Supreme Court dismisses appeal on inheritance shares, ruling facts require testament interpretation not abstract legal issues.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal against the lower court's decision on inheritance shares. The appellant argued that Article 961 of the Civil Code required a specific interpretation regarding compensation for property outside Poland, claiming the statutory value was unreasonably low compared to the testator's declaration. The court rejected this, stating the case concerned testamentary interpretation to fulfill the testator's will rather than an abstract legal issue requiring Supreme Court review.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 961 k.c.: The Supreme Court will not admit a cassation appeal unless it raises a significant legal issue of general importance, as the case here required interpreting the testator's will to determine inheritance shares, not establishing a new legal rule on compensation values.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt II CSK 352/16 POSTANOWIENIE Dnia 5 stycznia 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marta Romańska w sprawie z wniosku K. N.przy uczestnictwie A. N., E. W., X. N., M. N., A. W., W. W., J. K., E. N., T. N. i Y. N.o stwierdzenie nabycia spadku po J. U. K.oraz otwarcie i ogłoszenie testamentu,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 5 stycznia 2017 r.,na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy od postanowienia Sądu Okręgowego w G.z dnia 10 listopada 2015 r., sygn. akt V Ca […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 k.p.c.). Obowiązkiem skarżącego jest sformułowanie i uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania w nawiązaniu do tych przesłanek (art. 3984 § 2 k.p.c.), gdyż tylko wtedy może być osiągnięty cel wymagań przewidzianych w art. 3984 § 2 k.p.c. Rozstrzygnięcie Sądu Najwyższego w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania wynika z oceny, czy okoliczności powołane przez skarżącego odpowiadają tym, o których jest mowa w art. 3989 § 1 k.p.c.Wnioskodawca wniósł o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania z uwagi na występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego (art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.), „dotyczącego zasad ustalania wysokości udziałów spadkobierców w kontekście przepisu art. 961 k.c. w sytuacji, gdy do spadku wchodzi prawo majątkowe w postaci rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej w oparciu o przepisy ustawy z 8 lipca 2005 r. o realizacji prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U. z 2005 r.
Nr 169, poz. 1418), a wartość tego prawa wynikająca wprost z ustawy jest rażąco niższa od deklaracji spadkodawcy wyrażonej w testamencie”.Przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania w związku z występowaniem w sprawie istotnego zagadnienia prawnego wymaga przedstawienia problemu o charakterze abstrakcyjnym, nierozstrzygniętego w dotychczasowym orzecznictwie i wymagającego pogłębionej wykładni (por. np. postanowienie Sądu Najwyższego z 2 października 2001 r., I PKN 129/01, OSNP 2003, nr 18, poz. 436). Skarżący powinien to zagadnienie sformułować oraz przedstawić argumentację jurydyczną uzasadniającą tezę o możliwości rozbieżnych ocen prawnych w związku ze stosowaniem przepisów, na tle których zagadnienie powstało.
Zagadnienie to powinno być „istotne" z uwagi na wagę przedstawionego przez skarżącego problemu interpretacyjnego dla systemu prawa. Skoro jednak skarga kasacyjna wnoszona jest w konkretnej sprawie, to zarówno charakter zgłoszonego w niej roszczenia, jak i ustalony przez sądy meriti stan faktyczny, którym Sąd Najwyższy byłby związany przy rozpoznawaniu skargi kasacyjnej (art. 3983 § 3 i art. 39813 § 2 k.p.c.), musi pozostawać w związku z przedstawionym przez skarżącego zagadnieniem prawnym i pozwalać na jego rozstrzygnięcie.Formułując problem mający stanowić wymagające rozstrzygnięcia zagadnienie prawne wnioskodawca nie wziął pod uwagę, że niniejsza sprawa jest sprawą o stwierdzenie nabycia spadku, a nie sprawą na tle roszczeń zabużańskich, w której należałoby oceniać relację między wysokością rekompensaty należnej za mienie zabużańskie, a wartością tego mienia.
W związku z dziedziczeniem testamentowym i koniecznością określenia wysokości udziałów, w jakich testatorka ustanowiła poszczególne osoby swoimi spadkobiercami, zadaniem Sądów meriti w niniejszej sprawie było ich określenie w nawiązaniu do treści testamentu, tak by możliwe najwierniej odtworzyć wolę testatorki. Sąd Okręgowy przytoczył w motywach zaskarżonego postanowienia liczne orzeczenia Sądu Najwyższego wskazujące na zasady dokonywania wykładni testamentu, obowiązujące także wtedy, gdy istnieje potrzeba określenia wysokości udziału w spadku, jaki testator zamierzał przeznaczyć poszczególnym swoim spadkobiercom.
Podstawowym założeniem interpretacyjnym, także na gruncie art. 961 k.c., ma być zapewnienie możliwie pełnego i wiernego urzeczywistnienia ostatniej woli spadkodawcy. Znaczenie w sprawie ma zatem to, jak spadkodawczyni oceniała wartość roszczeń w związku z mieniem zabużańskim, jakie jej przysługiwały i miały stanowić masę spadkową, którą zadysponowała, a nie to, jak kształtowała się wysokość rekompensaty za mienie zabużańskie w świetle ustawy powołanej w skardze kasacyjnej.Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 3989 § 1 k.p.c., orzeczono jak w postanowieniu.[aw]db