Legislator Case Law & Legislation
II CSK 487/17 AI generated

Criminal appeal dismissed for lack of legal issue; invalidity must concern second instance proceedings, not first.

Case Number II CSK 487/17
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the cassation appeal, ruling that the applicant failed to establish a legal issue warranting review. The applicant argued the first-instance proceedings were invalid due to lack of participation, but the Court held that invalidity must concern the second-instance proceedings to trigger cassation. Consequently, the appeal was rejected as it did not meet the statutory requirements for Supreme Court intervention.

Legislator headnote

AI generated

art. 3989 § 1 k.p.c.; art. 3984 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is admissible only if it raises a significant legal issue or invalidity of the second-instance proceedings; invalidity of first-instance proceedings alone does not constitute grounds for cassation.

Keywords

AI generated
cassation appeal admissibility invalidity of proceedings second instance proceedings right to defense Supreme Court jurisdiction

Cited Legislation

AI generated
art. 3989 § 1 k.p.c.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 3989 § 1 k.p.c., orzeczono jak w postanowieniu.O wynagrodzeniu należnym pełnomocnikowi reprezentującemu wnioskodawczynię z urzędu Sąd Najwyższy orzekł stosownie do § 2 ust.
art. 3984 § 2 k.p.c.
3989 § 1 k.p.c.), a obowiązkiem skarżącego jest sformułowanie i uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania w nawiązaniu do tych przesłanek (art. 3984 § 2 k.p.c.), gdyż tylko wówczas może być osiągnięty cel wymagań przewidzianych w art.
art. 379 pkt 5 k.p.c.
W orzecznictwie przyjmuje się ponadto, że strona zostaje pozbawiona możności działania w rozumieniu art. 379 pkt 5 k.p.c.
§ 2 ust. 1, § 14 ust. 1 pkt 27 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 3 października 2016 r.
art. 3989 § 1 k.p.c
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 3989 § 1 k.p.c., orzeczono jak w postanowieniu.O wynagrodzeniu należnym pełnomocnikowi reprezentującemu wnioskodawczynię z urzędu Sąd Najwyższy orzekł stosownie do § 2 ust.
art. 3984 § 2 k.p.c
3989 § 1 k.p.c.), a obowiązkiem skarżącego jest sformułowanie i uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania w nawiązaniu do tych przesłanek (art. 3984 § 2 k.p.c.), gdyż tylko wówczas może być osiągnięty cel wymagań przewidzianych w art.
art. 3989 § 1 pkt 3 k.p.c
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 3989 § 1 k.p.c., orzeczono jak w postanowieniu.O wynagrodzeniu należnym pełnomocnikowi reprezentującemu wnioskodawczynię z urzędu Sąd Najwyższy orzekł stosownie do § 2 ust.
art. 379 pkt 5 k.p.c
W orzecznictwie przyjmuje się ponadto, że strona zostaje pozbawiona możności działania w rozumieniu art. 379 pkt 5 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
postanowienie Sądu Najwyższego z 26 kwietnia 2006 r., II CZ 28/06
przesłanek przedsądu ze wskazaniem, które z nich występują w sprawie i z uzasadnieniem stanowiska skarżącego w tej kwestii (postanowienie Sądu Najwyższego z 26 kwietnia 2006 r., II CZ 28/06, nie publ.).
postanowienie Sądu Najwyższego z 7 maja 2009 r., II CSK 80/09
postanowienie Sądu Najwyższego z 7 maja 2009 r., II CSK 80/09, nieopubl.).
postanowienie Sądu Najwyższego z 24 kwietnia 2014 r., I CSK 510/13
postanowienie Sądu Najwyższego z 24 kwietnia 2014 r., I CSK 510/13, nie publ.).Wnioskodawczyni we wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania powołała się na nieważność postępowania (art.
postanowienia Sądu Najwyższego z 28 października 1999 r., II UKN 174/00
postanowienia Sądu Najwyższego z 28 października 1999 r., II UKN 174/00, OSNP 2001, nr 4, poz.
postanowienia Sądu Najwyższego z 25 lipca 2013 r., II CZ 19/13
I CSK 510/13
Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of significant legal issue and obvious merit.
II CSK 80/09
Supreme Court dismisses cassation appeal as no legal issue warrants review under Polish Civil Procedure Code.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II CSK 487/17 POSTANOWIENIE Dnia 7 listopada 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marta Romańska w sprawie z wniosku L.N. ‎przy uczestnictwie M.B., K.B. i Prokuratora Prokuratury Regionalnej w P. ‎o ubezwłasnowolnienie,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 7 listopada 2017 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawczyni od postanowienia Sądu Apelacyjnego w (…)‎z dnia 24 października 2016 r., sygn. akt I ACa (…), 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2) przyznaje adwokatowi M.P. od Skarbu Państwa - Sądu Apelacyjnego w (…) kwotę 240 (dwieście czterdzieści) zł powiększoną o podatek od towarów i usług tytułem wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną wnioskodawczyni w postępowaniu kasacyjnym.

