Supreme Court dismisses appeal as facts and evidence assessment are not reviewable under Polish Civil Procedure Code.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland refused to accept the cassation appeal against a lower court's decision regarding the public deed registry. The appellant argued for a factual re-evaluation, but the court held that cassation reviews only legal errors, not factual findings or evidence assessment. Consequently, the appeal was rejected because the appellant failed to demonstrate a clear violation of substantive law.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3983 § 3 k.p.c.; Art. 3989 § 1 k.p.c.: Cassation appeals cannot challenge factual determinations or evidence evaluation; they are only admissible if they reveal a clear violation of substantive law or a serious legal interpretation issue.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt II CSK 448/17 POSTANOWIENIE Dnia 14 grudnia 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jan Górowski w sprawie z powództwa J. A. przeciwko K. T. o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 14 grudnia 2017 r.,na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Okręgowego w G. z dnia 6 marca 2017 r., sygn. akt V Ca [...], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i odstępuje od obciążenia powoda kosztami postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania jeżeli: w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 k.p.c.).Instytucja przedsądu, jak wynika z orzecznictwa Trybunału Konstytucyjnego, jest zgodna z normami konstytucyjnymi, a także z zaleceniami Rady Europy zezwalającymi na wprowadzenie środków eliminujących dostęp do sądu najwyższego szczebla.
Skarga kasacyjna służy od prawomocnego orzeczenia, ma ograniczony zasięg, a jej podstawowym celem jest ochrona interesu publicznego przez zapewnienie jednolitości wykładni i twórczy wkład Sądu Najwyższego w rozwój prawa.Choć skarżący wskazali na oczywistą zasadność skargi kasacyjnej to nie występuje ta przesłanka przyjęcia jej do rozpoznania (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.).Zaskarżone skargą kasacyjną orzeczenie oczywiście narusza prawo, gdy jest niewątpliwie sprzeczne z zasadniczymi i niepodlegającymi różnej wykładni przepisami, albo zostało wydane w wyniku błędnej wykładni lub niewłaściwego zastosowania prawa, które jest w sposób pewny i niewątpliwy z góry widoczne dla prawnika, bez potrzeby głębszej analizy jurydycznej (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 marca 2003 r., I PKN 341/01, OSNP 2004, nr 6, poz. 100).
W skardze nie zostały przytoczone wystarczające argumenty (wywód prawny) świadczące o kwalifikowanym naruszeniu prawa przez Sąd Apelacyjny. Przypomnieć należy, że jeżeli przesłanką wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jest stanowisko skarżącego, że jest ona oczywiście uzasadniona, to w uzasadnieniu wniosku powinien on zawrzeć wywód prawny wykazujący takie kardynalne naruszenie prawa (por. np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 20 października 2005 r., II CZ 89/2005, OSNC 2006, nr 7 - 8, poz. 135, z dnia 10 sierpnia 2006 r., V CSK 2004/06, LEX nr 421035, z dnia 24 lutego 2006 r., IV CSK 8/06, LEX nr 201037).Skarga kasacyjna takiego przekonywującego wywodu nie zawiera.
Przede wszystkim skarżący w uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie wskazał żadnego przepisu prawa procesowego, który miałby być naruszony w kwalifikowany sposób.W zasadzie zarzuty skarżącego dotyczą polemiki z ustaleniami faktycznymi oraz oceną dowodów przeprowadzoną przez Sąd Okręgowy; tymczasem, zgodnie z art. 3983 § 3 k.p.c., podstawą skargi kasacyjnej nie mogą być zarzuty dotyczące ustalenia faktów lub oceny dowodów. Sąd Najwyższy jest związany dokonanymi przez Sądy meriti ustaleniami faktycznymi stanowiącymi podstawę zaskarżonego orzeczenia (art. 39813 § 2 k.p.c.).
Nie można zgodzić się ze skarżącym jakoby Sąd drugiej instancji dokonując odmiennych ustaleń niż Sąd Rejonowy oparł się tylko na dowodach osobowych. Były to także dokumenty, w tym sporny akt notarialny z dnia 6 października 2006 r. i decyzja Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia 11 września 2011 r.Z tych względów, Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.). aj