Legislator Case Law & Legislation
II CSK 385/19 AI generated

Supreme Court dismisses cassation appeal regarding land registry entry interpretation and ownership transfer validity.

Case Number II CSK 385/19
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court rejected the cassation appeal filed by the applicant against the lower court's refusal to register a land registry entry. The applicant argued that a 1987 court decision should be interpreted to establish ownership, despite the city's 1991 municipalization decision being the actual basis for current title. The court held that such errors must be corrected through specific appeal mechanisms or civil litigation, not by reinterpreting documents in a new registration proceeding. Consequently, the appeal was dismissed as it lacked the necessary public law significance required for cassation review.

Legislator headnote

AI generated

Art. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is inadmissible if it does not raise a significant legal issue of general importance or precedential value, particularly when the correct remedy for correcting registry errors lies in specific appeal procedures or civil litigation rather than reinterpretation of past documents.

Keywords

AI generated
cassation appeal admissibility land registry entry correction interpretation of court decisions ownership vs usufruct rights municipalization decision validity

Cited Legislation

AI generated
art. 3989 § 1 k.p.c.
352 k.p.c.Z tych względów, na podstawie art. 3989 § 2 w związku z art.
art. 3989 § 2 k.p.c.
352 k.p.c.Z tych względów, na podstawie art. 3989 § 2 w związku z art.
art. 13 § 2 k.p.c.
3989 § 2 w związku z art. 13 § 2 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji.aj
art. 352 k.p.c.
Wskazał również na potrzebę wykładni art. 352 w związku z art.
art. 365 k.p.c.
352 w związku z art. 365 k.p.c. w postulowanym w skardze kasacyjnej kontekście.Jedynie ubocznie należało zauważyć, że postanowienie, w którym sąd pierwszej instancji dokonał wykładni orzeczenia, podlega zaskarżeniu zażaleniem (art.
art. 51 u.k.w.h.
55 w związku z art. 51 u.k.w.h. w pierwotnym brzmieniu), jeżeli w ocenie skarżącego wpis ten był nieprawidłowy, względnie, jeżeli spełnione są ku temu warunki, w drodze procesu cywilnego (art.
art. 55 u.k.w.h.
art. 55 w związku z art.
art. 3989 § 1 k.p.c
352 k.p.c.Z tych względów, na podstawie art. 3989 § 2 w związku z art.
art. 3984 § 2 k.p.c
W powiązaniu z art. 3984 § 2 k.p.c.
art. 365 § 1 k.p.c
352 w związku z art. 365 § 1 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II CSK 385/19 POSTANOWIENIE Dnia 22 listopada 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Paweł Grzegorczyk w sprawie z wniosku E. D.‎o wykreślenie z księgi wieczystej (…) wpisów dotyczących użytkowania wieczystego i wpis prawa własności na rzecz wnioskodawcy,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 22 listopada 2019 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy od postanowienia Sądu Okręgowego w G.‎z dnia 11 kwietnia 2019 r., sygn. akt V Ca (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Przepis ten odpowiada charakterowi skargi kasacyjnej, jako nadzwyczajnego środka zaskarżenia, o dominującym publicznoprawnym charakterze, przysługującego od orzeczeń wydanych po przeprowadzeniu dwuinstancyjnego postępowania sądowego, w którym sąd pierwszej i drugiej instancji dysponuje pełną kognicją w zakresie faktów i dowodów.

W powiązaniu z art. 3984 § 2 k.p.c. oznacza to, że w skardze kasacyjnej nieodzowne jest powołanie i uzasadnienie okoliczności o charakterze publicznoprawnym, które stanowią wyłączną podstawę oceny pod kątem przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.Wnosząc o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania wnioskodawca E. D. powołał się na występowanie w sprawie istotnych zagadnień prawnych związanych z zakresem dopuszczalnej oceny w postępowaniu o wpis do księgi wieczystej treści prawomocnego postanowienia sądu przysądzającego na własność nieruchomość będącą przedmiotem użytkowania wieczystego oraz z dopuszczalnością wystąpienia w postępowaniu wieczystoksięgowym o wykładnię takiego postanowienia i uwzględnienia dokonanej wykładni, a w konsekwencji rozstrzygnięcia na podstawie dokumentu, który nie został dołączony do wniosku o wpis.

Wskazał również na potrzebę wykładni art. 352 w związku z art. 365 § 1 k.p.c. ze względu na wątpliwości związane z określeniem zakresu mocy wiążącej prawomocnego postanowienia sądu w przedmiocie wykładni orzeczenia, w zakresie przekraczającym wyjaśnienie jego treści i powstałych wątpliwości.Powołanie się w skardze kasacyjnej na istotne zagadnienie prawne (art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.) wymaga sformułowania problemu prawnego i uzasadnienia, że ma on znaczenie dla rozwoju prawa lub precedensowy charakter. Problem ten powinien odnosić się do konkretnych, powołanych we wniosku przepisów prawa, zostać ujęty w sposób abstrakcyjny, tak, aby jego rozstrzygnięcie mogło uzyskać ogólniejsze znaczenie, a zarazem odpowiadać ustalonemu stanowi faktycznemu sprawy.

