Legislator Case Law & Legislation
II CSK 413/18 AI generated

Supreme Court dismisses appeal for lack of legal issue novelty and prima facie obviousness under Civil Procedure Code.

Case Number II CSK 413/18
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court of Poland refused to accept the cassation appeal for substantive review, citing the lack of a new legal issue and prima facie obviousness. The appellant argued that a contractual penalty requires a prior demand for payment, claiming this creates significant judicial inconsistencies. The court determined that the legal question regarding the enforceability of such penalties was already settled in prior precedent and did not meet the strict criteria for a new legal issue or obvious error.

Legislator headnote

AI generated

Art. 3989 § 1 pkt 1-4, § 2 k.p.c.; A cassation appeal is admissible only if it raises a new, significant legal issue or demonstrates prima facie obviousness, excluding matters already settled by established case law.

Keywords

AI generated
cassation appeal admissibility new legal issue requirement prima facie obviousness contractual penalty enforceability Civil Procedure Code judicial inconsistency supreme court review

Cited Legislation

AI generated
art. 3989 § 1 pkt 1-4 k.p.c.
przedsądu, ustanowiona w art. 3989 k.p.c., w ramach której Sąd Najwyższy dokonuje wstępnej oceny skargi kasacyjnej.
art. 3989 § 2 k.p.c.
Skarżący nie przedstawił jednak wywodu prawnego przekonującego o widocznej prima vista wadliwości zaskarżonego orzeczenia.Z przytoczonych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do merytorycznego rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).
art. 498 § 1 k.c.
86, przyjęto bowiem, że wierzytelność jest wymagalna w rozumieniu art. 498 § 1 k.c. w terminie wynikającym z art.
art. 455 k.c.
w terminie wynikającym z art. 455 k.c. Kwestia podniesiona w skardze kasacyjnej nie wymagała zatem wyjaśnienia w kolejnym orzeczeniu Sądu Najwyższego.We wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, skarżący powołał się również na oczywistą zasadność skargi.
art. 3989 k.p.c
przedsądu, ustanowiona w art. 3989 k.p.c., w ramach której Sąd Najwyższy dokonuje wstępnej oceny skargi kasacyjnej.
art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c
W ocenie pełnomocnika pozwanej kwestia ta wywołuje ponadto poważne rozbieżności w orzecznictwie sądowym.Przesłanka przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania ze względu na występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego różni się od przesłanki, o której mowa w art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.
art. 498 § 1 k.c
86, przyjęto bowiem, że wierzytelność jest wymagalna w rozumieniu art. 498 § 1 k.c.
art. 455 k.c
w terminie wynikającym z art. 455 k.c.
art. 3989 § 2 k.p.c
Skarżący nie przedstawił jednak wywodu prawnego przekonującego o widocznej prima vista wadliwości zaskarżonego orzeczenia.Z przytoczonych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do merytorycznego rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).

Cited Case Law

AI generated
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 3 października 2013 r., III SK 11/13
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 3 października 2013 r., III SK 11/13, nie publ., z dnia 30 września 2014 r., III SK 2/14, nie publ.).
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 30 września 2014 r., III SK 2/14
postanowienie SN z dnia 22 grudnia 2008 r., III CSK 285/08
postanowienie SN z dnia 22 grudnia 2008 r., III CSK 285/08, ICBSN 2009, nr 4, s.
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13 czerwca 2008 r., III SK 104/08
uchwała Sądu Najwyższego z dnia 5 listopada 2014 r., III CZP 76/14
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 22 stycznia 2008 r., I UK 218/07
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 22 stycznia 2008 r., I UK 218/07, niepubl., z dnia 26 lutego 2008 r., II UK 317/07, niepubl., z dnia 9 maja 2008 r., II PK 11/08, niepubl., z dnia 21 maja 2008 r., I UK 11/08, niepubl.
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 26 lutego 2008 r., II UK 317/07
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 9 maja 2008 r., II PK 11/08
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 21 maja 2008 r., I UK 11/08
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 9 czerwca 2008 r., II UK 38/08
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II CSK 413/18 POSTANOWIENIE Dnia 12 lutego 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Henryk Pietrzkowski w sprawie z powództwa I. W.‎przeciwko Gminie M.‎o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 12 lutego 2019 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej od wyroku Sądu Okręgowego w S.‎z dnia 16 lutego 2018 r., sygn. akt VIII Ga […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Skarga kasacyjna została ukształtowana w przepisach kodeksu postępowania cywilnego jako nadzwyczajny środek zaskarżenia, nakierowany na ochronę interesu publicznego przez zapewnienie rozwoju prawa, jednolitości orzecznictwa oraz prawidłowej wykładni, a także w celu usunięcia z obrotu prawnego orzeczeń wydanych w postępowaniu dotkniętym nieważnością lub oczywiście wadliwych, nie zaś jako ogólnie dostępny środek zaskarżenia orzeczeń umożliwiający rozpoznanie sprawy w kolejnej instancji sądowej. Koniecznej selekcji skarg pod kątem realizacji tego celu służy instytucja tzw. przedsądu, ustanowiona w art. 3989 k.p.c., w ramach której Sąd Najwyższy dokonuje wstępnej oceny skargi kasacyjnej.

