Legislator Case Law & Legislation
II CSK 337/15 AI generated

Supreme Court dismisses cassation appeal as no significant legal issue exists regarding easement prescription start date.

Case Number II CSK 337/15
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal filed by D. S. and M. S. against the lower court's rejection of a request to establish a transmission easement. The appellants argued that a significant legal issue existed regarding the start date of the prescription period for the easement, citing conflicting interpretations of Supreme Court precedents. The court found that the appellants merely presented their own interpretation without demonstrating serious interpretative doubts or unresolved legal questions requiring Supreme Court clarification, thus failing to meet the statutory threshold for cassation review.

Legislator headnote

AI generated

Art. 3989 § 1 k.p.c.; The Supreme Court may accept a cassation appeal only if a significant legal issue exists, serious doubts arise regarding legal interpretation, or the proceedings are invalid; mere disagreement with established case law does not constitute a significant legal issue.

Keywords

AI generated
cassation appeal significant legal issue prescription period easement Supreme Court review

Cited Legislation

AI generated
art. 3989 § 1 k.p.c.
292 k.c., wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia.Uzasadniając wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżący powołali się na przesłankę określoną w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.
art. 3989 § 2 k.p.c.
Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i orzekł o kosztach postępowania kasacyjnego zgodnie z art.
art. 520 § 2 k.p.c.
odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i orzekł o kosztach postępowania kasacyjnego zgodnie z art. 520 § 2 w związku z art.
art. 391 § 1 k.p.c.
520 § 2 w związku z art. 391 § 1 i art.
art. 39821 k.p.c.
391 § 1 i art. 39821 k.p.c. oraz § 7 pkt 3 i § 12 ust.
art. 3989 § 1 k.p.c
292 k.c., wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia.Uzasadniając wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżący powołali się na przesłankę określoną w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.
art. 292 k.c
3051 w związku z art. 292 k.c., wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia.Uzasadniając wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżący powołali się na przesłankę określoną w art.
art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c
292 k.c., wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia.Uzasadniając wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżący powołali się na przesłankę określoną w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.
art. 3989 § 2 k.p.c
Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c.
art. 39821 k.p.c
391 § 1 i art. 39821 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
III CZP 89/08
Supreme Court allows easement acquisition by utility company without specifying dominant land under Civil Code.
III CZP 73/91
III CZP 73/913.orzeczenia z dnia 17 – 01 – 2003 III CZP 79/02 ?- Czy przed wprowadzeniem do systemu prawnego, na podstawie 3 orzeczeń Sądu Najwyższego:1.uchwały Sądu Najwyższego w składzie 3 sędziów z dnia 7 – 10 – 2008 wydanej w sprawie sygn.
III CZP 79/02
Supreme Court rules that land servitude validity cannot be examined in land registry proceedings under Polish Civil Code.
III CZP 10/11
Supreme Court ruled that permanent visible improvements by a servient owner do not block acquisition by prescription. The court held that the owner's knowledge is sufficient regardless of who built the improvement. This decision clarifies the requirements for acquiring easements through prescription under Polish law.
II CZP 31/13
139 i z dnia 27 czerwca 2013 r., II CZP 31/13, OSNC 2014, nr 2, poz.
II CSK 433/13
Supreme Court quashes appeal for failure to prove state ownership transfer required for prescription of easement.
II CSK 389/08
Supreme Court dismisses cassation appeal regarding utility easement acquisition by prescription without specific servient land. The court allows factual findings on easement acquisition by prescription without specific servient land. The court dismisses the appeal, allowing the lower court's finding that an easement by prescription can be established without specifying the servient land, citing established precedent. The court dismisses the appeal, allowing the lower court's finding that an easement by prescription can be established without specifying the servient land, citing established precedent.
II CSK 112/06
Supreme Court allows acquisition of easement by prescription for industrial utility increasing owned property's usefulness.
II CSK 119/06
Supreme Court dismisses appeal, upholding easement acquisition by prescription for energy infrastructure use.
I CSK 157/11
Supreme Court allows easement acquisition by prescription when visible markers indicate gas pipeline route, even if not on servient land.
V CSK 190/11
Supreme Court quashes lower court ruling on easement compensation, requiring individual assessment of damages based on property impact.
II CSK 752/11
Supreme Court allows easement acquisition by prescription when underground pipeline was known to landowner.
V CSK 525/12
Supreme Court allows easement prescription by counting municipal ownership period as predecessor's possession under Civil Code.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II CSK 337/15 POSTANOWIENIE Dnia 17 grudnia 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Barbara Myszka w sprawie z wniosku D. S. i M. S.‎przy uczestnictwie P. Spółki Akcyjnej w P.‎o ustanowienie służebności przesyłu,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 17 grudnia 2015 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawców od postanowienia Sądu Okręgowego w Gorzowie Wielkopolskim‎z dnia 2 lutego 2015 r., sygn. akt V Ca 588/14, 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2. zasądza od wnioskodawców na rzecz uczestniczki postępowania kwotę 120 zł (sto dwadzieścia złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli: 1.w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne,2.istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów,3.zachodzi nieważność postępowania lub 4.skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.Przytoczony przepis pozwala Sądowi Najwyższemu na wstępną, merytoryczną ocenę wniesionej skargi kasacyjnej i zbadanie, czy za jej rozpoznaniem przemawia interes społeczny, skarga kasacyjna bowiem jest środkiem prawnym funkcjonującym przede wszystkim w interesie publicznym, który z kolei przemawia za skoncentrowaniem się Sądu Najwyższego na sprawach najpoważniejszych i precedensowych.Wnioskodawcy złożyli skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 2 lutego 2015 r., którym Sąd Okręgowy – na skutek apelacji uczestniczki postępowania od postanowienia Sądu Rejonowego w Międzyrzeczu z dnia 1 września 2014 r.

