Supreme Court dismisses cassation appeal on division of community property without consent under Polish Civil Code.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal filed by a participant in a community property division case. The appellant argued that the lower court violated the Civil Code by awarding an asset without the recipient's consent, though they had previously expressed conditional agreement. The court ruled that the statutory provision does not explicitly forbid such awards and that the appellant's conditional consent did not preclude the court's discretion.
Legislator headnote
AI generatedArt. 212 § 2 k.c.; Art. 3989 § 1 k.p.c.: The court may award a specific asset in community property division even without the recipient's explicit consent, provided the division is otherwise lawful and the recipient has not unconditionally opposed the specific allocation.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt II CSK 446/19 POSTANOWIENIE Dnia 23 stycznia 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Pietrzykowski w sprawie z wniosku J. R.przy uczestnictwie W. R.o podział majątku wspólnego,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 23 stycznia 2020 r.,na skutek skargi kasacyjnej uczestnika postępowania od postanowienia Sądu Okręgowego w Z.z dnia 21 czerwca 2018 r., sygn. akt VI Ca (…), 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. zasądza od uczestnika na rzecz wnioskodawczyni kwotę 5400 (pięć tysięcy czterysta) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W niniejszej sprawie uczestnik postępowania wniósł skargę kasacyjną, a dla uzasadnienia wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania powołał się na oczywistą zasadność skargi wynikającą z oczywistego naruszenia art. 212 § 2 k.c. przez niedopuszczalność przyznania składnika majątku przy jego podziale bez zgody osoby, której ma zostać składnik ten przyznany.
W tej sprawie skarga nie jest jednak oczywiście uzasadniona. Po pierwsze, brzmienie art. 212 § 2 k.c. expressis verbis nie wyklucza przyznania składnika majątkowego mimo braku zgody na jego otrzymanie, zatem tego rodzaju wykładnia powołanego przepisu nie jest oczywiście nieprawidłowa (może być kwestionowana jedynie w ramach zarzutów kasacyjnych ze względu na odmienny pogląd zajmowany czasem w doktrynie i judykaturze). Po drugie, w realiach tej sprawy, uczestnik postępowania nie zgłaszał jednoznacznego i stanowczego sprzeciwu wobec przyznania mu konkretnego składnika majątku – wręcz przeciwnie, wyrażał warunkową zgodę, a więc tym bardziej w dyskrecji sądu była decyzja o losach tego składnika majątkowego.W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania. aj