Legislator Case Law & Legislation
II CSK 461/15 AI generated

Supreme Court dismisses cassation appeal on life annuity contract interpretation lacking novel legal issues.

Case Number II CSK 461/15
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal filed by participant A.N. against the lower court's decision regarding inheritance and co-ownership. The appellant argued that the life annuity contract required notarial amendment for changes in obligations, citing specific legal questions. The court rejected this, noting that existing precedent already clarified that such contractual modifications do not violate the Civil Code and do not mandate notarial form, thus failing to meet the criteria for a novel legal issue or interpretative gap.

Legislator headnote

AI generated

Art. 3989 § 1 pkt 1-4 k.p.c.; The Supreme Court must reject a cassation appeal if the legal questions raised do not constitute a novel issue requiring uniform interpretation or if the relevant statutory provisions have already been clarified by established case law.

Keywords

AI generated
cassation appeal dismissal life annuity contract notarial form requirement novel legal issue uniform interpretation civil code obligations inheritance co-ownership

Cited Legislation

AI generated
Art. 3989 § 1 pkt 1-4 k.p.c.
przedsądu, ustanowiona w art. 3989 k.p.c., w ramach której Sąd Najwyższy dokonuje wstępnej oceny sprawy przedstawionej mu ze skargą kasacyjną.
Art. 3989 § 2 k.p.c.
Z przytoczonych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do merytorycznego rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.), a wniosek o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego pozostawić do rozstrzygnięcia w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.
Art. 908 k.c.
W odniesieniu do pytań sformułowanych przez pełnomocnika uczestnika należało stwierdzić, że w orzecznictwie Sądu Najwyższego wyjaśniono, że kształtowanie w sposób odmienny od pierwotnie umówionego wzajemnych obowiązków umowy o dożywocie nie narusza treści art. 908 k.c.
art. 3989 k.p.c
przedsądu, ustanowiona w art. 3989 k.p.c., w ramach której Sąd Najwyższy dokonuje wstępnej oceny sprawy przedstawionej mu ze skargą kasacyjną.
art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c
Na wstępie należy zaznaczyć, że przesłanka przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania ze względu na występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego, różni się od przesłanki, o której mowa w art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.
art. 908 k.c
W odniesieniu do pytań sformułowanych przez pełnomocnika uczestnika należało stwierdzić, że w orzecznictwie Sądu Najwyższego wyjaśniono, że kształtowanie w sposób odmienny od pierwotnie umówionego wzajemnych obowiązków umowy o dożywocie nie narusza treści art. 908 k.c.
art. 3989 § 2 k.p.c
Z przytoczonych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do merytorycznego rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.), a wniosek o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego pozostawić do rozstrzygnięcia w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II CSK 461/15 POSTANOWIENIE Dnia 4 lutego 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Henryk Pietrzkowski w sprawie z wniosku Z. N.‎przy uczestnictwie A. N. i M. Z.‎o dział spadku i zniesienie współwłasności,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 4 lutego 2016 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej uczestnika postępowania A. N. od postanowienia Sądu Okręgowego w K.‎z dnia 5 lutego 2015 r., sygn. akt II Ca […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, a wniosek o zasądzenie kosztów postępowania pozostawia do rozstrzygnięcia w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.

UZASADNIENIE

Skarga kasacyjna została ukształtowana w przepisach kodeksu postępowania cywilnego jako nadzwyczajny środek zaskarżenia, nakierowany na ochronę interesu publicznego przez zapewnienie rozwoju prawa, jednolitości orzecznictwa oraz prawidłowej wykładni, a także usunięcie z obrotu prawnego orzeczeń wydanych w postępowaniu dotkniętym nieważnością lub oczywiście wadliwych, nie zaś jako ogólnie dostępny środek zaskarżenia orzeczeń umożliwiający rozpoznanie sprawy w kolejnej instancji sądowej. Koniecznej selekcji skarg pod kątem realizacji tego celu jakiemu służy skarga kasacyjna i postępowanie wywołane jej wniesieniem służy instytucja tzw. przedsądu, ustanowiona w art. 3989 k.p.c., w ramach której Sąd Najwyższy dokonuje wstępnej oceny sprawy przedstawionej mu ze skargą kasacyjną.

