Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
II CSK 340/20 AI generated

Supreme Court dismisses cassation appeal as obviously unfounded regarding personality rights claim against tax authority.

Case Number II CSK 340/20
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by R. S. against the tax authority, ruling that the claim for personality rights protection was obviously unfounded. The appellant argued the lower court's decision required reinterpretation of legal provisions, but the court found no serious doubts or inconsistencies in the existing jurisprudence. Consequently, the appeal was rejected under Article 3989 § 2 of the Code of Civil Procedure because it failed to meet the threshold for admissibility.

Legislator headnote

AI generated

Art. 3984 § 2 k.p.c.; Art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is admissible only if it is obviously well-founded, involves a significant legal issue, or reveals a need for interpretation of legal provisions raising serious doubts or inconsistencies in case law.

Keywords

AI generated
cassation appeal admissibility personality rights protection obviously unfounded claim Code of Civil Procedure legal interpretation doubts tax authority liability civil procedure law

Cited Legislation

AI generated
art. 3984 § 2 k.p.c.
Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być zatem osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia takich przesłanek, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania.
art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.We wniesionej skardze kasacyjnej wniosek o przyjęcie do rozpoznania oparty został na art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
art. 39813 § 1 k.p.c.
art. 3989 § 2 k.p.c.
W sprawie nie zachodzi nieważność postępowania, którą Sąd Najwyższy bierze pod rozwagę - w granicach zaskarżenia - z urzędu (art.39813 § 1 k.p.c.).Z przytoczonych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).
art. 3984 § 2 k.p.c
Jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania wskazał, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.Określone w art. 3984 § 2 k.p.c.
art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c
Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.We wniesionej skardze kasacyjnej wniosek o przyjęcie do rozpoznania oparty został na art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
art.39813 § 1 k.p.c
W sprawie nie zachodzi nieważność postępowania, którą Sąd Najwyższy bierze pod rozwagę - w granicach zaskarżenia - z urzędu (art.39813 § 1 k.p.c.).Z przytoczonych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art.
art. 3989 § 2 k.p.c
W sprawie nie zachodzi nieważność postępowania, którą Sąd Najwyższy bierze pod rozwagę - w granicach zaskarżenia - z urzędu (art.39813 § 1 k.p.c.).Z przytoczonych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II CSK 340/20 POSTANOWIENIE Dnia 12 marca 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marian Kocon w sprawie z powództwa R. S.‎przeciwko Skarbowi Państwa - Prezesowi Sądu Rejonowego w S.‎o ochronę dóbr osobistych i zadośćuczynienie,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 12 marca 2021 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)‎z dnia 13 grudnia 2019 r., sygn. akt I ACa (…), 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2) nie obciąża skarżącego kosztami postępowania kasacyjnego;

3) przyznaje od Skarbu Państwa - Sądu Apelacyjnego w (…) adw. M.K. wynagrodzenie w kwocie 270 zł (dwieście siedemdziesiąt) powiększonej o stawkę podatku od towarów i usług, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu w postępowaniu kasacyjnym.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 13 grudnia 2019 r. Sąd Apelacyjny w (…) oddalił apelację powoda R. S. od wyroku Sądu Okręgowego w P., w sprawie przeciwko Skarbowi Państwa - Prezesowi Sądu Rejonowego w S., o ochronę dóbr osobistych i zadośćuczynienie.Powód wniósł skargę kasacyjną, w której żądał uchylenia wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi II instancji. Jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania wskazał, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.Określone w art. 3984 § 2 k.p.c. wymaganie uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania zostaje spełnione, jeśli skarżący wykaże, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być zatem osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia takich przesłanek, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania. Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.We wniesionej skardze kasacyjnej wniosek o przyjęcie do rozpoznania oparty został na art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. Szczegółowa analiza uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie pozwala na stwierdzenie, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

W sprawie nie zachodzi nieważność postępowania, którą Sąd Najwyższy bierze pod rozwagę - w granicach zaskarżenia - z urzędu (art.39813 § 1 k.p.c.).Z przytoczonych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.). jw