Konieczne jest przy tym wskazanie argumentów, które prowadzą do jego rozbieżnych ocen i możliwych wariantów interpretacyjnych (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002, nr 1, poz. 11, z dnia 11 stycznia 2002 r., III CKN 570/01, OSNC 2002, nr 12, poz. 151, ‎z dnia 13 lipca 2007 r. III CSK 180/07, niepubl., z dnia 10 kwietnia 2014 r., IV CSK 623/13, niepubl., z dnia 2 grudnia 2014 r., II CSK 376/14, niepubl., i z dnia 9 kwietnia 2015 r., V CSK 547/14, niepubl.).Bliższa analiza wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie pozwalała uznać, że przytoczone w nim zagadnienia czynią zadość tym wymaganiom.

Zagadnienia te zostały sformułowane w sposób kazuistyczny, wyłącznie pod kątem szczególnej sytuacji, która wystąpiła w okolicznościach sprawy rozstrzygniętej zaskarżonym postanowieniem, a ponadto - z punktu widzenia okoliczności sprawy - nie posiadały one waloru „istotności".Sąd Okręgowy poczynił wprawdzie szerokie rozważania co do charakteru prawa nabytego przez wnioskodawcę w toku postępowania egzekucyjnego na mocy postanowienia Sądu Rejonowego w G. z dnia 7 lipca 1987 r., niemniej jednak, mając na względzie przedmiot postępowania wieczystoksięgowego, najistotniejsze było to - na co zwrócono uwagę w końcowej części uzasadnienia zaskarżonego postanowienia - że tabularnym właścicielem nieruchomości jest obecnie Miasto G., a podstawą wpisu tego podmiotu, jako właściciela, jest decyzja komunalizacyjna wydana w 1991 r., a zatem później niż data egzekucyjnego nabycia, na które powoływał się wnioskodawca.

Uwzględnienie wniosku o wpis do księgi wieczystej wymaga tymczasem wykazania dokumentem, że nastąpiła zmiana stanu prawnego w zestawieniu ze stanem ujawnionym w księdze wieczystej. Przedstawione przez wnioskodawcę postanowienie Sądu Rejonowego w G. z dnia 7 lipca 1987 r. nie mogło służyć wykazaniu takiej zmiany, ponieważ, nawet gdyby przyjąć, że jego treść jest zgodna z intencją skarżącego, zostało wydane wcześniej niż decyzja stanowiąca podstawę wpisu w księdze wieczystej obecnego właściciela, a ponadto zostało ono skonsumowane jako podstawa wpisu wnioskodawcy w charakterze użytkownika wieczystego.W istocie zatem wnioskodawca, powołując się na to postanowienie, dążył do wykazania, że na skutek błędów ze strony organów prowadzących księgę wieczystą stan prawny ujawniony w księdze jest nieprawidłowy, ponieważ przysługuje mu prawo innej treści, niż wpisane w księdze prawo użytkowania wieczystego.

Okoliczności takie powinny być jednak wykazywane w drodze środków zaskarżenia przysługujących od wpisu w księdze wieczystej (por. art. 55 w związku z art. 51 u.k.w.h. w pierwotnym brzmieniu), jeżeli w ocenie skarżącego wpis ten był nieprawidłowy, względnie, jeżeli spełnione są ku temu warunki, w drodze procesu cywilnego (art. 10 u.k.w.h.), nie zaś w ramach ponownego postępowania o wpis w księdze wieczystej.W tym stanie rzeczy nie można było także uznać, by w okolicznościach sprawy zachodziła potrzeba wykładni art. 352 w związku z art. 365 k.p.c. w postulowanym w skardze kasacyjnej kontekście.Jedynie ubocznie należało zauważyć, że postanowienie, w którym sąd pierwszej instancji dokonał wykładni orzeczenia, podlega zaskarżeniu zażaleniem (art. 394 § 1 pkt 8 k.p.c. w brzmieniu poprzedzającym wejście w życie ustawy z dnia 4 lipca 2019 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw, Dz.

U. poz. 1469; obecnie art. 3941a § 1 pkt 8 k.p.c.), które może być m.in. oparte na twierdzeniu, że sąd wyszedł poza dopuszczalne granice wykładni. Po uzyskaniu skutków procesowych postanowienie obejmujące wykładnię tworzy natomiast, wraz z orzeczeniem, którego dotyczy, integralną całość, co oznacza, że w obrocie prawnym orzeczenie to musi być rozumiane w taki sposób, jak wynika z postanowienia, którego przedmiotem jest wykładnia tego orzeczenia (por. uzasadnienie wyroku Sądu Najwyższego z dnia 17 września 1993 r., II CRN 96/93, OSNCP 1994, nr 9, poz. 180).

Nie ma w szczególności żadnych podstaw, by postanowienie takie, gdy uzyskało prawomocność na skutek oddalenia zażalenia, uważać za „bezskuteczne" z tego powodu, że mimo oddalenia zażalenia strona postępowania podtrzymuje swoje stanowisko, według którego doszło do wyjścia poza granice dopuszczalnej wykładni w rozumieniu art. 352 k.p.c.Z tych względów, na podstawie art. 3989 § 2 w związku z art. 13 § 2 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji.aj