Ten etap postępowania przed Sądem Najwyższym jest ograniczony - co należy podkreślić - wyłącznie do zbadania przesłanek przewidzianych w art. 3989 § 1 pkt 1 - 4 k.p.c., nie zaś merytorycznej oceny skargi kasacyjnej. W razie spełnienia co najmniej jednej z tych przesłanek, przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jest usprawiedliwione.Pełnomocnik pozwanej Gminy M. w skardze kasacyjnej wniesionej od wyroku Sądu Okręgowego w S. z dnia 16 lutego 2018 r. wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania oparł na przesłankach wskazanych w art. 3989 § 1 pkt 1, 2 i 4 k.p.c.Istotne zagadnienie prawne zostało sprowadzone do pytania, „czy warunkiem koniecznym dla uznania wierzytelności z tytułu kary umownej za wymagalną, a w konsekwencji dla skutecznego potrącenia wierzytelności z tytułu kary umownej co do której termin spełnienia nie został oznaczony, jest uprzednie skierowanie do dłużnika wezwania do zapłaty powyższej kary umownej?".

W ocenie pełnomocnika pozwanej kwestia ta wywołuje ponadto poważne rozbieżności w orzecznictwie sądowym.Przesłanka przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania ze względu na występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego różni się od przesłanki, o której mowa w art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. Problem prawny nie może być jednocześnie przedmiotem rozbieżnej wykładni w orzecznictwie bądź wypowiedziach doktryny oraz istotnym zagadnieniem prawnym, które z założenia jest problemem charakteryzującym się nowością (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 3 października 2013 r., III SK 11/13, nie publ., z dnia 30 września 2014 r., III SK 2/14, nie publ.).

Z treści wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania wynika, że autor skargi obie przesłanki potraktował zamiennie.Zgodnie z ugruntowanym w orzecznictwie Sądu Najwyższego poglądem, za istotne zagadnienie prawne uznaje się zagadnienie nowe i dotychczas niewyjaśnione. Zagadnienie to musi mieć charakter istotny i być zagadnieniem ściśle jurydycznym, dającym się przedstawić w sposób syntetyczny i oderwany od kontrowersji dotyczących ustaleń faktycznych lub oceny dowodów (zob. postanowienie SN z dnia 22 grudnia 2008 r., III CSK 285/08, ICBSN 2009, nr 4, s. 48).

Oparcie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej na przesłance z art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. wymaga natomiast wykazania, że określony przepis prawa, będący źródłem poważnych wątpliwości interpretacyjnych, nie doczekał się wykładni albo niejednolita wykładnia wywołuje rozbieżność w odniesieniu do identycznych lub podobnych stanów faktycznych, które należy przytoczyć wraz z podaniem doktrynalnego lub orzeczniczego źródła tych wątpliwości (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13 czerwca 2008 r., III CSK 104/08, nie publ.).Problem sformułowany w skardze nie spełnia powyższych wymagań zarówno w odniesieniu do przesłanki z art. 3989 § 1 pkt 1 jak i z pkt 2 k.p.c. W uchwale Sądu Najwyższego z dnia 5 listopada 2014 r., III CZP 76/14, OSNC 2015, nr 7-8, poz. 86, przyjęto bowiem, że wierzytelność jest wymagalna w rozumieniu art. 498 § 1 k.c. w terminie wynikającym z art. 455 k.c. Kwestia podniesiona w skardze kasacyjnej nie wymagała zatem wyjaśnienia w kolejnym orzeczeniu Sądu Najwyższego.We wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, skarżący powołał się również na oczywistą zasadność skargi.

Oparcie wniosku na przesłance oczywistej zasadności skargi wymaga wykazania przez skarżącego niewątpliwej, widocznej na pierwszy rzut oka (prima facie) bez konieczności pogłębionej analizy zaskarżonego orzeczenia, sprzeczności przyjętej przez Sąd drugiej instancji wykładni lub zastosowania prawa materialnego lub procesowego z brzmieniem przepisów lub powszechnie przyjętymi regułami interpretacji (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 22 stycznia 2008 r., I UK 218/07, niepubl., z dnia 26 lutego 2008 r., II UK 317/07, niepubl., z dnia 9 maja 2008 r., II PK 11/08, niepubl., z dnia 21 maja 2008 r., I UK 11/08, niepubl. oraz z dnia 9 czerwca 2008 r., II UK 38/08, niepubl.).

Skarżący nie przedstawił jednak wywodu prawnego przekonującego o widocznej prima vista wadliwości zaskarżonego orzeczenia.Z przytoczonych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do merytorycznego rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.). jw