Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of obvious legal error and factual challenge.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland refused to admit the cassation appeal to substantive review, citing the preliminary screening requirements of the Civil Procedure Code. The appellant argued for an obvious legal error, but failed to demonstrate that the error was evident to an average lawyer or that the factual findings were legally flawed. Consequently, the court determined the appeal did not meet the strict criteria for admission under Article 3989 of the Civil Procedure Code.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.; Art. 3983 § 3 k.p.c.: A cassation appeal is only admissible if the legal error is obvious to an average lawyer and the factual findings are not legally challengeable.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt II CSK 415/18 POSTANOWIENIE Dnia 12 lutego 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Henryk Pietrzkowski w sprawie z wniosku T. B.przy uczestnictwie B. B. i A. B.o zasiedzenie,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 12 lutego 2019 r.,na skutek skargi kasacyjnej uczestnika postępowania B. B.od postanowienia Sądu Okręgowego w K.z dnia 21 września 2017 r., sygn. akt II Ca […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Skarga kasacyjna została ukształtowana w przepisach kodeksu postępowania cywilnego jako nadzwyczajny środek zaskarżenia, nakierowany na ochronę interesu publicznego przez zapewnienie rozwoju prawa, jednolitości orzecznictwa oraz prawidłowej wykładni, a także w celu usunięcia z obrotu prawnego orzeczeń wydanych w postępowaniu dotkniętym nieważnością lub oczywiście wadliwych, nie zaś jako ogólnie dostępny środek zaskarżenia orzeczeń umożliwiający rozpoznanie sprawy w kolejnej instancji sądowej. Koniecznej selekcji skarg pod kątem realizacji tego celu służy instytucja tzw. przedsądu, ustanowiona w art. 3989 k.p.c., w ramach której Sąd Najwyższy dokonuje wstępnej oceny skargi kasacyjnej.
Ten etap postępowania przed Sądem Najwyższym jest ograniczony - co należy podkreślić - wyłącznie do zbadania przesłanek przewidzianych w art. 3989 § 1 pkt 1 - 4 k.p.c., nie zaś merytorycznej oceny skargi kasacyjnej. W razie spełnienia co najmniej jednej z tych przesłanej, przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jest usprawiedliwione.Pełnomocnik uczestnika B. B. w skardze kasacyjnej wniesionej od postanowienia Sądu Okręgowego w K. z dnia 21 września 2017 r. wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania oparł na przesłance wskazanej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.Powołując się na oczywistą zasadność skargi kasacyjnej należy wykazać, że popełnione przy ferowaniu zaskarżonego orzeczenia uchybienia w zakresie stosowania prawa miały charakter kwalifikowany i nie podlegały różnym ocenom, były więc dostrzegalne w sposób oczywisty dla przeciętnego prawnika (por. m.in. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12 grudnia 2000, V CKN 1780/00, OSNC 2001, nr 3, poz. 52, postanowienie Sądu Najwyższego z dnia z 22 marca 2001 r., V CZ 131/00, OSNC 2001, nr 10, poz. 156).Tych wymagań autor skargi kasacyjnej nie spełnił.
Autor skargi kasacyjnej nie wykazał, że w sprawie doszło do oczywistego naruszenia prawa. Kwestionowanie w skardze kasacyjnej ustaleń faktycznych, na których oparty został zaskarżony wyrok, jest nieodpuszczalne (art. 3983 § 3 k.p.c.). Skarżący, uznając że stan faktyczny jest wadliwy, niepełny, powinien wskazać na naruszenie przepisów procesowych i w podjętym wywodzie prawnym, wykazać związek tych naruszeń z dokonanymi przez Sąd ustaleniami, które w ocenie skarżącego nie powinny stanowić podstawy faktycznej rozstrzygnięcia przyjętego w zaskarżonym orzeczeniu.Z przytoczonych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do merytorycznego rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.). aj