UZASADNIENIE

Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 k.p.c.), a obowiązkiem skarżącego jest sformułowanie i uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania w nawiązaniu do tych przesłanek (art. 3984 § 2 k.p.c.), gdyż tylko wówczas może być osiągnięty cel wymagań przewidzianych w art. 3984 § 2 k.p.c. Rozstrzygnięcie Sądu Najwyższego w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania wynika z oceny, czy okoliczności powołane przez skarżącego odpowiadają tym, o jakich jest mowa w art. 3989 § 1 k.p.c. Dla spełnienia wymogu z art. 3984 § 2 k.p.c. konieczne jest zawarcie w skardze kasacyjnej odrębnego wniosku o jej przyjęcie do rozpoznania, zawierającego profesjonalny wywód prawny nawiązujący do wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c. przesłanek przedsądu ze wskazaniem, które z nich występują w sprawie i z uzasadnieniem stanowiska skarżącego w tej kwestii (postanowienie Sądu Najwyższego z 26 kwietnia 2006 r., II CZ 28/06, nie publ.).

Sąd Najwyższy nie jest bowiem trzecią instancją sądową i nie rozpoznaje sprawy, a jedynie skargę kasacyjną, będącą szczególnym środkiem zaskarżenia, wnoszonym i rozpoznawanym nie tylko w interesie skarżącego, ale przede wszystkim w interesie publicznym (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 24 kwietnia 2014 r., I CSK 510/13, nie publ.).Wnioskodawczyni we wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania powołała się na nieważność postępowania (art. 3989 § 1 pkt 3 k.p.c.), mającą wynikać z zaaprobowania przez Sąd odwoławczy ustaleń dokonanych przez Sąd pierwszej instancji na podstawie wyników dowodu z opinii biegłych, do której wnioskodawczyni złożyła zastrzeżenia, lecz pozbawiona została możliwości uczestniczenia w rozprawie, na której biegli zajęli wobec nich stanowisko.

Z wywodu wnioskodawczyni wynika, że zidentyfikowana przez nią przesłanka nieważności postępowania w postaci pozbawienia możliwości działania w postępowaniu miała dotyczyć nie Sądu drugiej instancji, lecz Sądu pierwszej instancji, który tak zorganizował czynności w postępowaniu dowodowym, że wnioskodawczyni nie była w stanie wziąć w nich udziału. Gdy chodzi o postępowanie przed Sądem drugiej instancji, to wnioskodawczyni zarzuciła, że Sąd ten oparł rozstrzygnięcie na tym samym materiale dowodowym co Sąd pierwszej instancji i nie dostrzegł nieważności postępowania przed Sądem pierwszej instancji, a to stanowiło o naruszeniu przepisów postępowania.

Za ugruntowany w orzecznictwie Sądu Najwyższego trzeba uznać pogląd, że nie jest przesłanką przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania ewentualna nieważność postępowania przed sądem pierwszej instancji, a jedynie przed sądem drugiej instancji (np. postanowienie Sądu Najwyższego z 7 maja 2009 r., II CSK 80/09, nieopubl.). Zaniechanie powtórzenia dowodów czy uzupełnienia postępowania dowodowego przez sąd drugiej instancji nie jest okolicznością wskazującą na nieważność postępowania. W orzecznictwie przyjmuje się ponadto, że strona zostaje pozbawiona możności działania w rozumieniu art. 379 pkt 5 k.p.c. tylko wtedy, gdy doszło do całkowitego pozbawienia jej możności obrony jej praw, w więc gdy znalazła się w takiej sytuacji, która uniemożliwia, a nie tylko utrudniła lub ograniczyła popieranie przed sądem dochodzonych żądań (por. postanowienia Sądu Najwyższego z 28 października 1999 r., II UKN 174/00, OSNP 2001, nr 4, poz. 133 oraz z 25 lipca 2013 r., II CZ 19/13, nieopubl.).

Okoliczności, na które powołała się wnioskodawczyni w uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie pozwalają na przyjęcie, żeby do tego rodzaju uchybień doszło w postępowaniu przed Sądem drugiej instancji w niniejszej sprawie. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 3989 § 1 k.p.c., orzeczono jak w postanowieniu.O wynagrodzeniu należnym pełnomocnikowi reprezentującemu wnioskodawczynię z urzędu Sąd Najwyższy orzekł stosownie do § 2 ust. 1, § 14 ust. 1 pkt 27 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U. poz. 1714). aj