przyznaje od Skarbu Państwa - Sądu Apelacyjnego w (…) adwokat P. K. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu powodowi w postępowaniu kasacyjnym kwotę 5400 (pięć tysięcy czterysta) złotych powiększoną o należny podatek od towarów i usług.

UZASADNIENIE

Skarga kasacyjna jest środkiem zaskarżenia o charakterze nadzwyczajnym. Ma przede wszystkim na celu - w interesie publicznym - ujednolicenie orzecznictwa sądów powszechnych, rozstrzyganie sporów precedensowych oraz o istotnym znaczeniu dla rozwoju prawa i judykatury sądowej. W związku z tym jednym z koniecznych elementów skargi kasacyjnej jest wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania oraz jego uzasadnienie, w którym skarżący powinien wskazać, że zachodzi przynajmniej jedna z okoliczności wymienionych w art. 3989 § 1 k.p.c. i związku z tym istnieje potrzeba rozpoznania skargi przez Sąd Najwyższy.

Określone w art. 3984 § 2 k.p.c. wymaganie uzasadnienia w skardze kasacyjnej wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania zostaje spełnione, jeśli skarżący w odrębnym wywodzie wykaże, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być zatem osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania.

Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.Powód M. P. wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 28 lutego 2019 r. Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania został oparty na przesłance przewidzianej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. W uzasadnieniu tego wniosku skarżący wskazał, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona wobec dopuszczenia się przez Sąd drugiej instancji rażących naruszeń prawa materialnego i przepisów postępowania, które legły u podstaw zaskarżonego wyroku i które to uchybienia w niewątpliwy sposób wpłynęły na wynik przedmiotowej sprawy.

W związku z uzasadnieniem wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej trzeba odwołać się do utrwalonego w orzecznictwie Sądu Najwyższego poglądu, że powołanie się przez podmiot wnoszący skargę kasacyjną na przesłankę zawartą w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. zobowiązuje do przedstawienia wywodu prawnego zmierzającego do wykazania kwalifikowanej postaci naruszenia przepisów prawa materialnego lub procesowego polegającej na jego oczywistości, widocznej prima facie, przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej, bez potrzeby wchodzenia w szczegóły, czy dokonywania pogłębionej analizy tekstu wchodzących w grę przepisów i doszukiwania się ich znaczenia, co daje podstawy do uznania skargi za oczywiście uzasadnioną (tak np.

Sąd Najwyższy w postanowieniach z dnia 16 września 2003 r., IV CZ 100/03, nie publ.; z dnia 26 kwietnia 2006 r., II CZ 28/06, nie publ; z dnia 10 sierpnia 2006 r., V CSK 204/06, nie publ.; z dnia 5 października 2007 r., III CSK 216/07, nie publ.; z dnia 20 czerwca 2007 r. II CSK 184/07, nie publ.; z dnia 9 stycznia 2008 r., III PK 70/07, nie publ.; z dnia 11 stycznia 2008 r., I UK 283/07, nie publ.; z dnia 22 stycznia 2008 r., I UK 218/07, nie publ.; z dnia 26 lutego 2008 r., II UK 317/ 07, nie publ.; z dnia 3 kwietnia 2008 r., II PK 352/07, niepubl.; z dnia 9 maja 2008 r., II PK 11/08, nie publ.; z dnia 21 maja 2008 r., I UK 11/08, nie publ. i z dnia 9 czerwca 2008 r., II UK 38/08, nie publ.).

Wnoszący skargę kasacyjną nie przedstawił argumentów świadczących o występowaniu w sprawie tak rozumianej oczywistej zasadności skargi kasacyjnej zwłaszcza, że bliższe uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej na tej podstawie ogranicza się do stwierdzenia, że opinie sporządzone przez biegłych są wadliwe a część z nich została wydana w oparciu o niepełną dokumentację medyczną, każda opinia naruszała zasadę bezpośredniości a to wymagało poddania badaniu powoda na okoliczność jego aktualnego stanu zdrowia i porównania do tego stanu przed osadzeniem powoda w zakładzie karnym.

Poza tym, zawarte w uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania odwołanie się do podstaw kasacyjnych, nie może zastąpić wykazania oczywistej zasadności skargi kasacyjnej albowiem podstawy kasacyjne podlegają ocenie dopiero w razie przyjęcia skargi do rozpoznania. W końcu trzeba mieć na względzie, że przytoczone wywody skarżącego w istotnej części sprowadzają się do niedopuszczalnego w postępowaniu kasacyjnym (art. 3983 § 3 k.p.c.) kwestionowania oceny dowodów. Konkludując trzeba stwierdzić, że w sprawie nie zachodzi wskazana przez skarżącą przesłanka opisana w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. ani brana pod rozwagę z urzędu nieważność postępowania.

Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 1 i 2 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.Uwzględniając trudną sytuację rodzinną i materialną powoda Sąd Najwyższy na podstawie art. 120 w zw. z art. 391 § 1, 39821 k.p.c. nie obciążył go kosztami postępowania kasacyjnego. O kosztach pomocy prawnej udzielonej przez pełnomocnika ustanowionego dla powoda Sąd Najwyższy orzekł na podstawie § 8 pkt 7, 15 ust. 4 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.

U. z 2019 r., poz. 18). jw