Ten etap postępowania przed Sądem Najwyższym jest ograniczony do zbadania przesłanek przewidzianych w art. 3989 § 1 pkt 1 - 4 k.p.c., tylko bowiem w razie spełnienia jednej z nich, przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jest usprawiedliwione. Pełnomocnik uczestnika A. N. w skardze kasacyjnej wniesionej od postanowienia Sądu Okręgowego w K. z 5 lutego 2015 r. wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania oparł na przesłankach wskazanych w art. 3989 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c. Na wstępie należy zaznaczyć, że przesłanka przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania ze względu na występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego, różni się od przesłanki, o której mowa w art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. Problem prawny nie może być jednocześnie przedmiotem rozbieżnej wykładni w orzecznictwie bądź wypowiedziach doktryny oraz istotnym zagadnieniem prawnym, które z założenia jest problemem charakteryzującym się „nowością” (por. przykładowo postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 3 października 2013 r., III SK 11/13, nie publ., postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 30 września 2014 r., III SK 2/14, nie publ.).

Z treści wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania wynika, że autor skargi obie przesłanki potraktował zamiennie. Przez istotne zagadnienie prawne należy rozumieć problem o charakterze prawnym powstały na tle konkretnego przepisu prawa, mający charakter rzeczywistym w tym znaczeniu, że jego rozstrzygnięcie stwarza realne i poważne trudności (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21 maja 2013 r. IV CSK 53/2013, nie publ.). Oparcie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej na przesłance określonej w art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. wymaga wykazania, że określony przepis prawa, będący źródłem poważnych wątpliwości interpretacyjnych, nie doczekał się wykładni albo niejednolita wykładnia wywołuje rozbieżności w odniesieniu do identycznych lub podobnych stanów faktycznych, które należy przytoczyć wraz z podaniem doktrynalnego lub orzeczniczego źródła tych wątpliwości (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13 czerwca 2008 r., III CSK 104/08, nie publ.).Sformułowane przez autora skargi kasacyjnej pytania:

„czy nabywca nieruchomości na podstawie umowy dożywocia ma obowiązek, w braku odmiennych postanowień tej umowy dożywocia, przyjąć zbywcę jako domownika” oraz „czy zmiana zawartej w formie aktu notarialnego umowy dożywocia w zakresie obowiązków nabywcy nieruchomości w stosunku do dożywotnika wymaga zmiany postanowień umowy dożywocia z zachowaniem formy aktu notarialnego” nie spełniają powyższych wymagań zarówno w odniesieniu do przesłanki z art. 3989 § 1 pkt 1 jak i pkt 2 k.p.c. W odniesieniu do pytań sformułowanych przez pełnomocnika uczestnika należało stwierdzić, że w orzecznictwie Sądu Najwyższego wyjaśniono, że kształtowanie w sposób odmienny od pierwotnie umówionego wzajemnych obowiązków umowy o dożywocie nie narusza treści art. 908 k.c. oraz, że w stosunkach rodzinnych treść art. 908 k.c. nie wymusza formalnego potwierdzenia, w drodze notarialnej, czynności zmiany zakresu obowiązków wynikających z umowy o dożywocie (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 8 grudnia 2004 r., I CK 296/04).

Na marginesie należało również zauważyć, że z okoliczności faktycznych sprawy wynika, że niezamieszkiwanie uczestniczki w domu syna - wnioskodawcy nie wynika z zamiaru wyrządzenia jej krzywdy, czy też odmowy wykonania przez wnioskodawcę umowy dożywocia, ale wspólnej decyzji stron co do realizacji - w momencie rozpoznania sprawy - obowiązków wynikających z umowy dożywocia w sposób inny niż przez zamieszkiwanie uczestniczki w domu wnioskodawcy. Z przytoczonych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do merytorycznego rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.), a wniosek o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego pozostawić do rozstrzygnięcia w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie. [l.n]