Supreme Court dismisses cassation appeal on overpayment claim, ruling no legal interpretation needed.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal filed by a joint-stock company against the Ministry of National Defense regarding an overpayment dispute. The appellant argued that complex legal issues required interpretation of civil procedure and civil code provisions, but the court found no such necessity. Since the court established the payment constituted unjust enrichment, it deemed the specific legal questions raised by the appellant irrelevant to the final decision.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 414 k.c.; Art. 278 § 1 k.p.c.; Art. 232 k.p.c.: The Supreme Court rejects a cassation appeal if the lower court's decision is based on established facts without requiring interpretation of legal provisions or resolving conflicting case law.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt II CSK 359/15 POSTANOWIENIE Dnia 18 grudnia 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Zawada w sprawie z powództwa Skarbu Państwa - Ministra Obrony Narodowej - Rejonowego Zarządu Infrastruktury w Szczecinieprzeciwko P. spółki jawnej w S.o zapłatę, i z powództwa wzajemnego P. Spółki jawnej w S. przeciwko Skarbowi Państwa - Ministrowi Obrony Narodowej - Rejonowemu Zarządowi Infrastruktury w Szczecinie o zapłatęna posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 18 grudnia 2015 r.,na skutek skargi kasacyjnej pozwanej - powódki wzajemnej od wyroku Sądu Apelacyjnego w Szczeciniez dnia 4 lipca 2014 r., sygn. akt I ACa 782/12, 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2) zasądza od P. Spółki jawnej w S. na rzecz Skarbu Państwa - Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa kwotę 3600 (trzy tysiące sześćset) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, 3) przyznaje radcy prawnemu J.
W. od Skarbu Państwa - Sądu Apelacyjnego w Szczecinie kwotę 3600 (trzy tysiące sześćset) zł, powiększoną o należny podatek od towarów i usług, tytułem zwrotu kosztów pomocy prawnej udzielonej pozwanej - powódce wzajemnej w postępowaniu kasacyjnym.
UZASADNIENIE
Według art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Przepis ten pozostaje w zgodzie z zaleceniami Rady Europy zezwalającymi na wprowadzanie środków ograniczających dostęp do sądu najwyższego szczebla.Pozwana – powódka wzajemna zarzuciła zaskarżonemu wyrokowi naruszenie – w różnych układach i powiązaniach - art. 162, 217 § 1 i 3, art. 227, 231 zdanie drugie, art. 278 § 1, art. 286 i 391 § 1 k.p.c. oraz art. 6, 58 § 1 i 3, art. 65, 117 § 2, art. 3531, 405, 410 § 1, art. 411 pkt 1, art. 414 i 491 § 1 k.c.Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania uzasadniła potrzebą wykładni: - art. 414 k.c. w zakresie dotyczącym dopuszczalności zbiegu roszczeń z tytułu bezpodstawnego wzbogacenia z roszczeniami z tytułu odpowiedzialności odszkodowawczej,- art. 278 § 1 k.p.c. w zakresie dotyczącym dopuszczalności oparcia wniosków opinii instytutu naukowego na założeniach i szacunkach biegłych,- art. 232 zdanie drugie k.p.c. w zakresie dotyczącym dopuszczalności dowodu z urzędu, gdy przeprowadzenie dowodu jest niezbędne do prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Wobec ustalenia, że strona powodowa dokonała nadpłaty, nie ma potrzeby podejmowania kwestii dopuszczalności zbiegu roszczeń z tytułu bezpodstawnego wzbogacenia z roszczeniami z tytułu odpowiedzialności odszkodowawczej kontraktowej. W świetle tego ustalenia, zapłata strony powodowej w zakresie objętym żądaniem pozwu mogła być kwalifikowana jedynie jako świadczenie nienależne. Nie została także wykazana w okolicznościach sprawy potrzeba wykładni art. 278 § 1 i art. 232 zdanie drugie k.p.c. w kontekście powstających co do nich poważnych wątpliwości lub rozbieżności w orzecznictwie sądów.
Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, a o kosztach postępowania kasacyjnego rozstrzygnął zgodnie z art. 98 w związku z art. 108 § 1 i art. 39821 k.p.c. oraz w związku z art. 11 ust. 3 ustawy z dnia 8 lipca 2005 r. o Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa (Dz.U.2013.1150 ze zm.) i art. 99 k.p.c. oraz § 6 pkt 7 i § 13 ust. 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.
U. 2013.461).Podstawę orzeczenia o kosztach pomocy prawnej udzielonej pozwanej – powódce wzajemnej z urzędu w postępowaniu kasacyjnym stanowiły przepisy § 2 ust. 3, § 6 pkt 7, § 12 ust. 4, § 15 i 16 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowione z urzędu (Dz. U. 2013.490).