– zmienił zaskarżone postanowienie i oddalił wniosek o ustanowienie służebności przesyłu. Powołując się na naruszenie przepisów art. 3051 w związku z art. 292 k.c., wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia.Uzasadniając wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżący powołali się na przesłankę określoną w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. Twierdzili, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne sprowadzające się do rozstrzygnięcia kwestii:- „Od jakiej daty może rozpocząć bieg termin zasiedzenia służebności gruntowej odpowiadającej treści służebności przesyłu w świetle faktu, iż konstrukcja służebności gruntowej odpowiadającej treści służebności przesyłu powstała na podstawie 3 orzeczeń Sadu Najwyższego:1.uchwały Sądu Najwyższego w składzie 3 sędziów z dnia 7 – 10 – 2008 wydanej w sprawie sygn. akt III CZP 89/082.orzeczenia z dnia 30 – 08 – 1991 r.

III CZP 73/913.orzeczenia z dnia 17 – 01 – 2003 III CZP 79/02 ?- Czy przed wprowadzeniem do systemu prawnego, na podstawie 3 orzeczeń Sądu Najwyższego:1.uchwały Sądu Najwyższego w składzie 3 sędziów z dnia 7 – 10 – 2008 wydanej w sprawie sygn. akt III CZP 89/082.orzeczenia Sądu Najwyższego z dnia 30 – 08 – 1991r. III CZP 73/913.orzeczenia Sądu Najwyższego z dnia 17 – 01 – 2003 r. III CZP 79/02 ?normy prawnej statuującej powstanie nowych ograniczonych praw rzeczowych tj. służebności gruntowej odpowiadającej służebności przesyłu w zakresie drogi dojazdowej do słupa energetycznego tj. przed dniem 30 – 08 – 1991 r. oraz służebności gruntowej odpowiadającej treści służebności przesyłu w zakresie rzutu przewodów linii energetycznej tj. przed dniem 17 – 01 – 2003 r. dopuszczalne było rozpoczęcie biegu terminu zasiedzenia ogólnie rozumianego prawa służebności gruntowej odpowiadającej treści służebności przesyłu ?” Analiza wywodów zawartych w uzasadnieniu skargi kasacyjnej prowadzi do wniosku, że skarżący nie przytoczyli argumentów, świadczących o występowaniu w niniejszej sprawie przesłanki uzasadniającej przyjęcie skargi do rozpoznania, o której mowa w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. W powołanym przepisie chodzi o zagadnienie prawne obejmujące poważną wątpliwość prawną, nierozwiązane dotąd w orzecznictwie sądowym, którego wyjaśnienie jest potrzebne do rozstrzygnięcia sprawy.

Skarżący wnosząc o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania ze względu na występujące w sprawie istotne zagadnienie prawne powinien sformułować to zagadnienie, wskazać na wyłaniające się poważne wątpliwości interpretacyjne, przytoczyć argumenty prowadzące do rozbieżnych ocen i wykazać, że wyjaśnienie przedstawionego zagadnienia będzie miało znaczenie zarówno dla praktyki sądowej, jak i dla rozstrzygnięcia skargi kasacyjnej. Skarżący nie zadośćuczynili tym wymaganiom. Ograniczyli się do zaprezentowania własnej interpretacji przepisów regulujących problematykę służebności, odmiennej od utrwalonej linii orzeczniczej Sądu Najwyższego (zob. uchwałę składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 9 sierpnia 2011 r., III CZP 10/11, OSNC 2011, nr 12, poz. 129, uchwały Sądu Najwyższego z dnia 17 stycznia 2003 r., III CZP 79/02, OSNC 2003, nr 11, poz. 142, z dnia 7 października 2008 r., III CZP 89/08, Biuletyn SN 2008, nr 10, s. 8, z dnia 22 maja 2013 r., III CZP 18/13, OSNC 2013, nr 12, poz. 139 i z dnia 27 czerwca 2013 r., II CZP 31/13, OSNC 2014, nr 2, poz. 11, wyroki Sądu Najwyższego z dnia 19 maja 2004 r., III CK 496/02, nie publ., z dnia 11 marca 2005 r., II CK 489/04, Izba Cywilna 2006, nr 5, s. 49, z dnia 31 maja 2006 r., IV CSK 149/05, nie publ., z dnia 12 grudnia 2008 r.

II CSK 389/08, nie publ. i z dnia 25 kwietnia 2014 r., II CSK 433/13, nie publ. oraz postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 8 września 2006 r., II CSK 112/06, Monitor Prawniczy 2006, nr 19, s. 1016, z dnia 4 października 2006 r., II CSK 119/06, Monitor Prawniczy 2006, nr 21, s. 1128, z dnia 6 lipca 2011 r., I CSK 157/11, OSNC-ZD 2012, nr B, poz. 45, z dnia 18 kwietnia 2012 r., V CSK 190/11, nie publ., z dnia 26 lipca 2012 r., II CSK 752/11, Glosa 2013, nr 1, s. 58 i z dnia 27 listopada 2013 r., V CSK 525/12, nie publ.). Wywody skarżących nie przekonują o potrzebie zajęcia po raz kolejny stanowiska w odnośnej kwestii przez Sąd Najwyższy.Konkludując trzeba stwierdzić, że w sprawie nie zachodzi wskazana przez skarżących przesłanka określona w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. ani brana pod rozwagę z urzędu nieważność postępowania.

Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i orzekł o kosztach postępowania kasacyjnego zgodnie z art. 520 § 2 w związku z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c. oraz § 7 pkt 3 i § 12 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (jedn. tekst: Dz.U. z 2013 r., poz. 490 ze zm.).