Legislator Case Law & Legislation
II CSK 353/16 AI generated

Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of legal issue or obvious merit under Civil Procedure Code.

Case Number II CSK 353/16
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal filed by E. J. and S. J. against a lower court's decision on establishing a servitude. The applicants argued for a different interpretation of civil code provisions regarding the servitude, but the court found their arguments insufficient to meet the statutory requirements for cassation review. The court ruled that the applicants failed to demonstrate an important legal issue, a need for interpretation, or obvious merit in their claim.

Legislator headnote

AI generated

Art. 3984 § 2 k.p.c.; Art. 3989 § 1 k.p.c.: A cassation appeal is admissible only if the applicant demonstrates an important legal issue, a need for interpretation of laws, a divergence in case law, procedural invalidity, or obvious merit.

Keywords

AI generated
cassation appeal admissibility important legal issue divergence in case law obvious merit requirement Civil Procedure Code servitude establishment interpretation of civil code

Cited Legislation

AI generated
Art. 3984 § 2 k.p.c.
Określone w art. 3984 § 2 k.p.c.
Art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.
Sformułowane w ujęciu strony skarżącej zagadnienie nie odpowiada wymaganiu przewidzianemu w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. Sprowadza się ono do sformułowania na s.
Art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.
Również przesłanka, o której mowa w art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. nie została wykazana.
Art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
Skarżący nie przekonali zatem o spełnieniu także wymienionej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. przesłanki.Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art.
Art. 3989 § 2 k.p.c.
przesłanki.Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c. w zw.
Art. 13 § 2 k.p.c.
z art. 13 § 2 k.p.c.).O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art.
Art. 520 § 2 k.p.c.
13 § 2 k.p.c.).O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 520 § 2 k.p.c. oraz § 5 pkt 3 i § 10 ust.
art. 3984 § 2 k.p.c
Określone w art. 3984 § 2 k.p.c.
art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c
Sformułowane w ujęciu strony skarżącej zagadnienie nie odpowiada wymaganiu przewidzianemu w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.
art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c
Również przesłanka, o której mowa w art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
postanowienie Sądu Najwyższy z dnia 14 lipca 2005 r., III CZ 61/05, OSNC 2006, nr 4, poz. 75

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II CSK 353/16 POSTANOWIENIE Dnia 15 grudnia 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Kwaśniewski w sprawie z wniosku E. J. i S. J.‎przy uczestnictwie P. Spółki Akcyjnej w K. o ustanowienie służebności przesyłu,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 15 grudnia 2016 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawców od postanowienia Sądu Okręgowego w K. ‎z dnia 30 grudnia 2015 r., sygn. akt I Ca (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądza od wnioskodawców na rzecz uczestnika kwotę 240zł (dwieście czterdzieści złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Określone w art. 3984 § 2 k.p.c. wymaganie uzasadnienia w skardze kasacyjnej wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania zostaje spełnione, jeśli skarżący wykaże, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. - zważywszy zwłaszcza, że zaskarżone orzeczenie cechuje się prawomocnością - może być zatem osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania.

Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.We wniesionej przez wnioskodawców skardze kasacyjnej wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania oparty został na przesłankach wskazanych w art. 3989 § 1 pkt 1, 2 i 4 k.p.c. Sformułowane w ujęciu strony skarżącej zagadnienie nie odpowiada wymaganiu przewidzianemu w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. Sprowadza się ono do sformułowania na s. 3 pytania, obszernie uzasadnionego na s. 4-14, o rezultaty aprobowanej przez skarżących wykładni, innej aniżeli nieaprobowana przez nich wykładnia przyjęta w judykatach Sądu Najwyższego.

Tak sformułowanego i uzasadnionego pytania nie można uznać za równoznaczne z wykazaniem wystąpienia istotnego zagadnienia prawnego. Również przesłanka, o której mowa w art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. nie została wykazana. Skarżący nie wskazali bowiem przyczyny, dla której zachodzi potrzeba dokonania wykładni przepisów art. 292 k.c. w zw. z art. 172 k.c. i art. 285 § 2 k.c. ani też - poza gołosłownym stwierdzeniem - nie wyjaśnili, na czym polega ewentualna rozbieżność w orzecznictwie sądów co do wykładni powyższych przepisów.

Skarżący wręcz przyznali istnienie ukształtowanej linii orzecznictwa Sądu Najwyższego, której nie aprobują, co jednak nie dowodzi zaistnienia przesłanki określonej w art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. Ponieważ skarżący także twierdzą że ich skarga jest oczywiście uzasadniona, powinni przedstawić argumentację prawną, wyjaśniającą w czym ta oczywistość się wyraża oraz uzasadnić to twierdzenie, przy uwzględnieniu, że „oczywistość" skargi to jej zasadność ewidentna, niewątpliwa, możliwa do stwierdzenia bez głębszej analizy (por. m.in. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 lipca 2005 r., III CZ 61/05, OSNC 2006, nr 4, poz. 75).

Skarga kasacyjna wnioskodawców nie przedstawia tak rozumianego uzasadnienia „oczywistości” skargi, ponieważ ogranicza się do powielania zarzutów wskazujących na rozbieżności interpretacyjne. Skarżący nie przekonali zatem o spełnieniu także wymienionej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. przesłanki.Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.).O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 520 § 2 k.p.c. oraz § 5 pkt 3 i § 10 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. (Dz.U. 2015 r., poz. 1804), stosowanego z mocy § 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. (Dz.U. 2016 r., poz. 1667). jw