Supreme Court dismisses cassation appeal for failure to substantiate legal grounds under Civil Procedure Code.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's cassation appeal against a lower court judgment regarding real estate and spatial planning laws. The appellant argued that significant legal issues existed requiring interpretation of specific statutes, but the Court found the submission insufficient. The decision was based on the procedural requirement to explicitly identify and argue a specific legal question or interpretative doubt to justify cassation review.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.; art. 3989 k.p.c.: A cassation petition must contain a separate, detailed legal argumentation identifying a specific legal issue or serious interpretative doubt; mere assertion of such issues without concrete reasoning is insufficient.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt II CSK 40/07
POSTANOWIENIE
Dnia 8 marca 2007 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
Prezes SN Tadeusz Ereciński
w sprawie z powództwa "K." Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, M.S.
i Z.S.
przeciwko Gminie D.
o ustalenie,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 8 marca 2007 r.,
na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej
od wyroku Sądu Apelacyjnego
z dnia 22 marca 2006 r., sygn. akt [...],
odrzuca skargę kasacyjną oraz zasądza od strony pozwanej na
rzecz "K." Spółki z o. o., a także M. i Z.S. (solidarnie) po 1800
(tysiąc osiemset) zł z tytułu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 22 marca 2006 r. Sąd Apelacyjny oddalił apelację
pozwanej od wyroku Sądu Okręgowego w P.
W skardze kasacyjnej pozwana zarzuciła naruszenie prawa materialnego
– art. 109 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce
nieruchomościami w zw. z art. 66 ust. 2, art. 42 ust. 1, art. 46a i 47 ustawy z dnia
7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym oraz w zw. z art. 6 i 7 k.p.a.
i wnosiła o uchylenie wyroków Sądów obu instancji i przekazanie sprawy do
ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu ewentualnie o uchylenie wyroków
Sądów obu instancji i orzeczenie co do istoty przez oddalenie powództwa.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c., skarga kasacyjna powinna zawierać
wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania i jego uzasadnienie. Wymaganie to
związane jest z instytucją tzw. przedsądu, uregulowaną w art. 3989 k.p.c., a jego
spełnienie polega na wskazaniu, że w sprawie występuje istotne zagadnienie
prawne lub, że istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących
poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów lub,
że zachodzi nieważność postępowania lub, że skarga kasacyjna jest oczywiście
uzasadniona. W uzasadnieniu wniosku należy przedstawić odrębną, pogłębioną
argumentację
prawną
wskazującą
na
zaistnienie
powołanej
okoliczności
uzasadniającej przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania (por. uzasadnienie
uchwały Połączonych Izb – Izby Administracyjnej, Pracy i Ubezpieczeń
Społecznych oraz Izby Cywilnej Sądu Najwyższego z dnia 17 grudnia 2002 r.,
III CZP 72/02, OSNC 2003, nr 7-8, poz. 92, postanowienia Sądu Najwyższego
z dnia 17 października 2001 r., III CZ 98/01, OSNC 2002, nr 5, poz. 71, z dnia
30 maja 2001 r., III CZ 36/01, OSNC 2002, nr 2, poz. 22, z dnia 10 maja 2001 r.,
II CZ 35/01, OSNC 2002, nr 1, poz. 11, z dnia 11 stycznia 2002 r., III CKN 570/01,
OSNC 2002, nr 12, poz. 151).
Obowiązek ten nie został spełniony.
Skarżąca, wnosząc o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania,
wskazała, że "w sprawie występują istotne zagadnienia prawne wymagające,
wobec zaistniałych wątpliwości wykładni przepisów, pozwalającej na ustalenie
kryteriów uznania wskazanych w niniejszej skardze decyzji za decyzję
o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu i dokonania w tym zakresie
wykładni art. 66 ust. 2, art. 42 ust. 1, art. 46a i 47 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r.
o zagospodarowaniu przestrzennym".
Jak wyjaśniono w orzecznictwie Sądu Najwyższego na tle art. 393 § 1 pkt
1 k.p.c. przedstawienie okoliczności, uzasadniających rozpoznanie kasacji ze
względu na występujące w sprawie istotne zagadnienie prawne, polega na
sformułowaniu tego zagadnienia i wskazaniu argumentów, które prowadzą do
rozbieżnych ocen. Konieczne jest wyjaśnienie, jakie zagadnienie prawne
występuje w sprawie i dlaczego jest ono istotne, albo określenie, które przepisy
wymagają wykładni Sądu Najwyższego, ze wskazaniem, na czym polegają
związane z tym poważne wątpliwości, lub z przedstawieniem rozbieżności
występujących w orzecznictwie sądów (por. np. postanowienia z dnia 10 maja
2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002, nr 1, poz. 11 i z dnia 11 stycznia 2002 r.,
III CKN 570/01, OSNC 2002, nr 12, poz. 151). Pogląd ten pozostaje aktualny po
wejściu w życie przepisów o skardze kasacyjnej.
Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu (art. 398 6 § 3
k.p.c.). O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono stosownie do art. 98 § 1
w zw. z art. 391 § 1 i art. 39319 k.p.c.