Supreme Court dismisses cassation appeal as no legal issue warrants interpretation or clear error exists.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal against a lower court's ruling on the prescription of a servitude of passage. The appellant argued that legal interpretation was needed regarding whether the prescription period included time before the relevant statute entered into force, but the Court noted this issue was already clarified in a 2013 precedent. Furthermore, the Court found no clear error in the lower court's decision to rule on the servitude of passage when the underlying claim concerned a servitude of land with identical content, as both relate to the same legal right.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 k.p.c.; The Supreme Court may only accept a cassation appeal if a significant legal issue exists or the lower court committed a clear error; mere disagreement with the interpretation of a statute or the lack of a specific legal provision does not justify admission, especially when the matter has already been settled by prior precedent.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt II CSK 360/19 POSTANOWIENIE Dnia 16 stycznia 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Pietrzykowski w sprawie z wniosku P. Spółki Akcyjnej z siedzibą w K. przy uczestnictwie R. P. o zasiedzenie,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 stycznia 2020 r.,na skutek skargi kasacyjnej uczestnika postępowania od postanowienia Sądu Okręgowego w P. z dnia 4 marca 2019 r., sygn. akt XV Ca (…), 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. zasądza od uczestnika na rzecz wnioskodawczyni kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W niniejszej sprawie uczestnik postępowania wniósł skargę kasacyjną, a dla uzasadnienia wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania powołał się na oczywistą zasadność skargi i na występowanie na tle tej sprawy potrzeby wykładni przepisów budzących wątpliwości.
Potrzeba wykładni przepisów ma wynikać z rozbieżności w judykaturze i doktrynie co do tego, czy do okresu potrzebnego do zasiedzenia służebności przesyłu można doliczyć okres sprzed czasu wprowadzenia do systemu prawnego tej instytucji prawnej, jeśli wtedy wykonywana była służebność gruntowa o treści służebności przesyłu. Zgodzić się trzeba, że rzeczywiście na tym tle zarysowały się wątpliwości w orzecznictwie i doktrynie. Jednakże zostały już one wyjaśnione w uchwale Sądu Najwyższego z dnia 22 maja 2013 r., III CZP 18/13 (OSNC 2013, nr 12, poz. 139), a po jej wydaniu nie przedstawiono argumentów, które podważałyby zajęte tam stanowisko.
W szczególności nie wydaje się trafne podnoszenie, że mający zastosowanie przepis jest sprzeczny z Konstytucją, gdyż takiej sprzeczności sąd orzekający nie widzi, a bez znaczenia jest zawisłość tej kwestii przed Trybunałem Konstytucyjnym (SK 18/18). Ponadto skarga nie jest oczywiście uzasadniona. Po pierwsze, co do tej samej kwestii nie można skutecznie w skardze argumentować, że przemawia ona zarówno za oczywistą zasadnością skargi, jak i za potrzebą wykładni przepisów budzących wątpliwości - nie ma zatem oczywistej zasadności w tym, że sąd meriti doliczył do okresu zasiedzenia służebności przesyłu czas sprzed wejścia w życie przepisów dotyczących tej instytucji.
Poza tym nie zachodzi oczywista zasadność skargi ze względu na to, że sąd orzekł o zasiedzeniu służebności przesyłu, podczas gdy wniosek wszczynający tę sprawę dotyczył zasiedzenie służebności gruntowej o treści tożsamej ze służebnością przesyłu - jak to bowiem sąd wyjaśnił, chodziło o to samo prawo, więc nie ma orzekania o czymś, czego nie domagał się wnioskodawca. Żadne inne względy nie dowodzą też, aby sąd w sposób oczywiście nieprawidłowy wyłożył albo zastosował prawo.W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania. jw