Supreme Court dismisses cassation appeal regarding assignee's claim against debtor citing public policy. The appeal is inadmissible as it lacks legal significance. The court rejects the argument that public policy invalidates debt transfer. The appeal is dismissed because the legal issue is not significant. The court finds the argument lacks factual basis. The decision upholds the lower court's ruling. The appeal is rejected due to lack of legal importance.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal filed by the assignee against the debtor. The assignee argued that the debt transfer agreement was void due to a violation of good morals and an attempt to harm creditors, claiming no protection under Article 527 of the Civil Code. The court held that this legal issue was not significant enough to warrant Supreme Court review and was disconnected from the established facts. Consequently, the appeal was rejected as inadmissible under Article 3989 of the Code of Civil Procedure.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 k.p.c.; The Supreme Court may accept a cassation appeal only if a significant legal issue exists; otherwise, the appeal is inadmissible.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt II CSK 352/19 POSTANOWIENIE Dnia 13 października 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Strzelczyk w sprawie z powództwa J. Ł.przeciwko G. P.o zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 13 października 2020 r.,na skutek skargi kasacyjnej pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego w (...)z dnia 29 czerwca 2018 r., sygn. akt I AGa (...), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.W sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek uzasadniających przyjęcie wniesionej skargi kasacyjnej do rozpoznania. Skarżąca opiera wniosek o przyjęcie skargi na występowaniu zagadnienia prawnego sprowadzającego się do kwestii możliwości podnoszenia przez dłużnika nieważności umowy przelewu wierzytelności z powołaniem się na sprzeczność z zasadami współżycia społecznego przez działanie w celu pokrzywdzenia wierzycieli, jeśli dłużnikowi nie przysługuje ochrona z art. 527 k.c.Stanowiska tego nie sposób jednak podzielić.
Przedstawione zagadnienie prawne nie może być uznane za istotne dla rozstrzygnięcia sprawy. Ponadto pozostaje ono bez związku z poczynionymi w sprawie ustaleniami faktycznymi. Jak wynika z treści skargi zmierza ona do wykazania nieważności umowy przelewu z powołaniem się na pozorność umowy i sprzeczność z zasadami współżycia społecznego.Sama skarżąca w uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania wskazuje jednak, że zasadniczo każdy może powoływać się na sprzeczność czynności prawnej z zasadami współżycia społecznego (art. 58 § 2 k.c.).
W związku z tym trudno uznać, że kwestia dopuszczalności powołania się na nieważność cesji z tego powodu przez dłużnika cedowanej wierzytelności stanowi istotne zagadnienie prawne wymagające wypowiedzi Sądu Najwyższego. Skarżąca polemizuje jedynie z poczynionymi w sprawie ustaleniami faktycznymi i kwestią tego, czy doszło do skutecznego wykazania przez nią, że czynność cesji była dokonana sprzecznie z zasadami współżycia społecznego. Pozostaje to jednak poza możliwością kontroli Sądu Najwyższego w postępowaniu kasacyjnym.
Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 1 k.p.c. a contrario). jw