Supreme Court dismisses appeal arguing omitted evidence violated law, as fact-finding errors are not grounds for cassation.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland refused to accept the appellant's cassation appeal regarding a dispute over land registry documents. The appellant argued that lower courts incorrectly omitted evidence from witness testimony and the defendant's interrogation, claiming this constituted a clear legal violation. The court rejected this because Article 3933 § 3 of the Code of Civil Procedure prohibits cassation appeals based on factual findings or evidence evaluation, ruling that such errors do not justify overturning the judgment.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.; Art. 3933 § 3 k.p.c.; Cassation appeals based on factual findings or evidence evaluation are inadmissible as they do not constitute obvious legal violations warranting Supreme Court review.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt II CSK 35/14 POSTANOWIENIE Dnia 4 lipca 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Grzegorz Misiurek w sprawie z powództwa Ł. Z.przeciwko M. […] Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w W.o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 4 lipca 2014 r.,na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Okręgowego w K.z dnia 20 września 2013 r., sygn. akt VII Ca […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W przedmiotowej sprawie skarżący oparł wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania na okoliczności, iż jest ona oczywiście uzasadniona. O oczywistej zasadności skargi stanowią łatwo dostrzegalne, mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy uchybienia przepisom prawa.
Według utrwalonej linii orzecznictwa Sądu Najwyższego, skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona w rozumieniu art. 3989 §1 pkt 4 k.p.c. tylko wtedy, gdy wskazana w niej wadliwość zaskarżonego orzeczenia jest dostrzegalna prima facie, bez potrzeby dokonywania głębszej analizy (zob. np. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 28 lutego 2011 r., I PK 237/10, z dnia 23 listopada 2011 r., III PK 44/11, z dnia 24 lutego 2012 r., V CSK 225/11 - nie publ.). Celem sformułowania powyższej przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania nie jest wykazanie oczywistego naruszenia konkretnego przepisu prawa materialnego lub procesowego, lecz sytuacji, w której naruszenie to spowodowało wydanie oczywiście nieprawidłowego orzeczenia (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 6 listopada 2012 r., III SK 16/12, nie publ.).
Skarżący zarzucił, że sądy orzekające w sprawie bezzasadnie pominęły wnioskowane dowody z zeznań świadka wskazanego przez stronę pozwaną oraz z przesłuchania samego pozwanego. W związku z tym należy nadmienić, że na mocy art. 3933 §3 k.p.c. podstawą skargi kasacyjnej nie mogą być zarzuty dotyczące ustalenia faktów lub oceny dowodów. Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).[aw]