Supreme Court dismisses appeal as no legal interpretation issue exists regarding the specific civil procedure article.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland rejected the appellant's cassation appeal, refusing to accept it for review. The appellant argued that the lower court's decision required a new interpretation of Article 6268 § 2 of the Code of Civil Procedure, claiming existing case law was controversial. The court determined that the established judicial interpretation of this provision was consistent and not subject to revision, thus finding no legal issue warranting Supreme Court intervention.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 6268 § 2 k.p.c.: The Supreme Court will not accept a cassation appeal based on the need for legal interpretation unless there is a lack of uniform case law or the existing interpretation is controversial.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt II CSK 396/15 POSTANOWIENIE Dnia 14 stycznia 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Zawada w sprawie z wniosku M. […] Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w B.przy uczestnictwie Syndyka masy upadłości Zakładu […] P.. […] Spółki jawnej w upadłości likwidacyjnej w B., Skarbu Państwa - Naczelnika Urzędu Skarbowego w R., Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w W. Oddział w O., A. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w U., Banku […] Spółki Akcyjnej w W. (następca […] Banku Spółki Akcyjnej w W.), A.
Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w K. i Z. K.o wpis własności i wykreślenie wpisów w działach III i IV,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 14 stycznia 2016 r.,na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy od postanowienia Sądu Okręgowego w P.z dnia 21 października 2014 r., sygn. akt XV Ca […], 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2) zasądza od wnioskodawcy na rzecz uczestnika A. Spółki z o.o. kwotę 120 (sto dwadzieścia) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Według art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Przepis ten pozostaje w zgodzie z zaleceniami Rady Europy zezwalającymi na wprowadzanie środków ograniczających dostęp do sądu najwyższego szczebla.Wnioskodawca zarzucił zaskarżonemu postanowieniu naruszenie art. 6262 § 3, art. 6268 § 2, art. 6269, art. 208 § 1 pkt 5 w związku z art. 391 § 1 i art. 13 § 2 k.p.c., naruszenie art. 229 w związku z art. 13 § 2 k.p.c. oraz naruszenie art. 31 ust. 1 u.k.w.h.Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania uzasadnił potrzebą wykładni budzącego jego zdaniem poważne wątpliwości przepisu art. 6268 § 2 k.p.c.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Potrzeba wykładni, o której mowa w art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c., występuje wtedy, gdy w odniesieniu do określonych przepisów brak jednolitej lub utrwalonej judykatury albo gdy przyjęta w orzecznictwie wykładnia jest kontrowersyjna. Skarżący powinien przytoczyć argumenty przemawiające za ujednoliceniem lub zmianą dotychczasowej wykładni (por. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13 stycznia 2015 r., V CSK 353/14).Wniosek skarżącego powołujący się na potrzebę wykładni art. 6268 § 2 k.p.c. nie spełnia wskazanych wymagań.
Co do przyjmowanej w orzecznictwie wykładni art. 6268 § 2 k.p.c. zob. np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 9 kwietnia 2015 r., II CSK 384/14, 8 października 2014 r., II CSK 54/14 i 25 września 2014 r., II CSK 722/13. Zaskarżone postanowienie pozostaje w zgodzie z tą wykładnią, a w skardze kasacyjnej na to postanowienie brak argumentów mogących uzasadniać ponowne podjęcie przez Sąd Najwyższy wykładni art. 6268 § 2 k.p.c.Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej powoda do rozpoznania, a o kosztach postępowania kasacyjnego rozstrzygnął zgodnie z art. 520 § 3 k.p.c. w związku z § 7 pkt 5 i § 12 ust. 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowione z urzędu (Dz.
U. 2013.490) w związku z § 21 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. 2015.1804). l.n