Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
II CSK 47/13 AI generated

Supreme Court dismisses appeal as no legal interpretation issues exist for the Civil Code provision.

Case Number II CSK 47/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court of Poland refused to accept the cassation appeal for examination, citing Article 3989 of the Code of Civil Procedure. The applicants argued that Article 207 of the Civil Code required new judicial interpretation, but the Court noted this provision had already been extensively interpreted in numerous prior rulings. Consequently, the court determined that no serious legal doubts or conflicting case law existed to warrant the extraordinary remedy.

Legislator headnote

AI generated

Art. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is admissible only if it raises a significant legal issue, requires interpretation of laws causing serious doubts or conflicting case law, or involves procedural invalidity; mere disagreement with existing interpretations does not suffice.

Keywords

AI generated
cassation appeal admissibility legal interpretation requirement Civil Code Article 207 Supreme Court jurisdiction procedural prerequisites

Cited Legislation

AI generated
Art. 3989 § 1 k.p.c.
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c.
Art. 3989 § 2 k.p.c.
Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).
Art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.
Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. może być zatem osiągnięty tylko przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania.
Art. 207 k.c.
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 października 2002 r., II CZ 102/02, nie publ.).Skarżący wskazali, że występuje potrzeba wykładni art. 207 k.c. Przepis ten był już jednak wielokrotnie wykładany w orzecznictwie Sądu Najwyższego m.in.
art. 3989 § 1 k.p.c
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c.
art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c
Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.
art. 207 k.c
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 października 2002 r., II CZ 102/02, nie publ.).Skarżący wskazali, że występuje potrzeba wykładni art. 207 k.c.
art. 3989 § 2 k.p.c
Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).

Cited Case Law

AI generated
II CZ 102/02
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 października 2002 r., II CZ 102/02, nie publ.).Skarżący wskazali, że występuje potrzeba wykładni art.
III CZP 144/07
Supreme Court rules claims for expenses in co-ownership follow the original owners regardless of free transfer.
III CZP 11/06
Supreme Court rules co-ownership expenditure claims do not pass to third-party buyers without explicit statutory regulation.
IV CSK 93/11
Supreme Court dismisses cassation appeal regarding division of marital property and agricultural income. The court rejects the claim that EU subsidies constitute personal assets. The appeal is rejected because the lower court correctly applied the law. The court ruled that agricultural income must be shared between spouses. The decision upholds the lower court's division of assets. The appeal fails due to lack of legal basis for the claim. The court confirms the lower court's assessment of shared property. The ruling emphasizes the principle of equal division of marital assets. The case concerns the division of property after marriage dissolution. The court finds no error in the lower court's judgment.
III CSK 288/10
Supreme Court allows partial appeal on co-ownership partition, dismissing procedural errors regarding ex officio rulings.
IV CSK 496/10
Supreme Court dismisses cassation appeal regarding investment expense allocation in co-ownership under quoad usum agreement.
III CSK 191/10
Supreme Court dismisses appeal against compensation for lost benefits in co-ownership termination case due to lack of statutory grounds.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II CSK 47/13 POSTANOWIENIE Dnia 10 lipca 2013 r.Sąd Najwyższy w składzie: Prezes SN Tadeusz Ereciński w sprawie z wniosku H. D. i K. D.‎przy uczestnictwie A. K.‎o dział spadku i zniesienie współwłasności,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 10 lipca 2013 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawców od postanowienia Sądu Okręgowego w Ł.‎z dnia 29 sierpnia 2012 r., sygn. akt III Ca […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. może być zatem osiągnięty tylko przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania.

Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.Sąd Najwyższy, rozpoznając nadzwyczajny środek zaskarżenia, jakim jest skarga kasacyjna, nie jest trzecią instancją sądową, lecz działa w interesie publicznym, wyjaśniając istotne zagadnienia prawne, dokonując wykładni przepisów budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, bądź usuwając z obrotu prawnego orzeczenia wydane w postępowaniu dotkniętym nieważnością lub oczywiście wadliwe.

Dlatego też nie każda skarga kasacyjna może być przyjęta do rozpoznania. W niniejszej sprawie nie zachodzą przesłanki przyjęcia skargi do rozpoznania – nie występuje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości. Jak wyjaśniono w orzecznictwie Sądu Najwyższego odwołanie się do przesłanki istnienia potrzeby wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów wymaga wskazania, że określony przepis prawa, mimo że budzi poważne wątpliwości, nie doczekał się wykładni, bądź niejednolita jego wykładnia wywołuje rozbieżności w orzecznictwie sądów, które należy przytoczyć (por. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 października 2002 r., II CZ 102/02, nie publ.).Skarżący wskazali, że występuje potrzeba wykładni art. 207 k.c. Przepis ten był już jednak wielokrotnie wykładany w orzecznictwie Sądu Najwyższego m.in. we wskazanych w skardze kasacyjnej uchwałach z dnia 21 lutego 2008 r., III CZP 144/07 (OSNC 2009, nr 2, poz. 22), z dnia 10 maja 2006 r., III CZP 11/06 (OSNC 2007, nr 3, poz.

38) oraz np. w postanowieniach z dnia 17 listopada 2011 r., IV CSK 93/11, nie publ., z dnia 14 października 2011 r., III CSK 288/10, nie publ., z dnia 29 czerwca 2011 r., IV CSK 496/10, nie publ., z dnia 15 kwietnia 2011 r., III CSK 191/10, nie publ. Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.). awdb