Supreme Court dismisses cassation appeal on servitude prescription as no legal issue or precedent conflict exists.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal filed by R. W. and J. W. against the lower court's ruling on the establishment of a transmission servitude. The appellants argued that the prescription of such a servitude raised significant legal issues and conflicting case law, but the court found no such doubts or inconsistencies in its own jurisprudence. Consequently, the appeal was rejected because it failed to meet the statutory requirements for admissibility under the Code of Civil Procedure.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 k.p.c.; The Supreme Court must reject a cassation appeal if it does not raise a significant legal issue, create serious doubts in legal interpretation, or reveal inconsistencies in judicial precedent.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt II CSK 385/16 POSTANOWIENIE Dnia 21 grudnia 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Strzelczyk w sprawie z wniosku R. W. i J. W. przy uczestnictwie P. Spółki Akcyjnej w K. Gminy S. o ustanowienie służebności przesyłu,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 21 grudnia 2016 r.,na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawców od postanowienia Sądu Okręgowego w G. z dnia 9 lutego 2016 r., sygn. akt V Ca (…), 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2) zasądza od wnioskodawców na rzecz uczestnika P. Spółki Akcyjnej w K. kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.W sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek uzasadniających przyjęcie wniesionej skargi kasacyjnej do rozpoznania. Skarżący opierają wniosek o przyjęcie skargi na występowaniu wielu wymienionych w nim zagadnień prawnych związanych z zasiedzeniem służebności odpowiadającej swej treścią służebności przesyłu.Stanowiska skarżących nie sposób jednak podzielić.
Mimo, że podkreślili w skardze, iż powołane przez nich zagadnienia wywołują także wątpliwości w orzecznictwie, to nie wykazali w żaden sposób tych wątpliwości czy rozbieżności orzeczniczych. W szczególności w orzecznictwie Sądu Najwyższego nie budzi wątpliwości dopuszczalność zasiedzenia służebności także w okresie, w którym kodeks cywilny wyraźnie nie regulował takiej instytucji (uchwała SN z 8 października 2008 r., III CZP 89/08, Biuletyn SN 2008, nr 10, poz. 7). Nie budzi także wątpliwości sama możliwość doliczenia przez posiadacza czasu posiadania przez jego poprzednika prawnego (uchwała SN z 23 maja 2013 r., III CZP 18/13, OSNC 2013, nr 12, poz. 139).
Skarżący nie dostrzega także, że nie może być uznane za istotne zagadnienie dotyczące potrzeby wskazania nieruchomości władnącej w razie uwzględnienia zarzutu zasiedzenia służebności, gdyż w przypadku służebności przesyłu nie chodzi o przynależność urządzeń do innego gruntu ale do określonego przedsiębiorstwa przesyłowego.Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 1 k.p.c. a contrario).O kosztach postępowania kasacyjnego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 520 § 2 w zw. z art. 13 § 2, art. 108 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c.jw