Supreme Court dismisses cassation appeal as legal issue already settled by prior precedent regarding environmental damage compensation.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland rejected the defendant's cassation appeal against a partial judgment regarding environmental damage compensation. The appellant argued that noise pollution should be considered when calculating damages under the Environmental Protection Law, even if the factory affected the environment before the restricted use zone was established. The court determined that this specific legal question had already been definitively resolved in earlier decisions, finding no need for further interpretation or clarification.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.; The Supreme Court may reject a cassation appeal if the legal issue raised has already been settled by established precedent, thereby lacking the novelty required for further judicial interpretation.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt II CSK 447/16 POSTANOWIENIE Dnia 11 stycznia 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Zawada w sprawie z powództwa O. J. i J. J. przeciwko P. Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w P. o zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 11 stycznia 2017 r.,na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego w Poznaniuz dnia 10 lutego 2016 r., sygn. akt I ACa 949/15, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Według art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Przepis ten pozostaje w zgodzie z zaleceniami Rady Europy, dopuszczającymi wprowadzanie środków ograniczających dostęp do sądu najwyższego szczebla.Zaskarżając wyrok częściowy Sądu Apelacyjnego z dnia 10 lutego 2016 r. strona pozwana zarzuciła naruszenie art. 157 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. 2015.1774 - dalej „u.g.n.”) w zw. z art. 157 ust. 3 i art. 156 ust. 1 tej ustawy oraz art. 278 § 1 k.p.c., naruszenie art. 129 ust. 2 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r.
Prawo ochrony środowiska (Dz.U. 2016.672 - dalej: „u.p.o.ś.”) w zw. z art. 361 § 1 k.c., naruszenie art. 481 § 1 k.c. w zw. z art. 455 k.c., naruszenie art. 286 w zw. z art. 232 zd. 1, art. 217 § 2 i art. 391 § 1 oraz art. 382 k.p.c.Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania strona pozwana uzasadniła występowaniem w sprawie istotnego zagadnienia prawnego sprowadzającego się do pytania, czy ustalając odszkodowanie na podstawie art. 129 ust. 2 u.p.o.ś. należy brać pod uwagę generowane przez zakład immisje (hałas), gdy w równym lub wyższym stopniu zakład oddziaływał na środowisko także już przed ustanowieniem obszaru ograniczonego użytkowania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Istotnym zagadnieniem prawnym w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. jest zagadnienie objęte podstawami kasacyjnymi doniosłe z punktu widzenia rozstrzygnięcia sprawy, nierozwiązane dotąd w orzecznictwie, którego wyjaśnienie może się przyczynić do rozwoju prawa.Zagadnienie sformułowane w skardze kasacyjnej tych wymagań nie spełnia.Sąd Najwyższy zajmował już w tej kwestii stanowisko na skutek skarg kasacyjnych tego samego pozwanego w sprawach dotyczących odszkodowania na podstawie art. 129 ust. 2 u.p.o.ś. (wyroki z dnia 24 listopada 2016 r., II CSK 100/16 oraz II CSK 113/16).
Zgodnie z utrwalonym stanowiskiem Sądu Najwyższego (por. wyroki z dnia 6 maja 2010 r., II CSK 602/10, z dnia 25 maja 2012 r., I CSK 509/11, OSNC 2013, nr 2, poz. 26, z dnia 21 sierpnia 2013 r., II CSK 578/12, OSNC 2014, nr 4, poz.
47) ograniczenie prawa własności spowodowane ustanowieniem obszaru ograniczonego użytkowania jest tylko jednym z elementów składających się na szkodę w rozumieniu art. 129 ust. 2, ale szkody tej nie wyczerpuje.Z przedstawionych przyczyn, Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.O kosztach postępowania kasacyjnego rozstrzygnie sąd, który wyda orzeczenie kończące postępowanie w sprawie. db