Cassation appeal dismissed for lack of legal issue and lack of legal interest in appeal points.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the cassation appeal in part regarding specific points due to a lack of legal interest and in part regarding the main claim because the appellant failed to demonstrate a significant legal issue. The appellant's argument relied on a specific statutory ground but did not prove that the lower court's application of law was obvious or legally erroneous. Consequently, the appeal was rejected for those points, while the remainder was not accepted for review, and the appellant was ordered to pay the costs.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3984 § 2 k.p.c.; Art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.; Art. 3986 § 3 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.; Art. 108 § 1 k.p.c. A cassation appeal requires proof of a significant legal issue or obvious legal error; if these prerequisites are not met, the appeal is rejected, and if the appeal lacks legal interest, it is dismissed.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt II CSK 40/11
POSTANOWIENIE
Dnia 7 lipca 2011 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Henryk Pietrzkowski
w sprawie z powództwa F. V.
przeciwko A. H.
o zapłatę,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 7 lipca 2011 r.,
na skutek skargi kasacyjnej pozwanej
od wyroku Sądu Apelacyjnego
z dnia 14 lipca 2010 r.,
1.
2. odrzuca skargę kasacyjną w części dotyczącej pkt I. 2.
oraz pkt II zaskarżonego wyroku, a w pozostałym
zakresie odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do
rozpoznania
zasądza od pozwanej na rzecz powoda kwotę 2700 (dwa
tysiące siedemset) zł tytułem zwrotu kosztów
postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Określone w art. 3984 § 2 k.p.c. wymaganie uzasadnienia w skardze
kasacyjnej wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania zostaje spełnione, jeśli skarżący
wykaże, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba
wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących
rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub
skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego
w art. 3984 § 2 k.p.c. może być zatem osiągnięty jedynie przez powołanie
i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą
mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do
rozpoznania. Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć
rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do
rozpoznania.
Pełnomocnik pozwanej A. H. w skardze kasacyjnej wniesionej od wyroku
Sądu Apelacyjnego z dnia 14 lipca 2010 r. wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania
oparł na przesłance wskazanej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. Szczegółowa analiza
uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie pozwala na
stwierdzenie, że powołana przesłanka została wykazana.
Powołując się na oczywistą zasadność skargi kasacyjnej jako przesłankę
wniosku o jej przyjęcie do rozpoznania, skarżący powinien wykazać, że popełnione
przy ferowaniu zaskarżonego wyroku uchybienia w zakresie stosowania prawa
miały kwalifikowany charakter i nie podlegały różnym ocenom, były więc
dostrzegalne w sposób oczywisty dla przeciętnego prawnika (por. m.in.
postanowienie SN z dnia 12 grudnia 2000, V CKN 1780/00, OSNC 2001, nr 3,
poz. 52, postanowienie SN z dnia z 22 marca 2001 r., V CZ 131/00, OSNC 2001,
nr 10, poz.156). Takich okoliczności skarżąca nie wykazała.
Z przytoczonych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do
rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).
W zakresie, w którym zaskarżono wyrok Sąd Apelacyjnego w punkcie I.2
oraz II skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu z powodu braku interesu prawnego
do wniesienia środka zaskarżenia (art. 3986 § 3 k.p.c.).
Na wniosek powoda zawarty w odpowiedzi na skargę kasacyjną Sąd
Najwyższy orzekł o kosztach postępowania kasacyjnego na podstawie art. 108 § 1
k.p.c. w zw. z art. 98 § 1 i 3 oraz art. 99 k.p.c. w zw. z art. 398 21 w zw. z art. 391 § 1
k.p.c.